บทที่ 542  ระบบกินเผือกเอาตัวรอด (41)

แน่นอนว่าการจะห่อบะจ่างไส้เค็มมากขนาดนี้ เนื้อหมูสามชั้นสองชิ้นนั้นย่อมไม่พอ เธอจึงเอาหมูสามชั้นพันธุ์ขนหยิกชิ้นเล็กออกมาจากคลังเสบียงที่ตุนไว้เพิ่มอีกหนึ่งเส้น นำมาหั่นเป็นชิ้นยาวผสมรวมกันลงไป พอห่อออกมาเป็นบะจ่างแล้วนอกจากความเหนียวนุ่มและเค็มมันกลมกล่อม ก็แยกไม่ออกหรอกว่ามีความแตกต่างตรงไหน

ส่วนบะจ่างไส้หวานนั้น ใช้พุทราเชื่อมที่สหายร่วมรบทางตะวันตะวันเฉียงเหนือของกู้อวี่อันส่งมา ผสมกับถั่วแดงจากตระกูลเฉิน ถั่วแขกและเมล็ดถั่วลิสงเจ็ดสีจากตระกูลชิว นำมาคลุกเคล้ากับข้าวเหนียวแล้วห่อรวมกัน

สรุปก็คือ อย่าเห็นว่าเป็นแค่บะจ่างไม่กี่ลูก เพราะมันเป็นของที่รวบรวมเอาของดีของเด่นจากทั่วทุกสารทิศมารวมกันเลยทีเดียว

นอกจากบะจ่างสิบสองลูกแล้ว ยังมีไข่เค็มอีกสิบสองฟอง และเหล้าฮวงจิ้วข้าวเหนียวขนาดไหสองชิ้นอีกหนึ่งไห

ของทั้งหมดนี้ ถือเป็นของขวัญวันเทศกาลตวนอู่ที่เชิดหน้าชูตาและดูดีมากแล้วสำหรับปีแปดศูนย์ (ค.ศ. 1980)