บทที่ 90 ระบบพิชิตใจในรายการเดต (8)

ถ่ายรูปมาเยอะขนาดนี้ ขั้นตอนต่อไปคือการคัดเลือกจากรูปเหล่านี้ว่าต้นไหนคือ "พืชนำโชค" ที่ทีมงานกำหนดไว้ล่วงหน้า

“ผมเดาว่าเป็น ไผ่กวนอิมครับ” เจียงทั่วพูดด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

“ทำไมล่ะ?” เซี่ยหยางถามพลางไล่ดูรูปถ่ายโพลารอยด์ที่เพิ่งพิมพ์ออกมา

“ก็เพราะมันเป็นต้นที่ผมยอมลุยน้ำไปถ่ายมาให้ไงครับ ความยากระดับนั้น แถมชื่อมันยังมีคำว่า 'โชคดี' อยู่ด้วย ไม่มีทางที่จะมีพืชต้นไหนเหมาะสมไปกว่านี้แล้วล่ะ แต่ 'หญ้ามงคล' ก็มีสิทธิ์นะ ชื่อมันมีความหมายดีเหมือนกัน สรุปเรามีโอกาส 3 ครั้ง ผมว่าแทงสองชื่อนี้ชนะชัวร์”

ผู้กำกับอดไม่ได้ที่จะขัดจังหวะคำพูดที่แสนมั่นใจของเจียงทั่ว: “คุณเจียงครับ คุณมั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอว่าพืชที่คุณเซี่ยสั่งให้คุณถ่ายน่ะ จะมีพืชนำโชคของพวกเราอยู่จริงๆ?”

“อ้าว?” เจียงทั่วถึงกับไปไม่เป็น เขามองเซี่ยหยางแบบงงๆ “เออเนอะ ทำไมผมถึงมั่นใจขนาดนั้นล่ะ?”

[ฮ่าๆๆๆ—] คอมเมนต์ไหลพรึ่บเป็นแถบ

[ฉันอยากจะพูดมานานแล้ว พี่เจียงโดนคุณพี่เซี่ยเล่นของใส่ป่ะเนี่ย? ทำไมเธอชี้ไปทางไหนเขาก็ถ่ายทางนั้น? ไม่รู้จักถ่ายรูปสวยๆ ให้พี่เซี่ยบ้างเลย ถ่ายแต่พืช! แขกรับเชิญชายคนอื่นเขาถ่ายรูปให้ฝ่ายหญิงกันทั้งนั้น] [นี่แสดงว่าพี่เจียงเชื่อฟังไงคะ] [หมาเด็กสายซื่อสัตย์  ถูกฝึกสำเร็จแล้ว!] [ปีนต้นไม้ ลุยน้ำ ถ่ายซะดิบดี สุดท้ายกลัวว่าจะเสียเที่ยวฟรีจริงๆ] [พี่เซี่ยของฉันดูชิลมาก ยืนชี้นิ้วสั่งการอย่างเดียวเลย] [ผู้หญิงที่อยู่เบื้องหลังราชา] [ราชาอะไรล่ะ เจียงทั่วเป็นแค่ตัวเบี้ย (ลูกน้อง) มากกว่ามั้ง เจ้านายสั่งปุ๊บ เขาก็ไปปราบปรามปั๊บ] [ฮ่าๆๆๆ—]

แต่แฟนคลับของเจียงทั่วไม่ค่อยพอใจนัก: [นี่จงใจแกล้งพี่เจียงของเราชัดๆ!] [ทำให้พี่เจียงรองเท้าเปียกหมดเลย!] [นั่นดิ! น่ารังเกียจชะมัด!]

แฟนคลับสาย CP โต้กลับ: [พวกแฟนคลับประสาทแดกน่ะเงียบไปเลย! พี่เจียงของพวกเธอก็ดูเล่นสนุกดีออกไม่ใช่เหรอ?] [รองเท้าเปียกมันเป็นเพราะเขาไม่ระวังเองหรือเปล่า? พี่เซี่ยไม่ได้เตือนอะไรเลยนะ เขาอยากปีนต้นไม้ นอนกับพื้น มุดดงหญ้าเองทั้งนั้นแหละ] [พี่เจียงก็นิสัยดี พี่เซี่ยก็นิสัยดี สองคนนี้ดูเข้ากันจะตาย]

แฟนคลับสองฝั่งเถียงกันจนคอมเมนต์แทบจะทะลักออกจากหน้าจอ

ในบรรดาห้องไลฟ์สดทั้งห้าห้อง คู่ของเซี่ยหยางและเจียงทั่วนี่แหละที่ได้รับความนิยมสูงสุด แม้เหตุผลที่นิยมอาจจะไม่ใช่เพราะความหวานซึ้ง แต่การที่ข้อมูลสถิติของรายการพุ่งสูงขึ้นแบบนี้ ทีมงานย่อมยินดีเป็นที่สุด

จะมีก็แต่ตัวเอกทั้งสองคนนี่แหละที่ยังไม่รู้เรื่องรู้ราว

หลังจากแขกรับเชิญทั้งห้าคู่ถ่ายรูปพืชนำโชคเสร็จเรียบร้อย ก็มาพบคันที่ลานสนามหญ้ากว้างของสวนพฤกษศาสตร์ ในตอนนี้ ท้องฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว ทีมงานเริ่มเปิดไฟประดับดวงเล็กๆ แสงวับวาวช่วยสร้างบรรยากาศโรแมนติกแบบรายการเดตขึ้นมาทันที

[จะว่าไปนะ พี่เซี่ยหน้าตาอาจสู้แขกรับเชิญหญิงอีกสี่คนไม่ได้ แต่ผิวเธอดีมากจริงๆ นาทีนี้ฉันเข้าถึงความสวยของเธอแล้วล่ะ] [เธอไม่มี 'ภาระไอดอล' เลยจริงๆ นะเนี่ย พอมานั่งปุ๊บก็เริ่มกินปั๊บ จนผู้กำกับพูดถึงยอมวางตะเกียบ] [นั่นเพราะเธออิ่มแล้วต่างหาก ไม่เห็นเหรอว่าเธอแอบเรอออกมาทีหนึ่งด้วย] [ฮ่าๆๆๆ...]

เซี่ยหยางไม่รู้เลยว่าทุกการเคลื่อนไหวของเธอถูกชาวเน็ตส่องราวกับใช้แว่นขยาย เธอแค่คิดว่า ตลอดสามวันที่ผ่านมาเจ้าของร่างเดิมมีแอร์ไทม์รวมกันไม่ถึงหนึ่งนาทีด้วยซ้ำ ในเมื่อไม่มีกล้องจับ งั้นก็ใช้ชีวิตเป็นตัวเองไปเลยสิ

ผู้กำกับยกโทรโข่งขึ้น: “วันนี้ทุกคนเหนื่อยมากครับ โดยเฉพาะสองคู่ที่เดินเท้าและปั่นจักรยานมาที่นี่”

ทีมงานและแขกรับเชิญต่างพากันหัวเราะ

ผู้กำกับพูดต่อ: “ตอนนี้ ทุกคนมีรูปพืชนำโชคที่ตัวเองมั่นใจอยู่ในมือแล้ว แต่จะเป็นรูปที่ถูกต้องหรือเปล่า? ขอให้แต่ละคู่ชูแผ่นป้ายคำตอบที่ติดรูปถ่ายไว้ครับ”

“เซี่ยหยาง งั้นผมส่งรูป 'ไผ่กวนอิม' นะ?” เจียงทั่วหันมาถามเซี่ยหยาง

เซี่ยหยางพยักหน้า ยิ้มให้กำลังใจเขา: “ชูไปเลยค่ะ อย่างกล้าหาญ เรายังมีโอกาสตั้งสามครั้งไม่ใช่เหรอ?”

“จัดไปครับ”

เจียงทั่วเป็นคนแรกที่ชูแผ่นป้ายคำตอบ คู่อื่นๆ หลังจากปรึกษากันเสร็จ ก็ชูคำตอบของตัวเองออกมาเช่นกัน

แต่กลับได้ยินเสียงผู้กำกับพูดกลั้วหัวเราะว่า: “ผิดหมดทุกคู่ครับ!”

“...”

ดวงตาของเจียงทั่วเป็นประกาย: “งั้นผมรู้แล้ว! ต้องเป็นต้นนี้แน่ๆ!” โอกาสครั้งที่สอง เขาเลือกรูป “หญ้ามงคล”

คู่ข้างๆ อย่างหลิวเยี่ยงและเซียวเฉิงเล่ยก็ถ่ายรูปหญ้ามงคลมาเหมือนกัน เลือกเหมือนเจียงทั่วเป๊ะ

ส่วนอีกสามคู่—ฟู่ยี่เฉินกับเซี่ยแดนนี่ปรึกษากันแล้วตัดสินใจส่ง “พลูฉีก” ; ลู่หมิงกับหลินเซี่ยวนิงเลือก “ต้นงิ้วดอกสีชมพู”; โจวหานชิงกับเฉินอันฉีชูรูป “ดอกงิ้ว”

ผู้กำกับดูจะชอบใจมากที่เห็นแขกรับเชิญทายผิด สีหน้าดูเบิกบานขึ้นเรื่อยๆ: “ก็ยังผิดอยู่ครับ”

“ผู้กำกับครับ ถ้าครั้งที่สามยังไม่มีใครทายถูก จะนับว่าใครชนะล่ะครับ?” เจียงทั่วถามเสียงดัง

“ถ้าอย่างนั้น สิทธิ์จะตกเป็นของคู่ที่ปฏิบัติภารกิจเสร็จสมบูรณ์เป็นคู่แรกครับ”

เจียงทั่วถอนหายใจ คู่ของพวกเขาเสร็จเป็นลำดับที่สาม

“งั้นก็แห้วแล้วล่ะเซี่ยหยาง” เขาขยี้ผมตัวเอง “ต้นที่ชื่อมีความหมายว่ามงคลหรือโชคดีก็ไม่ใช่หมดเลย งั้นผมหมดปัญญาแล้วล่ะ”

เซี่ยหยางยื่นรูปถ่ายใบหนึ่งออกมา: “ในเมื่อไม่รู้จะเลือกอะไร ลองต้นนี้ดูไหมคะ?”

เจียงทั่วเห็นแล้วก็อึ้งไปครู่หนึ่ง: “ไมยราบ? ต้นที่เห็นได้ทั่วไปตามริมถนนเนี่ยนะ...” พืชที่หาได้ทั่วไปตามข้างทางเนี่ยนะจะเป็นพืชนำโชค? ไม่น่าเป็นไปได้มั้ง? พูดตามตรง ไมยราบคือตัวเลือกแรกๆ ที่เขาตัดทิ้งไปเลย

เซี่ยหยาง: “รายการเราคือรายการอะไรคะ?”

“รายการเดตไง”

“ใช่ รายการเดต เพราะฉะนั้นมันก็น่าจะเข้ากับ 'ไมยราบ' ต้นขี้อายมากที่สุดไม่ใช่เหรอ?”

“...”

พอได้ฟังการวิเคราะห์ของเซี่ยหยาง เจียงทั่วก็เกิดแรงบันดาลใจทันที: “ถ้าพูดแบบนั้น ไม่ใช่ว่า 'ต้นหางนกยูง/ต้นโศก' (ที่มีความหมายถึงความสุข/การครองคู่) จะเข้าข่ายกว่าเหรอ?”

เซี่ยหยางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ยิ้มออกมาอย่างเกียจคร้าน: “ต้นหางนกยูงเหรอ? นั่นมันต้องรายการแต่งงานถึงจะเอาอยู่นะจ๊ะ นี่เพิ่งจะเดตกันเอง ก็นึกไปถึงขั้นครองคู่แล้วเหรอ? น้องชายนี่ความคิดอันตรายนะเนี่ย”

“...”

ไม่รู้ว่าทำไม พอได้เห็นรอยยิ้มของเซี่ยหยางในนาทีนี้ หัวใจของเจียงทั่วก็แอบกระตุกไปจังหวะหนึ่ง

เขารีบเบือนหน้าหนีแล้วมองไปทางผู้กำกับ: “ผู้กำกับครับ พวกเราทายถูกไหม?”

ผู้กำกับคาดไม่ถึงว่าเซี่ยหยางจะเดาถูก หลังจากตกใจครู่หนึ่งเขาก็ประกาศว่า: “เจียงทั่วและเซี่ยหยาง ถูกต้องครับ!”

“เยส!” เจียงทั่วสลัดความรู้สึกแปลกๆ ทิ้งไป เขากระโดดตัวลอยด้วยความดีใจ เข้าไปไฮไฟว์กับเซี่ยหยาง แล้ววิ่งชูมือดีใจไปรอบๆ สนาม: “ชนะแล้ว! ทีมเราชนะแล้ว!”

เมื่อเห็นท่าทางที่เซี่ยหยางกับเจียงทั่วสบตากันและไฮไฟว์กันแบบนั้น เซี่ยแดนนี่ก็หรี่ตาลง... เซี่ยหยางคงไม่ได้แอบชอบเจียงทั่วเข้าแล้วหรอกนะ?

เธอจึงแกล้งพูดขึ้นมาว่า: “ดูเหมือนน้องเจียงกับเซี่ยหยางจะเข้ากันได้ดีเลยนะเนี่ย ตอนขามาเห็นพวกเธอปั่นจักรยานกันเงียบๆ นึกว่าเข้ากันไม่ได้ซะอีก”

เธอคิดว่าการพูดแบบนี้จะช่วยดึงสติให้เจียงทั่วรู้ตัวว่า—ผู้หญิงขี้เหร่อย่างเซี่ยหยางไม่คู่ควรที่จะมาพูดคุยเรื่องรักๆ ใคร่ๆ กับเขา

ทว่า— 【ติ๊ง! ค่าความชอบของเป้าหมายชายหมายเลข 3 กำลังลดลง—】

เซี่ยแดนนี่ตัวแข็งทื่อ เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย!

ค่าความแค้นที่เซี่ยหยางมีต่อเธอเหลือ 0 แล้วไม่ยอมขยับขึ้นเลยก็ว่าแย่แล้ว ทำไมค่าความชอบของเจียงทั่วที่มีต่อเธอถึงลดลงด้วยล่ะ? น่ารำคาญที่สุด!

ต่างจากความหงุดหงิดของเซี่ยแดนนี่ ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดขำกันไม่หยุด:

[แหม พูดเรื่องที่ไม่ควรพูดออกมาจริงๆ เลยนะเนี่ย!] [เรื่องที่พี่เจียงต้องปั่นจักรยานสองตอนให้พี่เซี่ยนั่งน่ะ มันคือประวัติศาสตร์มืด ของเขาเลยนะ เป็นเรื่องที่ควรเอามาพูดเล่นที่ไหนล่ะ?] [ดูหน้าพี่เจียงของฉันสิ ดำเป็นก้นหม้อแล้ว] [ประกาศให้โลกรู้—ต่อไปนี้ใครห้ามพูดคำว่า 'จักรยาน' ต่อหน้าพี่เจียงเด็ดขาด!]

เจียงทั่วเดินหน้าบึ้งกลับมานั่งที่เดิม

ยังดีที่สิทธิ์พิเศษปริศนาที่ผู้ชนะได้รับ คือสิทธิ์ในการจัดตารางนัดเดตอย่างเป็นทางการครั้งแรกในวันพรุ่งนี้จริงๆ นั่นทำให้เขารู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาบ้าง

เขาหันไปตั้งใจจะพูดกับเซี่ยหยางว่า “พรุ่งนี้เราเดตด้วยกันเถอะ” ไม่ใช่ว่าเขาชอบเธอจนอยากเดตด้วยนะ แต่เขารู้สึกว่าการอยู่กับเธอมันสบายใจดี อย่างน้อยก็ไม่ต้องพยายามหาเรื่องคุยให้เหนื่อย หรือต้องมาเขินจนทำตัวไม่ถูก

ทว่าผู้กำกับกลับพูดขัดจังหวะเหมือน "ตีแสกหน้าเนื้อคู่": “ขอเตือนก่อนนะครับ คู่เดตในวันพรุ่งนี้ ห้ามเป็นคนที่เป็นเพื่อนร่วมทีมในวันนี้เด็ดขาด”

“...”