บทที่ 134 จี้ชิงชักดาบสังหาร "พยาบาทมาร" ดาบมารวิวัฒนาการ!

ภายนอกตำหนักจิ่งซิ่ว เหล่าองครักษ์ ขันที และนางกำนัลต่างถูกแช่แข็งเป็นประติมากรรมน้ำแข็งท่ามกลางลมหนาว ร่างกายถูกปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำแข็งหนาเตอะ เหลือเพียงศีรษะที่ยังสมบูรณ์ ความเงียบงันเข้าปกคลุมจนกระทั่งชายชราผู้หนึ่งเหาะลงมาจากสรวงสวรรค์

เขามองภาพ "รูปปั้นน้ำแข็ง" เหล่านั้นแล้วพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ

"ฟู่..."

เพียงลมหายใจเดียวกลับกลายเป็นสายลมที่อบอุ่น พัดผ่านร่างของผู้ถูกแช่แข็งจนน้ำแข็งละลายสิ้น แม้แต่เกล็ดน้ำแข็งบนพื้นก็ระเหยหายไปอย่างไร้ร่องรอย จากนั้นชายชราจึงก้าวเท้าเข้าสู่ตำหนักจิ่งซิ่ว

"ฉับ!"