บทที่ 86 ระบบพิชิตใจในรายการเดต (4)

ไม่ว่าจะเป็นชาวเน็ตที่ดูไลฟ์สด หรือผู้สังเกตการณ์ในห้องส่ง ต่างก็เดาใจไม่ออกว่าจุดประสงค์ของ เซี่ยหยาง ที่กล้าโชว์หน้าสดออกกล้องคืออะไร

ไม่มีใครไม่รักสวยรักงาม

แม้แต่ดาราชายสายฝีมือ ก่อนเข้ากล้องยังต้องให้ช่างแต่งหน้าช่วยจัดทรงผมหรือเติมหน้าบ้าง ส่วนดาราหญิงนั้น เพื่อไม่ให้เครื่องสำอางหลุดลอก พวกเธอยอมแม้กระทั่งนั่งตัวตรงนิ่งๆ ไม่ยอมพักผ่อน

แต่เซี่ยหยางไม่เพียงแต่หนีไปนอนกลางวันที่เปลญวน พอตื่นมาเธอยังกล้าปรากฏตัวต่อหน้ากล้องทั้งหน้าสดแบบนั้น

ผู้กำกับเห็นหน้าเธอแล้วถึงกับปวดหัว

ยังดีที่เธอยังให้ความร่วมมือกับขั้นตอนของรายการเป็นอย่างดี จะบอกว่าเธอ "เทงาน" ก็ไม่ใช่ เพราะผู้กำกับสั่งอะไรเธอก็ทำตามหมด ให้ทำอะไรก็ทำอย่างนั้น

แต่จะบอกว่าเธอ "กระตือรือร้น" ก็พูดได้ไม่เต็มปาก เพราะเธอแสดงออกต่อแขกรับเชิญชาย ต่อคู่แข่งที่จะต้องชิงตัวคู่เดต ไปจนถึงคู่เดตในวันพรุ่งนี้ด้วยท่าทีเฉยเมยราวกับปลงตกแล้วทุกอย่าง

ความจริงแล้ว เซี่ยหยางแค่ต้องการรีบทำภารกิจให้เสร็จไวๆ เท่านั้น

ค่าตัวที่รายการนี้เซ็นสัญญากับเธอคือ 500,000 หยวนหลังหักภาษี เธอเดาว่าเธอน่าจะเป็นแขกรับเชิญที่ค่าตัวต่ำที่สุดในบรรดาทุกคน เพราะเธอไม่มีผลงาน ไม่มีชื่อเสียง แถมหน้าตาก็จัดว่าธรรมดามาก

หากไม่ใช่เพราะเซี่ยแดนนี่อยากสะสมค่าความแค้นจากเธอ ต่อให้เธอควักเงินจ่ายเอง ทีมงานก็คงไม่รับเธอเข้ามาร่วมรายการ ดังนั้นเงินห้าแสนหยวนนี้ สำหรับเธอแล้วถือเป็นเงินเดือนที่สูงมาก หากเรียนจบไปโดยไม่พึ่งพิงครอบครัว ด้วยวุฒิการศึกษาที่เธอมีตอนนี้ จะหางานที่เงินเดือนหลักแสนต่อปีได้หรือเปล่ายังเป็นคำถามเลย

พอนึกได้แบบนี้ เซี่ยหยางจึงรู้สึกว่าต้องทะนุถนอมโอกาสนี้ไว้ ยิ่งไปกว่านั้นถ้าเธอถอนตัวกลางคัน นอกจากจะไม่ได้เงินห้าแสนแล้ว เธอยังต้องจ่ายค่าปรับให้รายการถึงสิบเท่าของค่าตัวอีกด้วย

พอลองคำนวณดูในคลังเงินส่วนตัวของเจ้าของร่างเดิมแล้ว มีไม่ถึงห้าล้านหยวนเสียด้วยซ้ำ พอนึกได้เช่นนี้เธอก็ยิ่งทุ่มเทแรงกายแรงใจมากขึ้น

ทุ่มเทจนคนที่ดูเธอเล่นเกมเกิดความรู้สึกผิดเพี้ยนไปว่า: ราวกับว่ารายการที่เธอเข้าร่วมไม่ใช่รายการเดต แต่เป็นรายการแข่งขันแนวเอาชีวิตรอดอะไรสักอย่าง

เกมแรกคือ "ปิดตาหาคู่"

กฎกติกา: แขกรับเชิญชายห้าคนจะฉีดน้ำหอมกลิ่นต่างกันแล้วยืนนิ่งๆ แขกรับเชิญหญิงแต่ละคนจะต้องปิดตา แล้วเดินตามหาแขกรับเชิญชายที่ฉีดน้ำหอมกลิ่นเดียวกับที่ตัวเองได้รับ แขกรับเชิญหญิงที่หาคู่ตัวเองเจอได้ถูกต้องและใช้เวลาน้อยที่สุดจะได้ 1 คะแนน หากหาไม่เจอ แขกรับเชิญชายจะเป็นฝ่ายได้ 1 คะแนน

ตามหลักแล้ว เกมนี้ควรจะสร้างบรรยากาศที่คลุมเครือและหวานชื่นระหว่างชายหญิง ยกเว้นแต่ยัยตัวประหลาดอย่างเซี่ยหยางคนนี้—

เธอมัดผ้าปิดตาเสร็จ ก็เดินเว้นระยะห่างจากแขกรับเชิญชายแต่ละคนหนึ่งเมตร เดินผ่านหน้าพวกเขาด้วยความเร็วสม่ำเสมอ แล้วระบุตัวคู่ของตัวเองออกมาได้อย่างแม่นยำในทันที

แขกรับเชิญคนอื่นๆ ถึงกับอึ้ง: “เป็นไปได้ยังไง! ตัวยังไม่ทันเข้าใกล้เลย ได้กลิ่นน้ำหอมจริงๆ เหรอ?”

เซียวเฉิงเล่ยถามโพล่งออกมา: “คุณไม่ได้สุ่มเดาเอาใช่ไหม?”

เซี่ยหยางเลิกคิ้ว: “ต้องให้ฉันบอกโน้ตน้ำหอมหลักของพวกคุณทีละคนไหมล่ะ? ลู่หมิง: เลมอนมะกรูด, ฟู่ยี่เฉิน: เลมอนตะไคร้หอม, เซียวเฉิงเล่ย: ส้มเลมอน, เจียงทั่ว: ส้มตะไคร้หอม, โจวหานชิง: เลมอนเวอร์บีน่า ส่วนของฉันคือเลมอนเวอร์บีน่า เพราะฉะนั้นคู่ของฉันคือโจวหานชิง ชัดเจนพอหรือยังคะ?”

[เชี่ย! โคตรเก่ง!] [โน้ตหลักไม่เลมอนก็ส้ม กลิ่นมันแทบจะเหมือนกันหมดเลยนะนั่น เธอแยกออกได้ไง?] [เทพเกิน! แขกรับเชิญหญิงสี่คนก่อนหน้านี้ดมตั้งนานยังไม่แน่ว่าจะหาเจอเลย พอถึงคิวเธอ ไม่ใช่แค่หาแม่นนะ แต่บอกได้ยันส่วนประกอบ ถ้าไม่ได้เตี๊ยมกันมาก่อน ฉันยอมกราบเลยคนนี้!] [เตี๊ยมไม่ได้หรอก ไม่เห็นเหรอพอเธอพ่นชื่อโน้ตน้ำหอมออกมา ผู้กำกับถึงกับหลุดสบถออกมาเลย] [ฮ่าๆๆๆ ฉันก็ได้ยิน พาร์ทนี้น่าจะเป็นเกมที่จบไวที่สุดในประวัติศาสตร์รายการเดตเลยมั้ง?] [เบอร์ 5 นี่ตลกชะมัด เหมือนเธอไปแข่งตอบปัญหาทางวิชาการมากกว่า ความหวานความซึ้งอะไรไม่มีในตัวเธอเลยสักนิด]

ผู้สังเกตการณ์ทั้งสี่คนในห้องส่งขำจนน้ำตาไหล: “พระเจ้าช่วย เซี่ยหยางนี่เธอเป็นสาวสายตรงหรือเปล่านะ?” “สายตรงอะไรล่ะ นี่มันยอดหญิงผู้กล้าต่างหาก”

 “โอ๊ยตายแล้ว ฉันขำจนน้ำตาเล็ด เธอคงไม่ได้คิดว่าคนชนะจะได้เลือกพาหนะไปเดตเองหรอกใช่ไหม? ผู้กำกับไม่ได้บอกกฎเหรอว่าชนะแค่ได้ 'สิทธิ์เลือกก่อน' ส่วนจะได้อะไรมันอยู่ที่ดวง เกมมันมีไว้ให้คนได้ปฏิสัมพันธ์กันเพื่อความสนุกของรายการเฉยๆ” 

“...แล้วก็เพื่อดึงเวลาให้รายการยาวขึ้นด้วย” 

“ฮ่าๆๆๆ พูดความจริงแบบนี้ได้เหรอคะ?” 

“ไม่เป็นไรหรอก เซี่ยหยางใช้พลังส่วนตัวย่อเวลาของรายการให้สั้นลงขนาดนี้ ผู้กำกับคงหัวปั่นจนไม่มีเวลามายุ่งกับพวกเราหรอก” “พวกคุณดูพวกเราสี่คนสิ ตั้งใจมาสังเกตความหวานของแขกรับเชิญ แต่ทำไมเหมือนมาดูรายการตลกแทนล่ะเนี่ย?” 

“ฮ่าๆๆๆ... อย่าพูดเลย ตีนกาฉันขึ้นหมดแล้ว...”

ในกองถ่าย ผู้กำกับยกป้ายประกาศด้วยความจนใจ: “...จบเกมรอบนี้! เซี่ยหยาง, ลู่หมิง, ฟู่ยี่เฉิน ได้คนละ 1 คะแนน แขกรับเชิญที่เหลือ 0 คะแนน”

“...”

“ต่อไปเริ่มเกมรอบที่สอง...”

ทันทีที่ผู้กำกับอ่านชื่อเกม ห้องแชทไลฟ์สดก็รัวข้อความถล่มทลาย: [สงครามหมอน! ฉันชอบ!] [ไอ้ที่ให้เอานิ้วแตะจมูกแล้วหมุนรอบตัวเองเป็นงวงช้างห้ารอบฉันก็เวียนหัวจะแย่แล้ว นี่ให้หมุนตั้งสิบรอบ แขกรับเชิญหญิงไม่มึนจนล้มทับแขกรับเชิญชายเลยเหรอ? ผู้กำกับร้ายกาจจริงๆ] [เกมยังไม่เริ่ม แต่อะดรีนาลีนฉันพุ่งพล่านแล้ว] [ฉันว่าพาร์ทนี้ฉันคงได้ยิ้มแก้มปริตลอดแน่ๆ]

แขกรับเชิญชายหญิงในกองถ่ายต่างก็เผยยิ้มเขินอายออกมาเมื่อได้ยินว่า "สงครามหมอน" แน่นอน ยกเว้นเซี่ยหยาง

เธอไม่เคยดูรายการเดตมาก่อนเลย ในร้อยชาติที่เธอผูกมัดกับระบบนักบุญเพื่อทำภารกิจ เธอเคยข้ามไปยังมิติต่างๆ มากมาย รับภารกิจมาสารพัด แต่ไม่เคยรับภารกิจที่เกี่ยวกับวงการบันเทิงมาก่อนเลย แม้แต่ตอนที่มีระบบเศรษฐี เธอก็แค่ซื้อบริษัทบันเทิงเพื่อทำภารกิจลงทุนให้เสร็จ แล้วก็ปล่อยให้คนอื่นดูแลต่อ ตัวเธอเองยังจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าประตูบริษัทหันไปทางทิศไหน

ปกติถ้าเธอเปิดเจอรายการเดต เธอก็แทบจะไม่กดเข้าไปดู ยิ่งเกมย่อยๆ ในรายการแบบนี้เธอยิ่งเข้าไม่ถึงจุดที่แขกรับเชิญคนอื่นจะเขินกัน

ก็แค่หมุนตัวแบบงวงช้างสิบตลบ แล้วเอาหมอนในมือฟาดใส่แขกรับเชิญชายฝั่งตรงข้ามไม่ใช่เหรอ? มันยากตรงไหน?

“ขอให้แขกรับเชิญชายล้อมเป็นวงนอก แขกรับเชิญหญิงยืนในวง เลขบนหมอนของพวกคุณต้องฟาดให้โดนแขกรับเชิญชายที่มีเลขรหัสตรงกันถึงจะนับว่าชนะ ใครฟาดโดนคนแรก ได้ 1 คะแนน”

ผู้กำกับอธิบายกฎเสร็จ แขกรับเชิญชายหญิงก็แยกย้ายกันยืนเข้าตำแหน่งวงนอกวงใน

เซี่ยหยางยืนตรงข้ามกับเซียวเฉิงเล่ย หมอนในมือเธอคือเลข 5 และป้ายเลขรหัสบนตัวเซียวเฉิงเล่ยก็คือเลข 5 เช่นกัน ขอแค่ฟาดโดนเขาก็เป็นอันจบเกม

เซี่ยหยางทำท่า "OK" ส่งให้ผู้กำกับ

ผู้กำกับจู่ๆ ก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมา อยากจะเตือนเซี่ยหยางสักสองสามคำ ทว่าเสียงนกหวีดก็ดังขึ้นเสียก่อน เกมเริ่มแล้ว!

เซี่ยหยางเหลือบมองท่าทางของแขกรับเชิญหญิงคนอื่น อ้อ เข้าใจแล้ว เธอใช้มือข้างหนึ่งจับจมูกตัวเอง ก้มตัวลงทำมุม 90 องศา ส่วนมืออีกข้างที่ถือหมอนลอดผ่านแขนที่จับจมูกยื่นไปข้างหน้า เลียนแบบงวงช้างแล้วหมุนอยู่กับที่สิบตลบ พอหมุนครบเธอก็ฟาดหมอนใส่เซียวเฉิงเล่ยทันที

ตั้งแต่เริ่มจนจบใช้เวลาไม่ถึงห้าวินาที เซี่ยหยางก็จบการแข่งขันรอบนี้

เซียวเฉิงเล่ยที่โดนฟาด: “...” หน้าเหวอไปเลย แขกรับเชิญชายคนอื่นๆ ที่ล้อมวงอยู่: “...” เกิดอะไรขึ้นวะ? ชาวเน็ตที่ดูไลฟ์สด: “...”

เริ่มหรือยัง? ไม่สิ! จบแล้วเหรอ! ผู้กำกับกุมขมับ

เขาก็รู้อยู่แล้วเชียว! ตั้งแต่เซี่ยหยางทำท่า "OK" ให้เขา เขาก็สังหรณ์ใจแบบนี้แหละ

นี่ใช่ผู้หญิงหรือเปล่าเนี่ย? ไม่สิ! นี่ใช่คนหรือเปล่า? หมุนงวงช้างสิบตลบแล้วมีใครบ้างไม่มึนหัว? แถมเธอยังหมุนไวขนาดนั้นอีก!