บทที่ 423 ระบบเปรียบเทียบยุค 90 (26)

ตอนที่ เซี่ยหยาง บังเอิญเจอ จูเหม่ยเจียว ที่ห้างสรรพสินค้าประจำเมือง เธอรู้สึกทั้งแปลกใจและไม่แปลกใจในเวลาเดียวกัน

ที่ไม่แปลกใจก็เพราะทันทีที่ผลสอบเข้ามหาวิทยาลัยปีที่แล้วประกาศออกมา ระบบหลักก็รีบแจ้นมารายงานผลงานของจูเหม่ยเจียวให้เธอฟังทันที—สอบได้แค่สามร้อยกว่าคะแนน ห่างไกลจากเกณฑ์ปริญญาตรีลิบลับ แม้แต่วิทยาลัยอนุปริญญา (ปวส.) ประจำเมืองเธอก็ยังสอบติดแบบคาบเส้นตายพอดีเป๊ะ

ในเมื่ออยู่ในเมืองเดียวกัน โอกาสที่จะเดินสวนกันย่อมเป็นไปได้

แต่ที่แปลกใจก็คือ โจวหรูไม่ได้วิ่งโร่กลับบ้านเดิมไปร้องไห้คร่ำครวญทุกสามวันหรอกเหรอว่าไม่มีเงินใช้แล้ว? เพื่อส่งเสียลูกเลี้ยงเรียนอนุปริญญา ที่นาก็ปล่อยเช่าไปแล้ว ตัวโจวหรูเองก็ต้องตามจูเว่ยกั๋วไปที่ไซต์ก่อสร้างเพื่อทำกับข้าวเลี้ยงคนงาน แล้วจูเหม่ยเจียวเอาเงินเหลือเฟือมาจากไหนถึงได้มาเดินช้อปปิ้งในห้างสรรพสินค้าแบบนี้?

อย่าว่าแต่เดินเล่นเฉยๆ เลย ถุงกระดาษในมือที่จูเหม่ยเจียวถืออยู่ เซี่ยหยาง มองปราดเดียวก็จำได้ว่าเป็นแบรนด์รองเท้าชื่อดัง