บทที่ 262 ระบบปลูกสารพัดนึก (1)

เซี่ยหยางรู้สึกคันที่หลังมือ เหมือนมีขนนกหรืออะไรบางอย่างที่นุ่มฟูมาคลอเคลีย

พร้อมกันนั้นก็ตามมาด้วยเสียงเล็ก ๆ ที่ไร้เดียงสา: "แม่ครับ..."

เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

"แม่ครับ แม่ตื่นแล้วเหรอ?"

เมื่อเห็นเซี่ยหยางลืมตาขึ้น ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนเป็นประกายของเซี่ยติงก็ฉายแววดีใจ เขาถวายผลึกคริสตัลสีน้ำเงินใสกระจ่างชิ้นหนึ่งให้ด้วยท่าทางประจบประแจง: