บทที่ 541  ระบบกินเผือกเอาตัวรอด (40)

กู้อวี่อันเองก็สะดุดกลิ่นหอมนี้มาแต่ไกล

ตอนแรกเขาไม่รู้หรอกว่าเป็นกลิ่นหอมที่ลอยมาจากบ้านตระกูลเซี่ย จนกระทั่งก้าวเท้าเข้าประตูเรือนส่วนกลาง และได้ยินลูกชายคนเล็กของหลี่อวี่ฉายยืนน้ำลายสออยู่กลางลานบ้าน พลางเงยหน้ามองปล่องไฟของบ้านเซี่ย เขาถึงกับ “...”

“ผู้การกู้เลิกงานแล้วเหรอคะ?”

หลัวฉ่ายฟ่งที่เดินออกมาตามลูกชายกลับไปกินข้าว เห็นกู้อวี่อันเข้าพอดีจึงเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม: “วันนี้โชคดีมีลาภปากแล้วล่ะ เสี่ยวเซี่ยเขาซื้อเนื้อมาได้”

กู้อวี่อันยกยิ้มที่มุมปาก หลังจากล็อคจักยานเรียบร้อย เขาก็หยิบกล่องทรงยาวที่ห่อด้วยหนังสือพิมพ์ในตะกร้าหน้ารถ แล้วสาวเท้าขึ้นบันไดไปไม่กี่ก้าว