บทที่ 99 ระบบพิชิตรักรายการเดต (17)

ชาวเน็ตต่างมีตาที่เฉียบแหลม สายตาของเซี่ยตานนีที่ตวัดมองนั้น เมื่อตกลงไปในสายตาของพวกเขาแล้ว มันแทบจะสปาร์กออกมาเป็นประกายไฟเลยทีเดียว

[สมกับเป็นรายการเดตที่มีฉากชิงรักหักสวาทได้ทุกที่ แม้แต่นางฟ้าเซี่ยตานนีก็ยังถูกกระตุ้นความรู้สึกอยากเอาชนะขึ้นมาแล้ว] [วินาทีนี้ฉันอยากจะเป็นอิมเมจลู่จริงๆ] [อิมเมจลู่: ผมต้องการแค่นางฟ้าของผมคนเดียวเท่านั้น] [คู่ CP ตานหมิง (ตานนี+ลู่หมิง) นี่มันเคมีเข้ากันดีจริงๆ!] [มีแค่ฉันคนเดียวเหรอที่รู้สึกว่าเซี่ยตานนีแอบ "ที" นิดๆ?] [เธอน่ะอ่านนิยายแนวสตอเบอรี่มากไปหรือเปล่า? มองใครก็ทีไปหมด! พานางฟ้าของฉันเดินหนีดีกว่า ไม่ยุ่งด้วย!] [เรื่องแค่นี้ก็ทะเลาะกันได้? ช่างเถอะๆ มาดูพี่เซี่ยทำกับข้าวดีกว่า ฝีมือพี่เซี่ยไม่เบาเลยนะเนี่ย กลิ่นหอมทะลุจอออกมาเลย อยากกิน!]

"เอาละ เสร็จแล้ว ทานได้เลย!"

หม้อดินรวมมิตรสามสหายของเซี่ยหยางเสร็จเรียบร้อย เธอสวมถุงมือสำหรับกันความร้อน ยกหม้อดินใบใหญ่ที่มีหูจับสองข้างขึ้น พร้อมกับส่งสัญญาณให้ฟู่อีเฉินและเซียวเฉิงเหล่ย: "หยิบถ้วยกับตะเกียบแล้วไปที่ห้องอาหารกันเถอะ!"

"มาแล้วครับ! เดี๋ยวผมหยิบถ้วยตะเกียบเอง!"

ทั้งสามย้ายไปที่ห้องอาหารซันไชน์ ลากเก้าอี้ออกแล้วนั่งลง นั่งอยู่ริมหน้าต่างบานใหญ่ ทานหม้อดินร้อนๆ ที่หอมกรุ่น เงยหน้าขึ้นมองเห็นต้นกล้วยนอกหน้าต่างที่เพิ่งถูกน้ำฝนชะล้างจนสะอาด ใบไม้สีเขียวขจี ดอกไม้สีสดใส ทำให้คนเราอารมณ์ดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

"เซี่ยหยาง ฝีมือเธอใช้ได้เลยนะเนี่ย!" เซียวเฉิงเหล่ยทานเข้าไปคำหนึ่งแล้วชูนิ้วโป้งให้เซี่ยหยาง "หวาน! หวานน้ำต้มกระดูกมาก! ลูกชิ้นหมูก็เด้งสู้ฟัน เกี๊ยวไข่ก็หอมสุดๆ!"

ฟู่อีเฉินพยักหน้าเห็นด้วย: "รสชาติกลมกล่อม อร่อยมาก!"

[ผู้กำกับฟู่ ถ้าคุณถูกลักพาตัวมาก็ช่วยกะพริบตาหน่อยนะ!] [ก็แค่หม้อดินรวมมิตรเอง มีอะไรน่าตื่นเต้นนักหนา ทำอย่างกับยกหูฉลามมาเสิร์ฟทั้งโต๊ะงั้นแหละ] [พี่เซี่ยก็ไม่ได้พูดอะไรสักคำ แฟนคลับบ้านไหนสติหลุดอีกแล้ว?]

ความจริงไม่ใช่แฟนคลับบ้านไหนหรอก แต่เป็นเซี่ยตานนีนั่นแหละ

เธอแอบเอาโทรศัพท์ลงมาด้วย ตั้งแต่รู้ว่าเซี่ยหยางติดเทรนด์เวยป๋อ เธอก็ใช้บัญชีหลุมคอยตามดูอยู่ตลอด อาศัยจังหวะที่ในครัวไม่มีคน เธอหลบไปอยู่ในมุมที่กล้องถ่ายไม่ถึง แล้วใช้บัญชีหลุมคอยพิมพ์แซะคอมเมนต์ที่ชื่นชมเซี่ยหยาง

อารมณ์ของเธอหงุดหงิดถึงขีดสุด

ทว่า สิ่งที่ทำให้เธอหงุดหงิดยิ่งกว่ายังรออยู่ข้างหน้า—

เมื่อแขกรับเชิญทยอยกลับมาถึงบ้านพักครบทุกคน ผู้กำกับก็ปรากฏตัวเพื่อดำเนินรายการต่อ: "ก่อนอื่นขอแสดงความยินดีกับทุกท่านที่ 'เดตหนึ่งวัน' จบลงด้วยดี หลังจากใช้เวลาร่วมกันมาทั้งวัน เชื่อว่าแขกรับเชิญแต่ละท่านคงจะได้รู้จักคู่เดตของตัวเองลึกซึ้งและครอบคลุมมากขึ้นแล้ว ดังนั้น ข้อความใจเต้นของวันนี้ ทุกท่านอยากจะส่งให้ใคร? ต่อจากนี้ หลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว โปรดส่งข้อความใจเต้นของคุณได้เลยครับ"

เซี่ยหยางยังคงเป็นคนแรกที่กด... อ๋อ ไม่ใช่สิ เป็นคนแรกที่ส่งข้อความใจเต้นออกไป

To ฟู่อีเฉิน: วันนี้เป็นการเดตที่มีความหมายมาก ขอบคุณนะคะ ลำบากคุณแล้ว!

ฟู่อีเฉินที่ได้รับข้อความ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าใครส่งมา พออ่านจบเขาก็รู้สึกเหมือนโดนหมัดฮุคเข้าที่หัวใจ: ให้ตายเถอะ ใครเขาใช้คำว่า "มีความหมาย" มาบรรยายการเดตกัน? ไม่ใช่ไปทัศนศึกษาตอนประถมสักหน่อย

ถึงจะบ่นในใจ แต่เขาก็ส่งข้อความใจเต้นของตัวเองให้เซี่ยหยางเช่นกัน

To เซี่ยหยาง: ดีใจที่ได้ใช้เวลาร่วมกับคุณ! ตั้งตารอการเดตครั้งหน้านะครับ! อืม... ครั้งหน้าถ้ายังเป็นเธออีก เขาจะจัดการทุกอย่างให้เพียบพร้อมและทำให้เธอมั่นใจจนต้องหาคำอื่นมาบรรยาย แทนที่จะใช้คำว่า "มีความหมาย" ที่ดูไม่เข้ากับการเดตสักนิด

เมื่อแขกรับเชิญทุกคนส่งคะแนนใจเต้นของตัวเองครบแล้ว การไลฟ์สดของวันนี้ก็จบลงเพียงเท่านี้

หลังจากปิดการไลฟ์ ผู้กำกับถึงเริ่มประกาศผลสรุปข้อความใจเต้น:

"สรุปข้อความใจเต้นที่แขกรับเชิญหญิงได้รับมีดังนี้: เซี่ยหยาง 2 ข้อความ, เซี่ยตานนี 1 ข้อความ, หลิวย่าง 1 ข้อความ, หลินเสี่ยวหนิง 1 ข้อความ

ส่วนทางด้านแขกรับเชิญชาย: ฟู่อีเฉิน 2 ข้อความ, โจวหานชิง 1 ข้อความ, เซียวเฉิงเหล่ย 1 ข้อความ, เจียงทั่ว 1 ข้อความ"

"เย้! ฉันเดาถูกด้วย!"

ในห้องสังเกตการณ์มีผู้สังเกตการณ์คนหนึ่งร้องออกมาด้วยความดีใจ เธอวางเดิมพันว่าผู้ชนะในวันนี้คือเซี่ยหยาง และมันก็เป็นไปตามที่เธอคาดไว้จริงๆ! ผู้สังเกตการณ์คนอื่นๆ ต่างหลุดขำ:

"โอเค เธอชนะ!" "ฉันพอจะเดาได้ว่าเจียงทั่วจะส่งให้เซี่ยหยาง แต่ไม่นึกเลยว่าผู้กำกับฟู่จะส่งให้เซี่ยหยางด้วย" "ฉันเดาผู้กำกับฟู่ถูก แต่เดาเจียงทั่วผิด เจ้าเด็กนี่เป็นอะไรไปน่ะ? วันนี้เดตกับหลิวย่างไม่สนุกเหรอ? ทำไมยังอาลัยอาวรณ์คู่ CP อัลปาก้าของเมื่อวานอยู่อีก?" "ฮ่าๆๆๆ..."

ผิดกับเสียงหัวเราะในห้องสังเกตการณ์ บรรยากาศในบ้านพักโรแมนติกตอนนี้เงียบสงัดจนได้ยินเสียงเข็มหล่น

จนกระทั่ง—

"เป็นไปไม่ได้!"

เซี่ยตานนีหลังจากอึ้งไปครู่หนึ่งก็ผุดลุกขึ้นยืนทันที: "เซี่ยหยางจะมี 2 ข้อความได้ยังไง?"

แม้แต่ตัวเธอเองยังได้รับแค่ข้อความเดียวเลย

ผู้กำกับแสดงอาการไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน

แม้เขาจะรู้ว่าเซี่ยตานนีคือผู้ลงทุนรายใหญ่ที่สุดของรายการนี้ เป็น "ป๋า" เจ้าของเงินทุน แต่การมาตั้งข้อสงสัยในผลลัพธ์ของข้อความ มันก็เท่ากับการตั้งข้อสงสัยในตัวเขาไม่ใช่หรือ? หรือแม้แต่สงสัยว่าทีมงานเล่นไม่ซื่อ? นี่มันเป็นการดูถูกเกียรติของเขาอย่างยิ่ง

"คุณตานนีครับ ผลสรุปไม่มีอะไรผิดพลาด หากคุณมีข้อสงสัยอะไร เราค่อยไปคุยกันเป็นการส่วนตัวดีกว่าครับ"

การไลฟ์สดจบไปแล้วก็จริง แต่การบันทึกเทปยังดำเนินอยู่ ขืนทำแบบนี้ฝ่ายตัดต่อคงได้เหนื่อยตายพอดี เซี่ยตานนีเบิกตาโพลง ใส่เจ้าเฉินเฟิงนี่! อย่าคิดว่าในสัญญาเขียนระบุไว้ว่าผู้ลงทุนห้ามก้าวก่ายขั้นตอนการบันทึกเทปแล้วจะมาเมินเฉยต่อเธอที่เป็นเจ้าของเงินได้นะ ในเมื่อเธอให้เขามาเป็นผู้กำกับได้ เธอก็เปลี่ยนคนอื่นมาทำแทนได้เหมือนกัน

"ฉัน..."

ขณะที่กำลังจะพูดเพื่อข่มขวัญผู้กำกับ ทันใดนั้น ในหัวของเธอก็มีเสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่คุ้นเคยดังขึ้น: 【ติ๊ง! ค่าความประทับใจของแขกรับเชิญชายที่ 3 กำลังลดลง—】 【ติ๊ง! ค่าความประทับใจของแขกรับเชิญชายที่ 4 กำลังลดลง—】

"..."

เซี่ยตานนีหน้าเขียวด้วยความโกรธ

เรื่องแค่นี้ก็ทำให้ผู้ชายพวกนี้เสียความรู้สึกได้เหรอ? แขกรับเชิญชายที่ 3 คือเจียงทั่ว ส่วนที่ 4 คือฟู่อีเฉิน สองคนนี้เป็นบ้าอะไรกัน!

เดี๋ยวนะ! หรือว่าคนที่ส่งข้อความใจเต้นให้เซี่ยหยางก็คือพวกเขาสองคน?

แต่มันจะเป็นไปได้ยังไง? ฟู่อีเฉินไม่ใช่พวกบ้าความสวยความงาม หรอกเหรอ?

เซี่ยหยางไปทำเสน่ห์ใส่เขาหรือไง?

หลังจบการบันทึกเทป ขณะที่กำลังเดินขึ้นข้างบน เธอได้ดักรอเซี่ยหยางไว้ที่หัวมุมบันได พร้อมกับกดเสียงต่ำเตือนด้วยความโกรธ: "ไม่ว่าแกจะใช้เล่ห์เหลี่ยมบ้าบออะไร แต่อย่าลืมว่ารายการนี้ใครเป็นคนลงทุน! ฉันให้แกมาได้ ฉันก็สั่งให้แกไสหัวไปได้เหมือนกัน!"

เซี่ยหยางแคะหูอย่างขี้เกียจ: "งั้นก็รีบๆ หน่อยสิคะ อย่าดีแต่พูด"

"..."

"พี่หยาง!"

เจียงทั่วก้าวขึ้นบันไดมาอย่างรวดเร็ว เขามองแผ่นหลังของเซี่ยตานนีที่เดินกระฟัดกระเฟียดจากไป แล้วกระซิบถาม: "พี่โอเคไหมครับ? ดูเหมือนเขาจะตั้งแง่กับพี่เข้าแล้ว"

"ไม่เป็นไรหรอก" เซี่ยหยางส่ายหน้า "เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว นายก็รีบกลับห้องไปพักผ่อนเถอะ! ฝันดีนะ"

"อืม ฝันดีครับ! ผมไปละ"

เจียงทั่วเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็ชะงักเท้า หยุดอยู่ที่หน้าประตูบันไดชั้นสอง

เขาอยากจะเรียกเซี่ยหยางไว้เพื่อถามสักคำว่า "วันนี้เดตกับพี่ฟู่สนุกไหม" แต่ก็กลัวจะได้ยินคำตอบที่ตัวเองไม่อยากฟัง

ระหว่างที่กำลังลังเล เซี่ยหยางก็เข้าห้องไปเรียบร้อยแล้ว เสียงปิดประตูและล็อกประดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยที่เธอไม่ได้หันกลับมามองแม้แต่นิดเดียว

เจียงทั่วใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้ม ยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้

เช้าวันถัดมา สภาพอากาศกลับมาแดดจ้าอีกครั้ง

แต่หลังจากได้เห็นพายุฝนที่ถล่มลงมาอย่างกะทันหันเมื่อวาน ก็ไม่มีใครกล้าการันตีว่าอากาศดีๆ แบบนี้จะอยู่ได้นานแค่ไหน

"ผู้กำกับคะ วันนี้พวกเรายังต้องออกไปข้างนอกอีกไหม? ให้พวกเราพักผ่อนทำกิจกรรมอิสระในบ้านพักกันสักวันเถอะค่ะ"

เฉินอันฉีเห็นผู้กำกับถือการ์ดภารกิจเดินเข้ามา จึงพูดจาฉอเลาะเพื่อสร้างตัวตน

ผู้กำกับยิ้มแล้วนั่งลงบนเก้าอี้สนามตัวเล็ก เริ่มประกาศข้อความในการ์ดภารกิจ:

"วันนี้ พวกเราจะเดินทางไปยัง 'เมืองโบราณลึกลับ' ที่ตัดขาดจากโลกภายนอก ที่นั่นมีเขตต้องห้ามซึ่งถูกปกคลุมด้วยหมอกหนาตลอดทั้งปี ทุกท่านจะได้รับบทบาทเป็นนักท่องเที่ยวที่หลงเข้าไปในเขตต้องห้ามแห่งนั้น

ในเขตต้องห้าม ท่านจะได้พบกับผู้คนหลากหลายประเภท บางคนคือชาวเมืองธรรมดา บางคนคือ NPC ที่ถือการ์ดคำใบ้ และมี 2 คนคือนักโทษหลบหนีที่ซ่อนตัวอยู่ในเมืองมานานหลายปี

ภารกิจของพวกคุณคือการรวบรวมการ์ดคำใบ้ และใช้คำใบ้ที่รวบรวมได้ร่วมแรงร่วมใจกันตามหาตัวนักโทษให้พบ แต่ห้ามถูกนักโทษจับได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นจะถือว่าภารกิจล้มเหลว"