บทที่ 273 ระบบปลูกผักสารพัดประโยชน์ (12)

เซี่ยหยางไม่รู้เลยว่าหลังจากที่เธอจากมา จะเกิดเรื่องราววุ่นวายขนาดนั้นขึ้น

ระหว่างที่เธอกำลังล้างเครื่องใน เธอก็เปิดอุปกรณ์สื่อสารเพื่อเข้าสู่เครือข่ายดวงดาว ค้นหาเกลือและเครื่องปรุงรสต่างๆ ในยุคอินเตอร์สเตลลาร์ ธุรกิจขนส่งสินค้าก้าวหน้าไปไกลมาก เพียงแค่สั่งซื้อ ก็จะมีหุ่นยนต์บินมาส่งให้ถึงหน้าบ้าน หากเป็นดาวดวงเดียวกันจะใช้เวลาไม่เกินครึ่งชั่วโมง และต่อให้คนละดาวก็ไม่เกินสามชั่วโมง

แต่น่าเสียดายที่ระดับการบริโภคของดาวขยะนั้นต่ำเกินไป เครื่องปรุงรสอย่างน้ำมัน เกลือ ซีอิ๊ว หรือน้ำส้มสายชูนั้นแม้จะมีขาย แต่ก็ไม่มีใครยอมเสียเงินสตาร์เครดิตซื้อมาใช้ นานวันเข้าสินค้าเหล่านี้จึงถูกถอดออกจากร้านค้าในเครือข่ายของดาวดวงนี้ไป ส่วนเครือข่ายของดาวดวงอื่น เธอก็ไม่สามารถล็อกอินเข้าไปได้...

เซี่ยหยางครุ่นคิดอยู่สองวิธี วิธีแรกคือการยุยงให้ระบบหลักเปิดช่องทางการซื้อขายที่จำกัดเฉพาะมิตินี้ เพียงแต่เจ้าระบบนี่ ตั้งแต่ที่มันเสียคะแนนส่วนตัวไปกับการขาดทุนในมิติยุค 60 มันก็ไม่ยอมเปิดช่องทางแบบนั้นให้เธออีกเลย

อีกวิธีหนึ่งคือการซื้อ "เครื่องผลิตเกลือทะเลอัตโนมัติ" จากร้านค้าระบบ แล้วเอาไปวางไว้ในทะเลสาบน้ำแข็ง เพื่อเก็บเกี่ยวเกลือทะเลในปริมาณที่กำหนดได้ทุกวัน ทะเลสาบน้ำแข็งบนดาวขยะนั้นมีทั้งทะเลสาบน้ำจืดและทะเลสาบน้ำเค็ม