บทที่ 135 จี้ชิงหวนคืนสู่เหลียงเฉิง ปรมาจารย์พรรคมารทมิฬบุกจู่โจม!

"ท่านจี้ อาวุธเทพของท่าน..." "เรื่องเล็กน้อย อาวุธของข้าไม่ควรค่าแก่การเอ่ยถึง" "เอ่อ..."

ซางอวี่ไท่ถึงกับมุมปากกระตุกเล็กน้อย จี้ชิงช่างระแวดระวังตัวเสียจริง เพียงแค่เขาเอ่ยถึง "อาวุธเทพ" ก็ถูกดักคอจนพูดไม่ออก แต่ดูจากอาการแล้ว จี้ชิงคงไม่อยากคุยเรื่องดาบมารเล่มนั้นจริงๆ ดาบในมือของจี้ชิงเห็นได้ชัดว่ามีการวิวัฒนาการขึ้น ซึ่งซางอวี่ไท่อยากรู้อยากเห็นเป็นอย่างมาก แต่เมื่อเห็นจี้ชิงไม่ชอบใจเขาก็จำต้องข้ามหัวข้อนี้ไป

เมื่อครู่จี้ชิงได้แสดงเพลงดาบที่น่าตื่นตาตื่นใจจนแม้แต่ปรมาจารย์อย่างเขายังทึ่ง สิ่งนี้ทำให้เขายอมรับในความสามารถของจี้ชิงมากขึ้น และเริ่มมีความคิดบางอย่าง

"ท่านจี้ ยามนี้พรรคมารทมิฬ ฉวยโอกาสโหมไฟสงคราม ทำให้ใต้หล้าจลาจล ราษฎรเดือดร้อน ข้าหวังจะร่วมมือกับท่านเพื่อจัดการพรรคมารทมิฬ!" ซางอวี่ไท่เอ่ยชักชวน

"มีของวิเศษ ให้ไหม?" "ไม่มี..." "มีหินวิญญาณ หรือเปล่า?" "ก็ไม่มีเช่นกัน" "งั้นข้าไม่สนใจ" จี้ชิงตอบอย่างเรียบเฉย