บทที่ 91 ระบบพิชิตรักรายการเดต (9)

เซี่ยหยางไม่สนว่าจะได้ไปเดตกับใคร เธอจึงยกอำนาจการตัดสินใจให้เจียงทั่วจัดการ "ลำบากนายแล้วนะน้องชาย!"

พูดจบเธอก็ก้มหน้าก้มตาเพลิดเพลินกับอาหารรสเด็ดของเกาะเขตร้อนต่อ

"พี่กินเข้าไปได้ยังไงน่ะ?" เจียงทั่วมองท่าทางเวลากินที่ดูมีความสุขของเธอด้วยความรู้สึกทั้งอิจฉาทั้งหมั่นไส้ "ผู้จัดการพี่ไม่ว่าเอาเหรอ?"

"ฉันไม่มีผู้จัดการ" เซี่ยหยางตอบขณะเคี้ยวหอยเชลล์ยัดไส้กระเทียมย่างสดๆ อย่างเอร็ดอร่อย

"..."

วินาทีนี้ เขากลับรู้สึกอิจฉาเธอขึ้นมาจริงๆ

[พี่เจียงของฉันนี่อิจฉาพี่เซี่ยออกนอกหน้าเลยนะนั่น] [มีผู้จัดการคอยคุม จะกินจะดื่มก็ไม่เป็นอิสระ น่าสงสารจัง!] [พี่เจียงเป็นพวกอ้วนง่าย เพื่อหน้าที่การงานเลยทำอะไรไม่ได้ ต้องอดทนเอา] [พี่เซี่ยไม่ได้เซ็นสัญญากับบริษัทไหนเลยเหรอ? เธอเป็นคนนอกวงการเหรอเนี่ย?] [ไม่รู้สิ เมื่อก่อนไม่เคยเห็นเลย สองสามวันก่อนก็ไม่ได้รู้สึกว่าเธอโดดเด่นอะไร แต่พอมาดูวันนี้ รู้สึกว่าเธอมีความเป็นตัวของตัวเอง มาก] [ใช่ๆๆ! เธอเหมือนทำทุกอย่างตามจังหวะของตัวเอง] [ว้าย ในที่สุดก็ถึงช่วงที่ฉันชอบที่สุดแล้ว! อยากรู้จังว่าวันนี้พี่เจียงของฉันจะได้รับข้อความใจเต้นกี่ข้อความ]

เมื่อผู้กำกับเห็นว่าทุกคนทานอาหารกันอิ่มหนำสำราญ และเก็บภาพบรรยากาศช่วงมื้อค่ำได้เพียงพอแล้ว จึงประกาศจบขั้นตอนของวันนี้:

"หลังจากผ่านการทำความรู้จักและใช้เวลาร่วมกันไปอีกวัน ในใจของแต่ละท่านมีการเปลี่ยนแปลงเรื่องคนที่เป็น Mr./Miss Right บ้างไหมครับ? ทุกท่านมีเวลาพิจารณาสักครู่ และก่อนที่จะกลับเข้าบ้านพัก โปรดส่งข้อความใจเต้นของคืนนี้เพื่อบอกความในใจของคุณให้คนคนนั้นทราบด้วยครับ"

ขากลับไม่จำเป็นต้องใช้พาหนะที่หลากหลายแล้ว ทุกคนนั่งรถตู้ธุรกิจที่ได้รับการสนับสนุนจากสปอนเซอร์เหมือนกันหมด

แต่เพื่อป้องกันไม่ให้ทุกคนแอบกระซิบกระซาบกันจนส่งผลต่อความเป็นจริงของข้อความ รถแต่ละคันจึงให้แขกรับเชิญนั่งเพียงคนเดียว

เซี่ยหยางไม่ได้ลังเลเหมือนคนอื่นๆ พอขึ้นรถปุ๊บ เธอก็ส่งข้อความใจเต้นออกไปทันที

To เจียงทั่ว: [วันนี้ร่วมงานกันสนุกมาก ฝันดีนะ!]

ส่งเสร็จเธอก็เท้าคางชมวิวทะเลทะเลยามค่ำคืนนอกหน้าต่างรถ มีคุยกับคนขับบ้างเป็นพักๆ ราวกับว่าเธอไม่ได้มาออกรายการเดต แต่มาท่องเที่ยวพักผ่อนมากกว่า

เมื่อกลับถึงบ้านพักโรแมนติก ข้อความใจเต้นของคืนนี้ก็ถูกทีมงานรวบรวมเสร็จพอดี ผู้กำกับประกาศผล:

"เซี่ยตานนีได้รับ 2 ข้อความ, หลิวย่างได้รับ 1 ข้อความ, หลินเสี่ยวหนิงได้รับ 1 ข้อความ และเซี่ยหยางได้รับ 1 ข้อความ ส่วนทางด้านฝ่ายชาย โจวหานชิงได้รับ 2 ข้อความ, ลู่หมิงได้รับ 1 ข้อความ, เซียวเฉิงเหล่ยได้รับ 1 ข้อความ และเจียงทั่วได้รับ 1 ข้อความครับ"

อะไรนะ! วันนี้เซี่ยหยางได้รับข้อความใจเต้นด้วยเหรอ?

เซี่ยตานนีอดไม่ได้ที่จะกัดฟันกรามแน่น เธอปรายตาที่แฝงความหมายลึกซึ้งไปทางเซี่ยหยาง: "ยินดีด้วยนะเซี่ยหยาง ในที่สุดเธอก็ทำลายสถิติ 0 ข้อความได้แล้ว ฉันดีใจแทนเธอจริงๆ"

ทว่าเซี่ยหยางกลับไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมา อย่าว่าแต่ค่าความแค้นเลย แม้แต่สายตาก็ไม่ได้แบ่งให้เธอเลยสักนิด

กลับเป็นเฉินอันฉีที่คืนนี้ไม่ได้รับข้อความเสียเองที่เกิดค่าความแค้นขึ้นมาเล็กน้อย คงเป็นเพราะรู้สึกว่าคำยินดีที่เซี่ยตานนีพูดกับเซี่ยหยางนั้น ทำให้เธอต้องอับอายขายหน้าไปด้วย

แต่ค่าความแค้นเพียงน้อยนิดแค่นั้นจะไปช่วยอะไรได้! มันน้อยเกินไป! เธอต้องการค่าความแค้นที่ไหลมาเทมาเหมือนที่เซี่ยหยางเคยส่งให้เธอในช่วงไม่กี่วันก่อน ไม่ใช่แค่เศษเสี้ยวที่น่าเวทนาแบบนี้

เซี่ยหยางก้มหน้าอ่านข้อความใจเต้นที่ได้รับ: [คุณในวันนี้ทำให้ผมเปลี่ยนมุมมองไปมากเลย ตั้งตารอการเดตครั้งหน้านะครับ] มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นเจียงทั่วที่ส่งมาให้

เธอใช้นิ้วลูบคางอย่างลังเล: การจะลดค่าความประทับใจของแขกรับเชิญชายที่มีต่อเซี่ยตานนี แล้วดึงพวกเขามาอยู่ฝั่งตัวเองเพื่อหาโอกาสล้างสมองนั้นเป็นวิธีที่มั่นคงที่สุด เพราะมีคำกล่าวว่า "ตราบใดที่กวัดแกว่งจอบได้ดี ก็ไม่มีกำแพงไหนขุดไม่ได้"

แต่พอได้รับข้อความใจเต้นจากเจียงทั่วจริงๆ เธอก็ตระหนักถึงเรื่องหนึ่ง: ถ้าอีกฝ่ายเกิดคิดจริงจังขึ้นมาล่ะ?

เธอไม่ได้กะจะมาหาแฟนในรายการนี้ และยิ่งไม่ได้กะจะหาแฟนเด็กด้วย

ช่างเถอะ พรุ่งนี้ค่อยหาโอกาสคุยกับเจียงทั่วให้เคลียร์แล้วกัน

แน่นอนว่าบางทีเขาอาจจะส่งมาตามมารยาท ไม่ได้อยากเดตกับเธอจริงๆ แบบนั้นน่ะดีที่สุด

"เซี่ยหยาง สิทธิ์พิเศษลึกลับของคุณกับเจียงทั่วสามารถใช้งานได้แล้วครับ" ผู้กำกับเรียกเธอขึ้นมาทันที

เซี่ยหยางหันไปมองเจียงทั่ว

เจียงทั่วยืนขึ้นอย่างจำยอม: "เอาละ ผมจัดการไว้หมดแล้ว"

เขาเดินดุ่มๆ ไปที่กระดานโจทย์ แล้วลากเส้นจับคู่แขกรับเชิญชายหญิง:

"เพราะผู้กำกับบอกว่า คู่หูของวันนี้จะเป็นคู่เดตของวันพรุ่งนี้ไม่ได้ หลังจากพิจารณาดูแล้ว ผมจัดไว้แบบนี้ครับ—พี่ตานนีกับพี่เฉิงเหล่ย, พี่ลู่กับอันฉี, พี่หานชิงกับเสี่ยวหนิง, พี่อีเฉินกับเซี่ยหยาง ส่วนผมกับพี่หย่างครับ"

ต้องบอกเลยว่า การจัดสรรของเจียงทั่วครั้งนี้ช่างถูกใจผู้กำกับเหลือเกิน! นี่มันคือการทำลายความเข้ากันและแรงดึงดูดที่อุตส่าห์สร้างมาเมื่อช่วงบ่ายจนกระจุยกระจาย

วันพรุ่งนี้จะเป็นวันเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

แต่นี่แหละคือรายการเดต ต่อให้ดราม่าแค่ไหนก็ต้องทนเอา

ผู้กำกับประกาศด้วยน้ำเสียงร่าเริง: "ราตรีสวัสดิ์ครับทุกท่าน!"

เซี่ยหยางตอบรับเป็นคนแรก: "ฝันดีค่ะ" เธอโบกมือให้ทุกคนก่อนจะลุกขึ้นเดินขึ้นบันได

ห้องของเธออยู่ทางซ้ายสุดของชั้นสอง

เนื่องจากไม่มีลิฟต์ แขกรับเชิญชายจึงแสดงความดูแลแขกรับเชิญหญิงด้วยการเลือกพักที่ชั้นสามเอง

ชั้นสองจึงเป็นที่พักของแขกรับเชิญหญิงทั้งหมด

ด้านซ้ายของห้องเซี่ยหยางเป็นระเบียงเล็กๆ ที่มีไม้เมืองร้อนวางอยู่ไม่กี่กระถาง ส่วนด้านขวาคือห้องของหลินเสี่ยวหนิง

อย่างไรก็ตาม เจ้าของร่างเดิมถูกโดดเดี่ยวตั้งแต่เริ่มมาที่นี่ นอกจากช่วงถ่ายรายการแล้ว แทบจะไม่ได้คุยกับแขกรับเชิญหญิงคนอื่นเลย

เซี่ยหยางเองก็ชอบความสงบแบบนี้ พอถึงห้องเธอก็เตรียมจะล็อกประตูพักผ่อน

ทว่า เซี่ยตานนีกลับมาเคาะประตูเรียก

"มีธุระอะไร?" พอเปิดประตูเห็นว่าเป็นอีกฝ่าย เซี่ยหยางก็เลิกคิ้วขึ้น

"เข้าไปคุยข้างใน!" เซี่ยตานนีผลักเธอแล้วเดินเข้าไปข้างใน

ในห้องนอนและห้องน้ำไม่ได้ติดตั้งกล้องวงจรปิด เธอจึงไม่จำเป็นต้องรักษาภาพลักษณ์นางฟ้าผู้อ่อนโยนอีกต่อไป ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงทันที: "เธอลืมคำพูดที่ฉันเคยบอกก่อนมาที่นี่แล้วเหรอ?"

"คำพูดอะไร?" เซี่ยหยางแกะยางรัดผมทรงดังโงะออก แล้วใช้นิ้วสางผม ท่าทางดูผ่อนคลายและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์

"เธอ!" เซี่ยตานนีเกือบจะเผลอเหม่อมอง

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอพบว่าน้องสาวต่างแม่คนนี้มีความสวยอยู่ไม่น้อย

สิ่งนี้ทำให้ในใจของเธอผุดความตื่นตระหนกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ราวกับมีบางอย่างกำลังจะหลุดพ้นจากการควบคุมของเธอ

เธอสูดลมหายใจเข้าลึก จ้องมองใบหน้าหมดจดของเซี่ยหยางที่ดูราวกับเทพธิดาจันทราภายใต้แสงไฟ แล้วเน้นย้ำทีละคำ:

"ฉันให้เธอมาออกรายการนี้เพื่อพาเธอมาเปิดหูเปิดตา ไม่ได้ให้เธอมาอ่อยแขกรับเชิญชายจริงๆ"

"อ๋อ เรื่องนี้นี่เอง ฉันไม่ได้ลืมนี่นา"

เซี่ยตานนีขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน: "...ไม่ลืมแล้วทำไมเธอถึงได้รับข้อความใจเต้นล่ะ?"

"งั้นพี่ก็ต้องไปถามคนที่ส่งข้อความมาให้ฉันสิ มาถามฉันแล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไง"

"..."

"เอาละ เหนื่อยมาทั้งวันแล้วฉันจะนอนแล้ว เชิญค่ะ ไม่ส่งนะ!" เซี่ยหยางนวดหนังศีรษะเสร็จก็เตรียมจะไปอาบน้ำ ไม่อยากเสียเวลาต่อปากต่อคำกับเธออีก จึงหิ้วปีกอีกฝ่ายออกไปนอกประตูตรงๆ

"เซี่ย! หยาง!" เซี่ยตานนีโกรธจนตัวสั่น

แต่คำตอบที่ได้รับกลับมาคือเสียงล็อกประตูที่ดังฟังชัด

เนื่องจากเสียงค่อนข้างดัง จึงทำให้แขกรับเชิญชายที่กำลังเดินขึ้นข้างบนและแขกรับเชิญหญิงที่กำลังจะกลับเข้าห้องต้องหยุดชะงักและหันมามอง

"มองอะไรกัน!" เซี่ยตานนีพูดออกไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบ แล้วเธอก็เสียใจทันทีที่พูดจบ

แต่มันไม่ทันแล้ว—

【ติ๊ง! ค่าความประทับใจของแขกรับเชิญชายที่ 1 กำลังลดลง—】 【ติ๊ง! ค่าความประทับใจของแขกรับเชิญชายที่ 3 กำลังลดลง—】 【ติ๊ง! ค่าความประทับใจของแขกรับเชิญชายที่ 4 กำลังลดลง—】 【ติ๊ง! ค่าความประทับใจของแขกรับเชิญชายที่ 5 กำลังลดลง—】

"..."

นอกจากลู่หมิงแล้ว ค่าความประทับใจของแขกรับเชิญชายคนอื่นๆ ต่างก็ลดลงในระดับที่ต่างกันไป

【ติ๊ง! ค่าความประทับใจของแขกรับเชิญชายที่ 3 ลดลงเหลือ 20 คำเตือนระดับวิกฤต! โปรดรีบเพิ่มค่าความประทับใจของแขกรับเชิญชายที่ 3 โดยด่วน เพื่อไม่ให้ส่งผลกระทบต่อภารกิจพิชิตรัก】

"!!!"