บทที่ 533 ระบบกินเผือกเอาตัวรอด (32)

ลานบ้านเลขที่ 8 บ้านตระกูลหวัง

หลังจากถูกครอบครัวของเจ้าโจรสามคนนั้นบุกมาอาละวาดถึงบ้าน นิวชุ่ยเฟินก็หมดอารมณ์ฉลองปีใหม่ไปโดยสิ้นเชิง

"ร้องๆๆ คราวนี้ล่ะรู้จักร้องไห้? ตอนที่แกยุยงพวกนักเลงแถวบ้านเดิมแกให้มางัดประตูบ้านตระกูลเซี่ย ทำไมไม่คาดคิดถึงผลลัพธ์นี้ล่ะ? อย่ามาโกหกฉันว่าแกไม่ได้ตั้งใจ ถ้าแกไม่ตั้งใจ พวกนั้นจะซัดทอดมาถึงแกได้ยังไง? คำพูดพวกนี้เอาไว้หลอกคนนอกเถอะ นึกว่าคนแก่อย่างฉันจะดูไม่ออกหรือไงว่าแกคิดอะไรอยู่?"

นิวชุ่ยเฟินด่าทอสะใภ้ที่นอนหมอบร้องไห้กระซิกๆ อยู่บนเตียงในห้องไม่หยุด:

"คนพวกนั้นตามมารังควานบ้านเราแล้ว แกไม่คิดหาทางแก้ เอาแต่รู้จัร้องไห้ ร้องไห้มันจะมีประโยชน์อะไร! วันนี้โชคดีที่ ผอ.กู้ มาตรวจตราสองรอบ ถึงไม่ได้โดนพวกนั้นไถเงินสำเร็จ แต่คราวหน้าล่ะ? ต่อให้ไม่ปล้นไม่ไถ แค่มายืนด่าบ้านเรากลางลานบ้าน หน้าตาของบ้านตระกูลหวังก็ถูกทิ้งจนหมดสิ้นแล้ว คราวหน้าถ้ามาอีก แกก็ไสหัวกลับไปบ้านเดิมของแกเลย! พวกมันอยากด่าก็ให้ไปด่าที่บ้านเดิมแก! บ้านเราเลี้ยงดูพระประธานอย่างแกไม่ไหวหรอก!"