บทที่ 274 ระบบปลูกผักสารพัดประโยชน์ (13)

ทางด้านเซี่ยติงที่กินอิ่มหนำสำราญแล้ว เขาก็หาวออกมาอย่างมีความสุข ก่อนจะซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของแม่เข้าสู่ห้วงนิทราที่แสนหวาน แม้แต่ตอนหลับไปแล้ว ปากเล็กๆ นั่นยังขยับไปมาพลางละเมอว่า: “อร่อยจังเลย... อร่อยไปหมดทุกอย่างเลย... ผมรักแม่คนตอนนี้ที่สุดเลยครับ...”

แววตาของเซี่ยหยางอ่อนโยนลง เธอประทับจูบเบาๆ ลงบนหน้าผากของลูกชาย เสียงลมหายใจเข้าออกที่สม่ำเสมอของเจ้าตัวเล็กดังอยู่ข้างหู แต่เซี่ยหยางกลับยังไม่รู้สึกง่วงเลยสักนิด

เธอเปิดอุปกรณ์สื่อสาร (ควอนตัมคอมพิวเตอร์) ขึ้นมา แล้วเข้าไปท่องดูตามเครือข่ายดวงดาว  ส่วนต่างๆ ของพื้นที่ เครือข่ายดวงดาวในเขตดาวขยะนั้นเงียบเหงาจริงๆ นอกจากเคาน์เตอร์สารอาหารในห้างสรรพสินค้าแล้ว เคาน์เตอร์หรือร้านค้าอื่นๆ แทบจะอยู่ในสถานะปิดทำการทั้งหมด

ร่างเดิมเคยลงทะเบียนร้านขายของมือสองไว้ร้านหนึ่ง ชื่อร้านว่า “ร้านเล็กๆ ที่ถูกลืม”

เมื่อสามปีก่อน แร่ดิบที่เธอขุดเจอในเขตเหมืองร้าง และของมือสองเกรดพรีเมียมที่เธอบังเอิญขุดพบในลานขยะ ล้วนถูกนำมาวางขายผ่านร้านนี้ ซึ่งให้ผลตอบแทนสูงกว่าการขายให้สถานีรีไซเคิลโดยตรง แถมยังไม่สะดุดตาใครอีกด้วย