บทที่ 83 ระบบพิชิตใจในรายการเดต (1)

เซี่ยหยางตื่นขึ้นมาเพราะความร้อน

พอลืมตาขึ้น ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเปลญวนสไตล์โบฮีเมียนที่มีพู่ห้อยระย้า

ไม่ไกลออกไปคือท้องทะเลสีครามกว้างใหญ่ นกทะเลสีขาวส่งเสียงร้อง "อ๋อๆ" ขณะบินโฉบผ่านไป ลมทะเลหอบเอา กลิ่นเค็มคาวจางๆ พัดมาพาให้รู้สึกง่วงงุน

เมื่อดวงอาทิตย์เคลื่อนคล้อยไปทางทิศตะวันตก ใบมะพร้าวก็เริ่มบดบังแสงแดดอันแรงกล้าไม่อยู่ แสงแดดแผดเผาลงบนตัวเธอเป็นแถบ ไม่แปลกใจเลยที่เธอจะร้อนจนตื่น

เซี่ยหยางใช้ศอกยันตัวลุกขึ้นจากเปล เดินตรงไปยังร่มชายหาดที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร เธอหาเก้าอี้เอนหลังนั่งลงตามใจชอบ แล้วหมุนฝาขวดน้ำมะพร้าวแช่เย็นที่เริ่มหายเย็นแล้วดื่มอักๆ ไปหลายอึก เพื่อดับความแห้งผากระคายเคืองในลำคอ

จากนั้นเธอก็พิงหลังลงบนเก้าอี้ หลับตาลงเพื่อรับข้อมูลเกี่ยวกับภารกิจและปูมหลังของตัวละครในโลกนี้ที่ระบบหลักส่งมาให้

ในมิตินี้ สิ่งที่เธอต้องเรียกคืนคือ "ระบบพิชิตใจในรายการเดต" ซึ่งผู้ครอบครองคือ เซี่ยแดนนี่ พี่สาวต่างมารดาของเจ้าของร่างที่เซี่ยหยางมาอาศัยอยู่

แม้จะเป็นพี่สาวต่างมารดา แต่เซี่ยแดนนี่ไม่เคยยอมรับว่าเจ้าของร่างเดิมเป็นน้องสาวเลย

นั่นเป็นเพราะแม่ของเจ้าของร่างเดิมที่ชื่อว่า สวี่อีอี๋ นั้น เรียกได้ว่าไม่ใช่แม้แต่เมียน้อย แต่เป็นเพียงรุ่นน้องที่แอบรักพ่อของเซี่ยหยางมานานหลายปี หลังจากเรียนจบเธอก็สมัครเข้าทำงานที่เซี่ยกรุ๊ปจนได้เป็นเลขานุการของพ่อเซี่ย มีครั้งหนึ่งเธออาศัยจังหวะที่พ่อเซี่ยดื่มหนักจากการไปต้อนรับลูกค้าเข้าหาเขาเอง และเพียงครั้งเดียวเธอก็ตั้งท้องเจ้าของร่างเดิม

หลังจากรู้ว่าตัวเองตั้งครรภ์ สวี่อีอี๋ไม่ได้ป่าวประกาศ แต่เธอกลับลาออกจากบริษัทไปอย่างเงียบๆ

ตอนแรกเธอกลับไปที่บ้านเกิดในหุบเขาทางตอนใต้ ที่นั่นสภาพแวดล้อมดีอากาศบริสุทธิ์ แต่คนในครอบครัวไม่เข้าใจพฤติกรรมท้องไม่มีพ่อของเธอ ยืนกรานให้เธอไปทำแท้ง เรื่องเสียหน้านั้นเป็นเรื่องรอง แต่ถ้าคลอดออกมาแล้วจะเอาอะไรเลี้ยง? การทำให้เกิดมาแล้วไม่เลี้ยงดูนั้นน่ารังเกียจยิ่งกว่า

แต่เธอไม่ฟัง ดึงดันที่จะคลอดเด็กคนนี้ออกมาให้ได้ จนถึงขั้นตัดขาดและย้ายออกมาจากบ้านโดยไม่ติดต่อกลับไปอีกเลย

เธอคาดหวังว่าจะได้ลูกชาย เพราะนั่นจะทำให้เธอกลายเป็นผู้มีพระคุณของตระกูลเซี่ย และเผลอๆ อาจจะเขี่ยแม่ของเซี่ยแดนนี่ตกจากตำแหน่งคุณนายเซี่ยได้

สวี่อีอี๋คิดอย่างย่ามใจ แต่โชคร้ายที่คลอดออกมาเป็นลูกสาว แถมยังไม่ได้รับมรดกความงามจากเธอมาแม้แต่น้อย

ในแง่หนึ่งเธอจึงรังเกียจลูกสาวคนนี้มาก แต่อีกแง่หนึ่งเธอก็ใช้เด็กคนนี้ไปขูดรีดค่าเลี้ยงดูมหาศาลจากพ่อเซี่ย

พ่อเซี่ยไม่ใช่คนขี้เหนียว เมื่อรู้ว่าตัวเองเคยมีความสัมพันธ์กับเลขาหลังจากดื่มเหล้าจนมีลูกด้วยกัน แม้จะไม่ชอบใจสองแม่ลูกนี้แค่ไหน แต่ค่าเลี้ยงดูที่ควรให้เขาก็ให้ไปอย่างเต็มที่

ทว่าเงินก้อนนั้นกลับตกถึงมือเจ้าของร่างเดิมไม่ถึงหนึ่งในพัน ส่วนใหญ่ถูกสวี่อีอี๋เอาไปปรนเปรอความสุขของตัวเองจนหมด

จนทำให้เจ้าของร่างเดิมเข้าใจมาตลอดว่าบ้านตัวเองจนมาก

ตั้งแต่เล็กจนโต กิจกรรมหรือหลักสูตรอะไรที่ต้องเสียเงินเอง ถ้าเธอเลี่ยงไม่สมัครได้เธอก็จะเลี่ยง ไม่เข้าร่วมได้เธอก็จะไม่เข้าร่วม

ไม่ต้องพูดถึงการไปเรียนเต้น เรียนดนตรี หรือเข้าสถาบันกวดวิชาเหมือนเด็กในครอบครัวอื่นเลย

ชีวิตดำเนินมาเช่นนี้จนกระทั่งเจ้าของร่างเดิมอายุได้ 15 ปี—

สวี่อีอี๋เสียชีวิตกะทันหันจากการสูบบุหรี่ไฟฟ้าที่มีสารพิษเกินขนาดในงานปาร์ตี้วันเกิดของเพื่อนสาว เจ้าของร่างเดิมที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะจึงถูกพ่อเซี่ยรับกลับเข้าบ้าน

นิสัยของเธอเป็นคนเก็บตัวและอ่อนไหว เธอรับรู้ได้ทันทีว่าคุณนายเซี่ยไม่ชอบและรังเกียจเธอ ส่วนเซี่ยแดนนี่ที่แก่กว่าเธอสามปีก็เต็มไปด้วยความเป็นอริ

แต่ตอนนั้นเธอยังไม่บรรลุนิติภาวะ แม่ก็เสียชีวิตไปแล้ว ส่วนบ้านคุณยายเธอก็รู้แค่ว่าอยู่ในป่าทางใต้ แต่ไม่เคยติดต่อกันเลยตั้งแต่เกิด ดังนั้นนอกจากต้องพึ่งพิงพ่อเซี่ยที่เป็นผู้ปกครองแล้ว เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่น

เธอจึงเฝ้ารอวันที่จะอายุครบ 18 ปี เพราะเมื่อเป็นผู้ใหญ่แล้วเธอจะได้ย้ายออกไปใช้ชีวิตเอง

แต่บางครั้งเธอก็อดคิดไม่ได้ว่า: ในเมื่อเป็นลูกสาวของ เซี่ยจวินอี้ เหมือนกัน ทำไมเซี่ยแดนนี่ถึงเป็นคุณหนูผู้เอาแต่ใจได้ แต่เธอกลับต้องเป็นเหมือนเด็กกำพร้าที่มาขออาศัยเขาอยู่

ทำไมกันล่ะ!

ต่อให้อายุครบ 18 เธอก็จะไม่ย้ายออก!

เธอจะอยู่ที่นี่ ทรัพย์สมบัติที่เธอควรจะได้ เธอจะไม่ยอมสละแม้แต่ก้าวเดียว เธอจะอยู่ขวางหูขวางตาสองแม่ลูกนั้นให้ตายกันไปข้าง

ด้วยเหตุนี้ ในแง่หนึ่งเธอจึงดูถูกและสงสารตัวเอง แต่อีกแง่หนึ่งเธอก็แอบแข่งกับเซี่ยแดนนี่อย่างลับๆ ใช้ชีวิตอย่างอดทนและยากลำบาก

การสอบเข้ามัธยมปลายและการสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่มีครั้งไหนที่เธอทำได้ดี และเธอก็ไม่อยากไปเรียนต่างประเทศ เพราะรู้สึกว่าถ้าก้าวพ้นประตูเมืองไปเมื่อไหร่ บ้านหลังนี้จะไม่มีที่ยืนสำหรับเธออีกต่อไป

ดังนั้นในปีสุดท้ายของมัธยมปลาย เธอจึงยอมทุ่มเงินจ้างติวเตอร์ระดับทองมาช่วยติวเข้มแบบเร่งด่วน เรียนพื้นฐานการร้องเพลงและท่าเต้นจนสามารถสอบติดโรงเรียนศิลปะระดับอนุปริญญา ในประเทศได้แบบหวุดหวิด

เพียงแต่เธอไม่ได้มรดกความงามจากแม่ และยีนจมูกโด่งตาคมของพ่อเซี่ยก็ไม่ได้ส่งต่อมาถึงเธอ อย่างมากที่สุดเธอก็แค่เป็นคนผิวขาวมาก

แม้จะมีคำกล่าวว่า "ความขาวปกปิดจุดบกพร่องได้นับร้อย" แต่ในวงการบันเทิงไม่เคยขาดแคลนสาวสวย

ด้วยหน้าตาที่ธรรมดาบ้านๆ ต่อให้ผิวจะขาวใสแค่ไหน ก็ไม่มีแมวมองคนไหนหันมามองเธอเลย

โชคดีที่หลายปีมานี้เธอเก็บออมเงินค่าขนมที่พ่อเซี่ยให้ไว้ แม้จะเทียบกับเซี่ยแดนนี่ไม่ได้ แต่เธอก็ได้รับเดือนละห้าหมื่นหยวน ผ่านไปเจ็ดปีเธอจึงมีเงินเก็บถึงสี่ล้านหยวน อย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวลเรื่องการหาเลี้ยงชีพด้วยสายอาชีพที่เรียนมา

ครั้งนี้ไม่รู้ว่าเซี่ยแดนนี่นึกเฮี้ยนอะไรขึ้นมา ถึงได้มาชวนเธอเข้าร่วมรายการเรียลลิตี้ออกเดตที่ชื่อว่า "บ้านโรแมนติก"

รายการนี้จะมีแขกรับเชิญชายหญิงฝ่ายละห้าคนมาใช้ชีวิตอยู่ในบ้านที่โรแมนติกหลังหนึ่ง ถ่ายทำกันทั้งหมด 21 วัน หรือสามสัปดาห์

แขกรับเชิญจะโต้ตอบกันผ่านกิจวัตรประจำวัน เกมสนุกๆ และการออกเดตในหนึ่งวัน เพื่อบันทึกความสัมพันธ์และความรู้สึกที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น โดยนอกกล้องยังมี "ผู้สังเกตการณ์ความรัก" อีกสี่คน คอยวิเคราะห์และคาดเดาว่าสุดท้ายแล้วจะมีแขกรับเชิญคู่ไหนจูงมือกันสำเร็จบ้าง

เจ้าของร่างเดิมเดาใจเซี่ยแดนนี่ไม่ออก ตอนแรกไม่อยากมา แต่เซี่ยแดนนี่มาชวนต่อหน้าพ่อเซี่ย พ่อเซี่ยที่เห็นลูกสาวสองคนดูมีความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นก็ดีใจและบอกให้เธอมาเล่นด้วยกัน

เธอจึงต้องจำใจมา

การถ่ายทำยังไม่ถึงสามวัน เธอก็ถูกแขกรับเชิญหญิงคนอื่นๆ นำโดยเซี่ยแดนนี่โดดเดี่ยว แถมยังมักจะถูกเซี่ยแดนนี่พูดจาถากถางดูหมิ่นลับหลังกล้องอยู่บ่อยๆ

เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน เจ้าของร่างเดิมเพิ่งถูกเซี่ยแดนนี่ดักเจอในมุมห้องน้ำที่ไม่มีกล้องวงจรปิด และถูกด่าด้วยน้ำเสียงที่เลวร้ายสุดๆ:

“นี่เธอไม่รู้ซึ้งถึงสารรูปตัวเองเลยเหรอ? ฉันชวนหน่อยเธอก็มาจริงๆ เรอะ? ไม่ดูหน้าตาตัวเองบ้างว่ามันขี้เหร่ขนาดไหน?

หึ! เธอรู้ไหมว่าพวกชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดพูดถึงเธอยังไง? พวกเขาบอกว่า—เธอคือคางคกที่ไม่เคยส่องกระจก ท่ามกลางฝูงหงส์ขาวแล้วยังบังอาจมโนว่าตัวเองเป็นหงส์ขาวด้วย! ฮ่าๆๆ...”

เจ้าของร่างเดิมโกรธจนหน้ามืดตามัว ไม่สนว่ากำลังถ่ายรายการอยู่ เธอเงื้อมือขึ้นตบหน้าเซี่ยแดนนี่ไปฉาดใหญ่

ทว่าฉากนี้กลับถูกแขกรับเชิญชายที่ชื่อ ลู่หมิง ที่เดินผ่านห้องน้ำเห็นเข้าพอดี เขาพุ่งเข้ามาผลักเธอออกไปอย่างแรง แล้วเข้าไปประคองเซี่ยแดนนี่จากไปอย่างทะนุถนอม

เจ้าของร่างเดิมทั้งโกรธทั้งเสียใจ ถ้าเป็นแขกรับเชิญคนอื่นก็คงช่างมัน แตลู่หมิงคือไอดอลที่เธอชื่นชมมาตั้งแต่สมัยเรียน

ตลอดสามวันที่ผ่านมา ทุกครั้งที่ต้องโหวต "ใจเต้น" เธอจะโหวตให้ลู่หมิงอย่างไม่ลังเล

เรื่องนี้ทำให้เธอรับไม่ได้ เธอวิ่งเอามือปิดหน้าร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจอย่างที่สุด

เธอนอนขดตัวอยู่บนเปลญวนในมุมหนึ่งของสวน ยิ่งคิดก็ยิ่งเศร้า ทั้งเรื่องชาติกำเนิดที่พูดไม่ออก ทั้งความโดดเดี่ยวในรายการ และสายตาที่รังเกียจเหยียดหยามจากชายหนุ่มที่เธอมีใจให้...

อาจจะเป็นเพราะได้รับมรดกเรื่องระบบหัวใจและปอดที่อ่อนแอมาจากแม่ เธอสะอึกสะอื้นจนหายใจไม่ทัน และเสียชีวิตกะทันหันไปในที่สุด

เจ้าของร่างเดิมจนตายก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมเซี่ยแดนนี่ถึงชวนเธอมาออกรายการ แต่เซี่ยหยางรู้ซึ้งเป็นอย่างดี—

ระบบพิชิตใจที่เซี่ยแดนนี่ผูกมัดอยู่นั้น ทำงานโดยการสะสม "ค่าความแค้น" จากแขกรับเชิญหญิง เพื่อไปแลกไอเทมมาพิชิตใจแขกรับเชิญชาย ซึ่งจะทำให้เธอได้รับค่าความงาม ค่าความสามารถ และค่าความโชคดีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งเธอทำให้คนแค้นได้มาก เธอก็ยิ่งสวยและโชคดีมากขึ้น

และความแค้นของเจ้าของร่างเดิมนั้นสะสมง่ายที่สุด เพราะลึกๆ แล้วเธอมีความแค้นต่อเซี่ยแดนนี่เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แค่กระตุ้นนิดเดียว ค่าความแค้นก็พุ่งปรี๊ด เก็บเกี่ยวได้ง่ายเหลือเกิน

แถมหน้าตาของเจ้าของร่างเดิมยังธรรมดาที่สุดในบรรดาแขกรับเชิญหญิงทั้งห้าคน เมื่อยืนคู่กับเซี่ยแดนนี่ที่สวยเด่นและแต่งหน้าเก่งแล้ว เธอจึงกลายเป็น "ใบไม้ที่ช่วยขับเน้นดอกไม้" ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ไม่ถือเป็นภัยคุกคาม แถมยังได้คะแนนความดีจากพ่อเซี่ยอีกด้วย เรียกว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกหลายตัว

เซี่ยหยางยังรู้อีกว่า เซี่ยแดนนี่คือผู้อยู่เบื้องหลังการวางแผนและเป็นผู้ลงทุนรายใหญ่ของรายการนี้

เพราะ "ระบบพิชิตใจในรายการเดต" ต้องทำภารกิจภายในรายการเดตเท่านั้น ถึงจะแลกเปลี่ยนเป็นค่าความงามและความโชคดีที่เธอต้องการได้

ดังนั้นเธอจึงวางแผนรายการนี้ขึ้นมา ชวนแขกรับเชิญชายที่เธอสนใจ และชวนเจ้าของร่างเดิมมาเพื่อให้เธอสะสมค่าความแค้นได้อย่างรวดเร็ว

ส่วนแขกรับเชิญหญิงคนอื่นๆ นั้น เป็นคนดังที่ทีมงานคัดเลือกมาจากกระแสตอบรับของชาวเน็ต

【ระบบพิชิตใจในรายการเดตกำลังผูกมัดกับเซี่ยแดนนี่อยู่ พี่ระบบลองดูแล้ว ไม่สามารถแยกออกได้โดยตรงในตอนนี้ ต้องรอให้ค่าความชอบของเป้าหมายลดลงเหลือ 0 เท่านั้น】

【ในระหว่างนี้ โฮสต์ห้ามหลงกลยั่วโมโหของเซี่ยแดนนี่เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นเธอจะใช้ค่าความแค้นของโฮสต์ไปแลกไอเทมเพื่อเพิ่มค่าความชอบของเป้าหมายให้สูงขึ้น ถ้าค่าความชอบถึง 85 มันจะกลายเป็นค่าความรักโดยอัตโนมัติ ซึ่งไอเทมที่แลกได้จากค่าความรักจะยิ่งร้ายกาจกว่าเดิม สรุปก็คือ...】

ระบบหลักพล่ามเตือนเซี่ยหยางไม่หยุดว่าอย่าให้เหมือนเจ้าของร่างเดิมที่โดนกระตุ้นนิดหน่อยค่าความแค้นก็พุ่งจนกลายเป็นประโยชน์ให้เซี่ยแดนนี่

เซี่ยหยางเรียบเรียงข้อมูลแล้วถามด้วยความสงสัย: “ในเมื่อต้องเรียกคืนเพราะมีบั๊ก แล้วบั๊กของระบบพิชิตใจนี้คืออะไรเหรอ?”

ระบบหลัก: 【...เอ่อ ลืมตั้งค่าพารามิเตอร์ขีดจำกัดสูงสุดน่ะสิ ทำให้ผู้ผูกมัดสามารถใช้ค่าความแค้นที่ไม่มีวันหมดไปแลกไอเทมเพื่อพิชิตใจผู้ชายคนไหนก็ได้ จนสุดท้ายผู้ชายทั้งโลกอาจจะมาหลงเสน่ห์เธอ และถ้าค่าความชอบทะลุ 90 พวกเขาจะยอมเชื่อฟังเธอทุกอย่าง ถ้าพูดให้รุนแรงหน่อยก็น่ากลัวยิ่งกว่านางสนมปีศาจที่ล่มบ้านล่มเมืองเสียอีก】

เซี่ยหยางนึกถึงภาพนั้นแล้วก็รู้สึกว่า... จริงด้วยแฮะ

ถ้าผู้ชายทั้งโลกกลายเป็นของเล่นของผู้หญิงเพียงคนเดียว โลกไม่วุ่นวายก็แปลกแล้ว