บทที่ 348 ระบบยอดจารชนแห่งแคมปัส (20)

คุยกันได้ไม่กี่ประโยค ผอ.เหล่ยก็เดินเข้ามาตรวจอาการของคุณย่าเจียงพร้อมกับแพทย์เจ้าของไข้

เมื่อจำเซี่ยหยางได้ ผอ.เหล่ยก็ยิ้มอย่างเมตตา: "ได้ยินพ่อเราบอกว่า ย้ายไปมัธยมหนึ่งแล้วเหรอ? เขาดีใจยกใหญ่เลยนะ มาคุยฟุ้งกับลุงตั้งนาน"

เซี่ยหยางถึงกับหน้าเหวอ: ก็ไม่ได้เข้าได้เพราะความสามารถตัวเองจริงๆ เสียหน่อย พ่อเซี่ยนี่ก็นะ เรื่องแค่นี้ยังเอาไปอวดเขาอีก?

โชคดีที่ ผอ.เหล่ย แค่ทักทายตามมารยาทพอเป็นพิธี จากนั้นก็หันไปสอบถามอาการคุณย่าเจียงอย่างละเอียด พร้อมเรียกดูรายงานการตรวจและสรุปประวัติการรักษาจากการเข้าโรงพยาบาลครั้งก่อนๆ ของคุณย่าในช่วงไม่กี่ปีมานี้

"...โดยทั่วไปแล้ว โรคหัวใจล้มเหลวแบบนี้เราจะเน้นรักษาแบบประคับประคองก่อน โดยเฉพาะกับผู้สูงอายุ การควบคุมอาการด้วยยาเป็นทางเลือกแรกที่เราพิจารณา แต่เมื่อดูจากการเข้าโรงพยาบาลหลายครั้งก่อนหน้านี้ ประกอบกับอาการกำเริบที่รุนแรงในครั้งนี้ โรคได้พัฒนาไปถึงขั้นที่ไม่สามารถควบคุมได้ด้วยยาเพียงอย่างเดียวแล้ว จำเป็นต้องได้รับการผ่าตัดครับ"