บทที่ 84 ระบบพิชิตใจในรายการเดต (2)

“คุณเซี่ยครับ การถ่ายทำช่วงบ่ายกำลังจะเริ่มแล้วครับ”

ในตอนนั้นเอง ทีมงานหนุ่มคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาแจ้งให้เซี่ยหยางกลับไปรวมตัวกันที่บ้านโรแมนติก

เซี่ยหยางพยักหน้า รับร่มกันแดดจากทีมงานแล้วเดินมุ่งหน้าไปยังบ้านโรแมนติกพร้อมกับเขา

ระหว่างเดิน เธอพยายามทบทวนข้อมูลของแขกรับเชิญคนอื่นๆ เพื่อป้องกันการจำคนผิด

แขกรับเชิญหญิงหมายเลข 1 คือ เซี่ยแดนนี่ พี่สาวต่างมารดาวัย 25 ปี จบด้านบริหารธุรกิจ แต่เข้าวงการบันเทิงในช่วงปีสี่เพราะภาพถ่ายข้างถนนภาพเดียวที่กลายเป็นไวรัล

ต่างจากเซี่ยหยาง เซี่ยแดนนี่ไม่เคยปิดบังฐานะคุณหนูตระกูลเซี่ย ดังนั้นทรัพยากรในวงการจึงดีมาตลอด แม้จะยังไม่มีผลงานที่โดดเด่นเป็นชิ้นเป็นอัน แต่คนในวงการต่างก็เกรงใจและเรียกเธอว่า "นางฟ้าตัวน้อย"

หมายเลข 2 คือ หลิวเยี่ยง วัย 26 ปี ดาราสาวดาวรุ่ง และเป็นสมุนเบอร์หนึ่งของเซี่ยแดนนี่ พ่อแม่ของหลิวเยี่ยงทำธุรกิจอุตสาหกรรม ใครในแวดวงธุรกิจบ้างไม่อยากสานสัมพันธ์กับเซี่ยกรุ๊ป? ดังนั้นในรายการนี้ หลิวเยี่ยงจึงเป็นเหมือนกระบอกเสียงและมือเท้าให้เซี่ยแดนนี่เสมอ

หมายเลข 3 คือ เฉินอันฉี วัย 23 ปี แจ้งเกิดจากการประกวดเต้นสตรีทแดนซ์ นิสัยโผงผางแมนๆ

หมายเลข 4 คือ หลินเซี่ยวนิง อายุ 22 ปีเท่ากับเซี่ยหยาง แจ้งเกิดจากการเป็นเซ็นเตอร์วงเกิร์ลกรุ๊ปเมื่อสี่ปีก่อน เป็น "สายหวาน" ที่มีชื่อเสียงมากในวงการ

และหมายเลข 5 ก็คือ เซี่ยหยาง ตัวตนของเธอเกิดมาในเงามืด อีกทั้งเซี่ยกรุ๊ปยังเป็นบริษัทจดทะเบียนขนาดใหญ่ แม้พ่อเซี่ยจะรับเธอมาดูแลแต่ก็ไม่ได้เปิดเผยตัวตนต่อสาธารณชน โดยอ้างว่ากลัวกระทบราคาหุ้นบริษัท นี่จึงเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้เธอจมอยู่กับความน้อยเนื้อต่ำใจ

ฝั่งแขกรับเชิญชายก็มีห้าคนเช่นกัน:

หมายเลข 1 คือ โจวหานชิง อัจฉริยะทางดนตรีผู้เย็นชา วัย 27 ปี เขาชนะเลิศการประกวดนักร้องระดับประเทศตั้งแต่อายุ 18 และกลายเป็นนักร้องยอดนิยมที่มีอัลบั้มเพลงแต่งเองออกมาทุกปี

หมายเลข 2 คือ ลู่หมิง วัย 27 ปี นักแสดงหนุ่มผู้ครองตำแหน่งเจ้าของรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมหลายสมัย เป็น "จักรพรรดิภาพยนตร์" ที่อายุน้อยที่สุดในวงการ

หมายเลข 3 คือ เจียงทั่ว วัย 20 ปี ไอดอลหนุ่มหล่อเหลาผู้มากความสามารถที่ได้รับคำชมว่า "เกิดมาเพื่อวงการนี้" เขาอายุน้อยที่สุดในกลุ่ม ดูเหมือนมาเล่นสนุกมากกว่ามาหาแฟน

หมายเลข 4 คือ ฟู่ยี่เฉิน วัย 30 ปี นักแสดงอาวุโสและผู้กำกับรุ่นใหม่ เขามีโปรเจกต์หนังที่ยังหา นางเอกไม่ได้ การมารายการนี้อย่างหนึ่งคือเพื่อตอบแทนบุญคุณผู้ใหญ่ อีกอย่างคือมามองหานางเอกให้หนังตัวเอง

หมายเลข 5 คือ เซียวเฉิงเล่ย วัย 26 ปี จบด้านการประกาศข่าวแต่โด่งดังจากซีรีส์ไอดอลแนวรักวัยรุ่นจนถึงปัจจุบัน

ถ้าถามว่าผู้ชายเหล่านี้มีอะไรเหมือนกัน คำตอบคือ "หล่อ" ในระดับท็อปของวงการบันเทิงจีน

เซี่ยหยางทบทวนการโต้ตอบของเซี่ยแดนนี่กับผู้ชายเหล่านี้ในช่วงสามวันที่ผ่านมา

เธอคาดการณ์ว่าในบรรดาห้าคนนี้ ลู่หมิงน่าจะเป็นคนที่ถูก "พิชิต" สำเร็จเป็นคนแรก ค่าความชอบตอนนี้น่าจะทะลุ 90 ไปแล้ว กลายเป็น "ไอ้หมาเลีย"อย่างเต็มตัว

เพราะลู่หมิงเป็นไอดอลที่เจ้าของร่างเดิมแอบชอบมานาน การใช้เขามาขยี้หัวใจเจ้าของร่างเดิมจึงได้ผลชะงักเสมอ

ส่วนคนอื่นๆ ยังไม่เห็นวี่แววว่าจะยอมศิโรราบให้เซี่ยแดนนี่ขนาดนั้น แต่ค่าความชอบก็น่าจะอยู่ระหว่าง 60-80 การจะทำให้ค่าความชอบของทุกคนลดลงเหลือ 0 เพื่อเรียกคืนระบบนั้น งานหินไม่น้อยเลย

ระหว่างที่คิด เซี่ยหยางก็เดินมาถึงหน้าบ้านโรแมนติก

มันเป็นบ้านพักตากอากาศสามชั้นสไตล์ตะวันตก มีดอกกุหลาบเลื้อยเต็มกำแพง ล้อมรอบด้วยต้นมะพร้าวและปาล์ม มีห้องกระจกสำหรับทานอาหารและจิบชา บรรยากาศทุกอย่างถูกจัดวางมาเพื่อคำว่า "โรแมนติก" โดยเฉพาะ

เซี่ยหยางเข้าบ้านมาไม่นาน ลู่หมิงก็จูงมือเซี่ยแดนนี่ที่เขาปลอบอยู่นานกลับเข้ามา

ทันทีที่เข้าบ้าน ลู่หมิงตรงไปที่ห้องครัวเพื่อเอาไอซ์แพ็ก มาประคบแก้มให้เซี่ยแดนนี่อย่างทะนุถนอม นิ้วเรียวยาวกดน้ำแข็งลงบนแก้มซ้ายของเธอเบาๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำเต็มไปด้วยความห่วงใย: “เจ็บมากไหม? อดทนหน่อยนะ”

“แดนนี่เป็นอะไรไปน่ะ?”

นอกจากเจียงทั่วและโจวหานชิงที่ยังไม่ลงมาจากห้อง แขกรับเชิญคนอื่นๆ ที่นั่งคุยกันอยู่ในห้องนั่งเล่นต่างก็กรูเข้ามาสอบถามด้วยความตกใจ

ถึงแม้จะยังไม่เริ่มถ่ายทำช่วงบ่าย แต่ในห้องนั่งเล่นมีกล้องตั้งอยู่ทุกจุด ทุกการกระทำจะถูกบันทึกไว้ ต่อให้คนอื่นจะไม่ชอบใจที่เซี่ยแดนนี่ทำตัวเด่นแย่งซีน แต่ก็ต้องแสร้งทำเป็นห่วงใยตามมารยาท

เซี่ยแดนนี่ขอบตาแดงก่ำ กัดริมฝีปากล่างเบาๆ ทำท่าทางเหมือนอยากจะพูดแต่ก็ไม่กล้าพูด

ลู่หมิงมองเธอด้วยสายตาไม่เห็นด้วย: “คุณน่ะใจดีเกินไปแล้ว ถูกตบขนาดนี้ยังจะช่วยปกปิดให้เขาอีกเหรอ?”

“เขาที่ว่านี่ใครเหรอ?” หลิวเยี่ยงถามด้วยความอยากรู้ “ผู้ชายหรือผู้หญิง? เป็นแขกรับเชิญพวกเราหรือเปล่า? ไม่น่าใช่มั้ง?”

“เฮ้ๆ อย่าเหมาเข่งสิ” เซียวเฉิงเล่ยพูดติดตลกแต่แฝงความจริงจัง “แขกรับเชิญชายอย่างพวกเราเป็นสุภาพบุรุษทุกคน ไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้แน่”

“งั้นหมายความว่าแขกรับเชิญหญิงทำเหรอ?” เฉินอันฉีกอดอกพิงโซฟาพูดเสียงเข้ม “แต่พวกเราสามคนนั่งอยู่ที่นี่ตั้งแต่กินข้าวเที่ยงเสร็จ ไม่เคยไปไหนเลยนะ มีพยานยืนยันให้กันได้”

“ยังมีคนที่ไม่ไม่อยู่นี่นา...” หลินเซี่ยวนิงพึมพำเสียงเบา

“ใครไม่อยู่?” ทุกคนมองหน้ากัน และในใจเริ่มได้ข้อสรุป

เซี่ยแดนนี่เอามือลูบแก้มที่โดนตบ ส่ายหน้าแล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน: “ช่างเถอะค่ะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก อีกอย่างฉันก็มีส่วนผิดเอง ฉันไม่ควรไปชี้ความผิดให้เขาต่อหน้าแบบนั้น...”

“เหอะ!”

เสียงหัวเราะเยาะดังมาจากประตูห้องนั่งเล่น

ทุกคนหันขวับไปมองพร้อมกัน

“เซี่ยหยาง เธอขำอะไร!” หลิวเยี่ยงโพล่งขึ้นมาก่อน “เธอเป็นคนตบหน้าแดนนี่ใช่ไหม?”

“ใช่สิ” เซี่ยหยางพิงกรอบประตู ตอบด้วยท่าทางเกียจคร้าน “ก็ใครใช้ให้หล่อนปากพล่อยล่ะ!”

“...” 

“...” 

“...” 

“คึ...”

เจียงทั่วและโจวหานชิงที่ยืนอยู่ตรงหัวมุมบันได มีใครบางคนกลั้นขำไม่อยู่

เซี่ยแดนนี่ได้ยินเสียงระบบแจ้งเตือนในหัวรัวๆ:

【ติ๊ง! ค่าความแค้นของตัวประกอบหญิงลดลง 30%】 【ติ๊ง! ค่าความแค้นของตัวประกอบหญิงลดลง 60%】 【ติ๊ง! ค่าความแค้นของตัวประกอบหญิงลดลง 90%】 【ติ๊ง! ค่าความแค้นของตัวประกอบหญิงเหลือ 9% คำเตือน! ค่าความแค้นต่ำกว่าเกณฑ์อันตราย!】

เพียงไม่กี่วินาที ค่าความแค้นที่เซี่ยหยางมีต่อเธอ ซึ่งเคยพุ่งไปถึง 99 หลังจากการตบหน้า กลับร่วงกราวลงมาเหลือเพียงเลขหลักเดียว

เซี่ยแดนนี่หน้าเขียวคล้ำขึ้นมาทันที