บทที่ 511: ระบบกินเผือกเอาตัวรอด (10)

“วันนี้กลับไวจังลูก?”

เมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว ย่าเซี่ยก็โผล่หน้าออกมาดูพร้อมรอยยิ้มเบิกบาน:

“เป็นห่วงน้องชายล่ะสิ? วางใจเถอะ แกเก่งมาก! เป็นเด็กเลี้ยงง่ายจริงๆ”

เซี่ยหยางยิ้มตอบ พลางล้างมือแล้วเปิดกล่องข้าววางลงบนโต๊ะ: “คุณย่าคะ วันนี้มื้อเที่ยงมีปลาสายรัดน้ำแดงค่ะ”

“โอ้! มีปลาสายรัดด้วยเหรอ? ดีจริงเชียว! ไม่ได้กินของทะเลตั้งนานแล้วนะเนี่ย”