บทที่ 93 ระบบพิชิตรักรายการเดต (11)

“เซี่ยหยาง วันนี้ชุดที่เธอใส่เหมาะกับเธอมากเลย!”

เซียวเฉิงเหล่ยชูนิ้วโป้งให้พลางเอ่ยชม: “จริงๆ นะ! ดูมีออร่ามาก มีแวบหนึ่งที่ผมเผลอคิดว่าเห็นคุณหนูใหญ่ของบริษัทเราเลยล่ะ”

ลู่หมิงได้ยินดังนั้นก็เบะปาก แต่ก็ต้องยอมรับว่าเซี่ยหยางในวันนี้ดูเจริญตากว่าวันก่อนๆ มากทีเดียว

เฉินอันฉีเม้มปากเล็กน้อย เธออยากจะถามเซี่ยหยางใจจะขาดว่าใช้ครีมกันแดดยี่ห้ออะไร ทำไมเมื่อวานแดดแรงขนาดนั้น นอกจากจะไม่ดำขึ้นแล้ว ยังดูขาวขึ้นกว่าเดิมอีก ไม่เหมือนเธอ ที่พ่นสเปรย์กันแดดทุกสองสามชั่วโมง แต่พอตอนอาบน้ำตอนเย็นก็ยังเห็นว่าต้นคอแดงก่ำ จนต้องรีบพอกเจลว่านหางจระเข้เป็นการด่วนเพราะกลัวผิวลอก พอตื่นเช้ามาส่องกระจก แม้ผิวจะไม่ลอก แต่ก็ดูคล้ำลงกว่าวันก่อนๆ ไปหลายระดับ

แต่เพราะมีหลินเสี่ยวหนิงนั่งอยู่ข้างๆ และพวกเธอไม่กี่คนนี้ก็จงใจโดดเดี่ยวเซี่ยหยางมาตั้งแต่วันแรกๆ ถือว่าเป็นพันธมิตรในฝ่ายเดียวกัน ถ้าขืนเธอเข้าไปทักเซี่ยหยางก่อนตอนนี้ หลินเสี่ยวหนิงจะคิดกับเธออย่างไร?

โดยที่เธอไม่รู้เลยว่า หลินเสี่ยวหนิงเองก็มีเรื่องกลัดกลุ้มใจเหมือนกัน เธอกำลังคิดว่าถ้าไม่มีเฉินอันฉีอยู่ตรงนี้ เธอคงเข้าไปชวนเซี่ยหยางคุยสักสองสามประโยค และถือโอกาสถามว่าใช้ผลิตภัณฑ์บำรุงผิวยี่ห้ออะไร ทำไมผิวพรรณถึงได้ดูดีขนาดนี้

เซี่ยหยางไม่ได้สังเกตเห็นท่าทางลังเลของแขกรับเชิญหญิงทั้งสองคน เธอเดินไปที่โต๊ะอาหารแล้วบอกกับเจียงทั่วว่า: “นายกินของนายไปเถอะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง”

อาหารสามมื้อที่ทีมงานจัดให้นั้นถือว่าอุดมสมบูรณ์มาก มื้อค่ำเมื่อวานเธอก็กินอย่างเอร็ดอร่อย มื้อเช้าวันนี้ก็ดูน่ากินจนน้ำลายสอ

“พี่นั่งลงเถอะ เดี๋ยวผมตักให้ ดูสิว่าอยากทานอย่างอื่นอีกไหม พายเผือกกับเกี๊ยวซ่าเนื้อก็รสชาติดีนะ แล้วก็มีชิงปู๋เหลียงที่เป็นของขึ้นชื่อบนเกาะนี้ด้วย ทานแล้วชุ่มคอมาก รับสักหน่อยไหมครับ?”

เจียงทั่วดึงดันจะตักให้เธอ เซี่ยหยางจึงต้องตามใจเขา: “งั้นก็ขอบใจนะ ฉันอยากทานอะไรร้อนๆ ก่อน ขอเป็นเส้นหมี่น้ำรสเปรี้ยวแล้วกัน ส่วนชิงปู๋เหลียงเอาไว้ทานเป็นของหวานหลังมื้ออาหาร”

“โอเค!”

การได้ปรนนิบัติเธอช่วยลดความรู้สึกประหม่าและผิดบาปที่เจียงทั่วมีต่อเธอจากเรื่อง... อื้ม เรื่องที่พูดไม่ได้ในความฝันเมื่อคืนไปได้บ้าง เขาจึงยิ่งขยันขันแข็ง ตักเส้นหมี่น้ำรสเปรี้ยวมาให้ แถมยังจงใจตักไก่สับใส่ให้เยอะเป็นพิเศษก่อนจะยกมาวางตรงหน้าเธอ

“รีบทานเถอะ เดี๋ยวผู้กำกับมาแล้วจะไม่ได้ทานดีๆ อีก”

เซียวเฉิงเหล่ยที่อยู่ข้างๆ ได้ยินเจียงทั่วพูดแบบนั้นก็หัวเราะออกมา: “นั่นสิ ผู้กำกับไม่สนหรอกว่าพวกเราจะกินเสร็จหรือยัง พอถึงเวลาก็เข้ามาเรียกเริ่มงานทันที”

ผู้กำกับ: มารยาทมีไหมครับ?

เซี่ยตานนีเดินเข้ามาในห้องอาหารอย่างล่าช้า พอเข้ามาก็เห็นภาพทุกคนกำลังนั่งทานอาหารและพูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง เธอนึกถึงค่าความประทับใจที่ลดฮวบลงเมื่อคืนแล้วก็รู้สึกจุกอกจนเผลอพ่นลมหายใจฮึดฮัดออกมา

เจียงทั่วเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง แล้วก้มลงไปกระซิบข้างหูเซี่ยหยาง: “เมื่อวานพี่ตานนีรังแกพี่หรือเปล่าครับ?”

“???” เซี่ยหยางทำหน้าฉงน

“ใครรังแกยัยนั่นกัน?”

เซี่ยตานนีหูไวเหลือเกิน เธอได้ยินประโยคนั้นเข้าพอดีจึงโกรธจนแทบทนไม่ไหว ที่แท้มันเป็นแบบนี้นี่เอง! ผู้ชายพวกนี้เข้าใจผิดว่าเธอรังแกเซี่ยหยาง ค่าความประทับใจถึงได้ร่วงเอาๆ แบบนี้ใช่ไหม?

“ทำไมพวกนายไม่ถามยัยนั่นดูล่ะว่าทำอะไรกับฉันไว้บ้าง? ยัยนี่... ยัยนี่หิ้วคอเสื้อด้านหลังของฉันแล้วโยนฉันออกมานอกห้อง! คนที่ถูกรังแกคือฉันต่างหาก! พวกนายนี่มันไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย!”

“...”

เจียงทั่วมองเซี่ยหยางด้วยความประหลาดใจ: “พี่แรงเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ? หิ้วพี่ตานนีลอยเลยเหรอครับ?”

“เจียง! ทว่อ!” เซี่ยตานนีอับอายจนโมโห “ประเด็นมันอยู่ตรงนั้นที่ไหนล่ะ? ประเด็นคือยัยนี่ไล่ฉันออกมา! คนที่นิสัยเสียคือยัยนี่ ไม่ใช่ฉัน!”

“นั่นมันห้องของเขา เขาไม่ต้อนรับเธอแล้วไล่ออกมามันก็ปกติไม่ใช่เหรอ?”

“...”

【ติ๊ง! ค่าความประทับใจของแขกรับเชิญชายที่ 3 ลดลงเหลือ 9 คำเตือนระดับวิกฤต! คำเตือนระดับวิกฤต!】

เซี่ยตานนีหลับตาลง พลางท่องในใจ: ใจเย็นไว้ ใจเย็นไว้! ห้ามมีเรื่องเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นค่าความประทับใจจะเหลือ 0

เธอท่องอยู่สามจบ ถึงพอจะสงบสติอารมณ์ลงได้

ตอนนี้เธอพอดูออกแล้วว่า เจียงทั่วนั้นยังเด็กและอารมณ์ร้อน แถมยังมีนิสัยดื้อรั้น ต่อให้เป็นผู้หญิงที่เขารู้สึกดีด้วย เขาก็ไม่ยอมอ่อนข้อให้ พูดง่ายๆ คือยังไม่โตพอ เธอคงตาถั่วเองที่เลือกเขามาในรายการนี้แต่แรก

ทว่าพอเธอลืมตาขึ้นมา กลับเห็นเจียงทั่วเดี๋ยวก็ตักเกี๊ยวน้ำให้เซี่ยหยางลองชิม เดี๋ยวก็ยื่นจิ๊กโฉ่วให้จิ้มเกี๊ยวซ่า คอยปรนนิบัติพัดวีเสียจนเกินพอดี ทำให้หัวใจของเธอทั้งอึดอัดและเคียดแค้น

ในใจคิดว่า ลูกเมียน้อยยังไงก็ต่ำต้อยอยู่วันยันค่ำ แค่ได้อยู่กลุ่มเดียวกับเจียงทั่วครึ่งวันเมื่อวาน ก็รีบเกาะเขาแจเลยนะ! ไม่ตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาตัวเองบ้าง หน้าตาก็ไม่ได้สวยเท่าเจียงทั่วด้วยซ้ำ จะเป็นสเปกของเขาได้ยังไง? ก็แค่เจียงทั่วยังเด็ก อาจจะยังไม่เคยผ่านมือผู้หญิงมาด้วยซ้ำ พอโดนหลอกล่อไม่กี่คำก็ติดกับแล้ว ลองเปลี่ยนเป็นแขกรับเชิญชายคนอื่นดูสิ ไม่มีทางหรอก

คิดได้ดังนั้น เซี่ยตานนีก็นึกขึ้นได้ว่าคู่เดตของเธอในวันนี้คือใคร

การเดตอย่างเป็นทางการครั้งแรก เธอกลับต้องไปกับเซียวเฉิงเหล่ย บอกตามตรงว่าเธอไม่ยินดีเลย ในบรรดาแขกรับเชิญชายทั้งห้าคน เซียวเฉิงเหล่ยเป็นคนที่เธอ "สปาร์ก" น้อยที่สุด ที่เลือกเขาในตอนแรก นอกจากจะเพราะเขาหล่อแล้ว หลักๆ คือต้องการอาศัยนิสัยร่าเริงและอารมณ์ดีของเขา ซึ่งเธอมองว่าน่าจะปั๊มค่าความประทับใจได้ง่าย

ใครจะไปคิดว่ามันขึ้นเร็วแต่ก็ลงเร็วเหมือนกัน แค่ช่วงเวลาสั้นๆ เมื่อคืน จาก 80 ก็ร่วงลงมาเหลือ 70 และเมื่อกี้ก็เพิ่งร่วงเหลือ 60 อีกนิดเดียวก็จะสอบตกแล้ว

ในขณะที่เซี่ยหยางกลับได้เดตกับฟู่อีเฉิน... ช่างโชคดีชะมัด! เซี่ยตานนีอดไม่ได้ที่จะกัดฟันกรอด

ฟู่อีเฉิน ผู้กำกับรุ่นใหม่ที่ผันตัวมาจากนักแสดง เป็นหนึ่งในเป้าหมายที่เธออยากพิชิตที่สุด ส่วนอีกคนคือโจวหานชิง แต่สองคนนี้ คนหนึ่งทิฐิสูง อีกคนก็เย็นชา เป็นงานหินทั้งคู่ โดยเฉพาะโจวหานชิง ค่าความประทับใจของเขาเพิ่มขึ้นช้าที่สุดในบรรดาแขกรับเชิญชายทั้งหมด

ตลอดสามวันที่ผ่านมา ไม่ว่าเธอจะพยายามแค่ไหน ความเร็วในการเพิ่มขึ้นก็เหมือนหอยทากคลาน ไม่เคยข้ามเส้นเกณฑ์มาตรฐานได้เลย เมื่อวานยิ่งแย่ นอกจากจะไม่เพิ่มแล้ว ยังลดลงไปอีก 20

ฟู่อีเฉินยังดูดีกว่าหน่อย เพราะเมื่อวานเขาเป็นคู่หูของเธอ ภายใต้การรุกด้วยความอ่อนหวานและเอาใจใส่ ในที่สุดเธอก็ทำให้ค่าความประทับใจของเขาขึ้นจาก 70 เป็น 80 ได้สำเร็จ

ถ้าเพิ่มอีกแค่ 5 คะแนน มันก็จะเปลี่ยนเป็น "ค่าความรัก" แล้วการจะทะลุเป้า 90 คะแนนเพื่อให้เขาเชื่อฟังเธอก็คงไม่ยาก แต่พอมาถึงจังหวะสุดท้าย มันกลับร่วงลงมาเหลือ 70 เท่าเดิม

ถ้าไม่ติดว่าเซ็นสัญญาไปแล้ว และถ้าไม่มีเหตุการณ์พิเศษจริงๆ ต่อให้เธอจะเป็นฝ่ายนายทุนก็เปลี่ยนตัวคนตามใจชอบไม่ได้ ไม่อย่างนั้นเธอคงเตะพวกเขาทิ้งแล้วเปลี่ยนเป้าหมายใหม่ยกชุดไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม ฟู่อีเฉินเป็นคนที่มาตรฐานเรื่องความสวยความงามสูงมาก ซึ่งเห็นได้ชัดจากภาพยนตร์หลายเรื่องที่เขาเคยกำกับมา— ไม่ใช่แค่ร่วมนางเอก แม้แต่ตัวประกอบหญิงในเรื่องของเขาก็ยังสวยระดับแนวหน้าของวงการ

เซี่ยหยางอย่าว่าแต่จะพิชิตใจเขาเลย แค่จะให้เข้าตาเขายังเป็นได้แค่ฝันกลางวัน ดีไม่ดี การเดตวันนี้ทั้งวันเซี่ยหยางอาจจะถูกฟู่อีเฉินทำหน้าขยะแขยงใส่ด้วยซ้ำ

คิดถึงตรงนี้ อารมณ์ของเซี่ยตานนีก็ดีขึ้นมาหน่อย ผู้ชายที่แม้แต่เธอเองยังพิชิตไม่ได้ จะมาชอบเซี่ยหยางงั้นเหรอ? อย่าตลกไปหน่อยเลย! คงจะมีแต่ความรำคาญใจเสียมากกว่า

เธออดใจรอไม่ไหวแล้วที่จะได้เห็นใบหน้าอันหดหู่ของเซี่ยหยางตอนกลับจากการเดต หึหึ! ยิ่งคิด เซี่ยตานนีก็ยิ่งแอบยิ้มย่องในใจ และส่งสายตาแฝงความหมายลึกซึ้งไปทางเซี่ยหยาง

เซี่ยหยางยังคงก้มหน้าก้มตาเพลิดเพลินกับมื้อเช้า

กลับเป็นเจียงทั่วที่สังเกตเห็นสายตานั้น เขาขมวดคิ้วแล้วเอียงหน้าไปถามเซี่ยหยาง: “พี่กับพี่ตานนีเคยมีเรื่องแค้นเคืองอะไรกันมาก่อนหรือเปล่าครับ?”

“ทำไมเหรอ?”

“ผมรู้สึกว่าสายตาที่เขามองพี่เนี่ย เหมือนกำลังมองศัตรูที่ฆ่าพ่อตัวเองยังไงยังงั้นเลย”

“...”

ฆ่าพ่อคงไม่ใช่ แต่ "แย่งพ่อ" น่ะมีอยู่จริง