บทที่ 376 ระบบอาหารเลิศรสยุค 80 (14)

เสี่ยวหรงเองก็ฉุกคิดเรื่องนี้ขึ้นมาได้ทันที

รอจนพ้นช่วงชุลมุนตอนเที่ยงและโรงอาหารเริ่มกลับมาเงียบเหงาอีกครั้ง เขาก็รีบกลับไปที่หลังครัวเพื่อคุยเรื่องนี้กับเซี่ยหยาง

"พี่เซี่ย แย่แล้วครับ! เมื่อกี้ช่องข้างๆ ส่งคนมาตักกับข้าวที่พี่ทำกลับไป สงสัยกะเอาไปวิจัยแน่ๆ เลย ร้ายกาจจริงๆ! ถ้าอาจารย์ฟ่านวิจัยออกมาได้แล้วทำเลียนแบบพวกเรา แบบนี้ไม่เท่ากับขโมยวิชาพี่เหรอครับ?"

เซี่ยหยางโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ: "ถ้าพวกเขามองแค่แวบเดียว หรือชิมไม่กี่คำแล้วเข้าถึงแก่นแท้ได้ นั่นก็ถือเป็นความสามารถของเขาค่ะ แต่ในความเป็นจริง มันยากมากนะที่จะทำให้เหมือนเป๊ะทุกระเบียดนิ้ว"

เสี่ยวหรงถอนหายใจอย่างโล่งอก: "งั้นก็ดีครับ"