บทที่ 149: สำนักเซียนสั่นสะเทือน!

เมื่อไอวิญญาณฟื้นตัว สำนักเซียนปรากฏสู่โลก ใต้หล้าก็เปลี่ยนไปนานแล้ว ยุทธจักรได้กลายเป็นยุทธจักรเฉพาะกลุ่มของ "นักยุทธ์" ซึ่งเป็นเพียงวงจรเล็กๆ ของนักยุทธ์กลุ่มหนึ่ง ไม่ใช่กระแสหลักของโลกอีกต่อไปเมืองอันหยาง หอสดับลม เถ้าแก่เนี้ยอวี๋ได้รับข่าวเป็นคนแรก และได้รับข้อมูลรายละเอียดทั้งหมดพร้อมกัน นางจ้องมองข้อมูลในมือแล้วพลันหัวเราะออกมา นางหัวเราะอย่างเต็มที่และเบิกบานใจบางทีจี้ชิงอาจจะยังเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของใต้หล้าไม่ได้ บางทีวิถีเซียนอาจจะยังคงครองโลกอยู่ แต่ อย่างน้อยจี้ชิงก็ทำให้พวกผู้บำเพ็ญเซียนที่ถือตัวสูงส่งเหล่านั้นได้รู้ว่า เมื่อนักยุทธ์พิโรธ ก็สามารถทำให้เลือดนองได้ถึงสิบก้าว! นักยุทธ์ก็สามารถฆ่าผู้บำเพ็ญวิถีเซียนได้เช่นกัน!......ในสำนักเหยาทั้ง เทพธิดาเฟิ่งหลวนมองข้อมูลในมือแล้วดวงตาก็หดเกร็งขึ้นทันที ข้อมูลนี้ช่างน่าตื่นตระหนกนัก "ชายชราเครายาว... น่าจะเป็นนักพรตมู่ยี่แห่งสำนักชิงมู่ เขาเป็นผู้บำเพ็ญฝึกปราณขั้นสูงสุดมาตั้งแต่พันปีก่อน ฐานะในสำนักเป็นรองเพียงเจ้าสำนักและบรรพชนจู้จีเท่านั้น นักพรตมู่ยี่กลับถูกจี้ชิงสังหาร? แม้แต่ผู้บำเพ็ญฝึกปราณขั้นหลังของสำนักชิงมู่ก็ถูกสังหารไปด้วยกันทั้งหมด?"เทพธิดาเฟิ่งหลวนตกตะลึงอย่างยิ่ง เพราะนางเองก็เป็นเพียงผู้บำเพ็ญฝึกปราณขั้นสูงสุดเช่นกัน หากเทียบความแข็งแกร่งกันจริงๆ ก็คงพอๆ กับนักพรตมู่ยี่ หรือบางทีนักพรตมู่ยี่อาจมีประสบการณ์มากกว่าและนางอาจจะด้อยกว่าเล็กน้อยเสียด้วยซ้ำ แต่ผู้บำเพ็ญที่แข็งแกร่งขนาดนั้นกลับถูกจี้ชิงสังหาร นี่เป็นเรื่องที่เหลือเชื่อเกินไปเทพธิดาเฟิ่งหลวนยังจำภาพตอนที่จี้ชิงมาที่สำนักเหยาทั้งได้ ในสายตานาง แม้จี้ชิงจะเป็นปรมาจารย์ แต่ก็เป็นเพียงนักยุทธ์ต่ำต้อย ต่อไปเขากับจี้เหยาจะเป็นคนจากคนละโลกกัน แต่ตอนนี้ความมั่นใจของเทพธิดาเฟิ่งหลวนเริ่มสั่นคลอน ต่อให้นางจะถือดีเพียงใด แต่ในเมื่อจี้ชิงฆ่านักพรตมู่ยี่ได้ นั่นหมายความว่าจี้ชิงก็ฆ่านางได้เช่นกัน"ช่างเถอะ นำข่าวนี้ไปบอกจี้เหยาเถอะ..." ในที่สุดเทพธิดาเฟิ่งหลวนก็มาหาจี้เหยา "เหยาเอ๋อร์ มีข่าวพี่ชายของเจ้า""ข่าวพี่ชายข้า?" จี้เหยาชะงักไปเล็กน้อย นางประหลาดใจ แม้นางจะยังเด็กแต่ในใจนางรู้ทุกอย่าง นางรู้ว่าอาจารย์ไม่ค่อยชอบจี้ชิง และไม่ชอบให้พวกนางติดต่อกัน ถึงขั้นอยากจะตัด "วาสนาทางโลก" นี้ทิ้งไปเสีย ไม่นึกว่าตอนนี้อาจารย์จะมาบอกข่าวจี้ชิงกับนางเอง"ใช่ พี่ชายเจ้าทำเรื่องใหญ่โต... อืม เรื่องที่น่าทึ่งมาก..." เทพธิดาเฟิ่งหลวนบอกข่าวที่จี้ชิงสังหารสิบผู้บำเพ็ญฝึกปราณของสำนักชิงมู่ให้จี้เหยาฟัง ในใจจี้เหยาเกิดคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำ นางรู้สึกตกใจอย่างยิ่ง แต่เหนือความตกใจคือความตื่นเต้นและดีใจ นางรู้สึกภาคภูมิใจจากส่วนลึกของหัวใจ เพราะนั่นคือพี่ชายแท้ๆ ของนาง!"ท่านอาจารย์ สำนักชิงมู่จะส่งบรรพชนจู้จีมาไหมคะ?" จี้เหยาถามเบาๆ บรรพชนจู้จีคือพลังต่อสู้สูงสุดของสำนักเซียนในตอนนี้ ส่วนระดับจินตาน (แกนทองคำ) นั้นมีอยู่เพียงในตำนาน บางทีอาจยังหลับใหลอยู่ หรือข่าวถูกปิดเงียบ สรุปคือแม้แต่จี้เหยาที่อยู่ในสำนักเหยาทั้งก็ยังไม่เคยได้ยินข่าวระดับจินตาน พลังสูงสุดที่ปรากฏออกมาคือระดับจู้จีเทพธิดาเฟิ่งหลวนเงียบไปพักหนึ่งแล้วจึงกล่าวว่า "ในเวลาอันสั้นคงไม่ บรรพชนจู้จีของสำนักชิงมู่น่าจะยังไม่ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์ หรือตื่นขึ้นมาแล้วแต่พลังยังไม่ฟื้นคืนเต็มที่ แต่ถ้าเวลาผ่านไปนานกว่านี้ก็ไม่แน่..." จี้เหยาถอนหายใจอย่างโล่งอก นางเชื่อมั่นในตัวจี้ชิงมากและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า "ถ้าเวลาผ่านไปนานกว่านี้ พี่ข้าก็คงจะเก่งขึ้นอีก ไม่แน่ตอนนั้นอาจจะเทียบเท่าบรรพชนจู้จีได้เลยก็ได้!"เมื่อเห็นจี้เหยามั่นใจขนาดนั้น เทพธิดาเฟิ่งหลวนก็ไม่ได้พูดทำลายน้ำใจนาง การจะเก่งขึ้นจนเทียบเท่าบรรพชนจู้จี? นั่นแทบเป็นไปไม่ได้ เท่าที่เฟิ่งหลวนรู้ ปรมาจารย์นักยุทธ์หากต้องการก้าวหน้าต่อไป ต้องเปิด "ประตูสวรรค์" เพื่อสร้างรากฐานขั้นตอนนี้ยากกว่าการที่ผู้บำเพ็ญฝึกปราณจะก้าวสู่ระดับจู้จีถึงสิบเท่า! จี้ชิงจะสร้างรากฐานในเวลาสั้นๆ นั้นเป็นไปไม่ได้เลย"ช่างเถอะ หากจี้ชิงเกิดเหตุไม่คาดฝัน..." เฟิ่งหลวนส่ายหน้า หากจี้ชิงตาย สำหรับจี้เหยาแล้วอาจไม่ใช่เรื่องแย่ มีเพียงการตัด "วาสนาทางโลก" เท่านั้น จึงจะสามารถเดินไปได้ไกลขึ้นในวิถีเซียน!......ตระกูลเฉินแห่งผู้ปราบปีศาจ เมื่อไอวิญญาณฟื้นตัว ตระกูลผู้ปราบปีศาจก็เข้าสู่ช่วง "ฤดูใบไม้ผลิ" ผู้ปราบปีศาจเดิมทีก็คือทายาทของผู้บำเพ็ญเซียน และยังเป็นทายาทของระดับ "จินตาน" ในตำนานอีกด้วย เพราะมีเพียงบุตรหลานที่เกิดจากระดับ "จินตาน" เท่านั้นที่จะสืบทอดความสามารถพิเศษบางอย่างได้ เช่นผู้ปราบปีศาจ ต่อให้เป็นยุคเสื่อมถอยของไอวิญญาณ ก็ยังมีสายเลือดพิเศษไหลเวียนอยู่บ้าง สายเลือดพิเศษนี้สามารถปราบปีศาจและใช้อาคมบางอย่างได้แต่ในยุคเสื่อมถอย ตระกูลผู้ปราบปีศาจก็อยู่ลำบาก ถึงขั้นไม่กล้าย่างกรายเข้าสู่ยุทธจักร แต่ตอนนี้ไอวิญญาณฟื้นตัวแล้ว วันที่ดีของพวกเขาก็มาถึง ผู้ปราบปีศาจที่ "ตื่น" ขึ้นในสายเลือด ล้วนแต่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศ ตอนนี้สามารถบำเพ็ญเซียนได้อย่างเปิดเผย ดังนั้น เฉินลั่ว และ เฉินหลิน จึงก้าวเข้าสู่วิถีเซียนทีละคน วิถีเซียนของพวกเขาราบรื่นอย่างยิ่ง ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ในเวลาเพียงหนึ่งปี สองพี่น้องตระกูลเฉินก็เข้าสู่ระดับฝึกปราณขั้น 4 ถือเป็นอัจฉริยะวิถีเซียนอย่างแน่นอน!วันนี้สองพี่น้องได้รับข่าวจากตำหนักหลิงเซียว ทั้งคู่มองหน้ากันและเห็นความตกตะลึงในดวงตาของอีกฝ่าย โดยเฉพาะเฉินลั่วที่ได้แต่ยิ้มขื่น "เฉินหลิน พี่นึกว่าพอไอวิญญาณฟื้นตัว พวกเราได้ก้าวสู่เส้นทางบำเพ็ญเซียน จะสามารถยืดอกต่อหน้าน้องสามได้บ้าง แต่ตอนนี้ดูสิ ระดับฝึกปราณขั้น 4 อย่างพวกเราจะไปนับเป็นอะไรได้? น้องสามสามารถฆ่าผู้บำเพ็ญฝึกปราณขั้นสูงสุดได้แล้ว..."เฉินลั่วเองก็เป็นคนหนุ่ม จะไม่มีทิฐิได้อย่างไร? ในยุคเสื่อมถอยยังพอว่า จี้ชิงคือนักยุทธ์ที่เก่งที่สุด เฉินลั่วจึงไม่คิดจะเปรียบเทียบ แต่ตอนนี้ไอวิญญาณฟื้นตัวแล้ว นักยุทธ์กลายเป็นชนชั้นล่าง ส่วนเฉินลั่วกลายเป็นผู้บำเพ็ญเซียนที่สูงส่งและมีอนาคตไกล การบำเพ็ญเพียรราบรื่นจนเขานึกว่าในที่สุดจะแซงหน้าจี้ชิงได้เสียที แต่ผลลัพธ์คือ เมื่ออยู่ต่อหน้าจี้ชิง เขาก็ยัง "ต้านทานไม่ได้" อยู่ดี ห่างชั้นกันเกินไป!เฉินหลินยิ้มแล้วกล่าวว่า "พี่ พี่ไม่ได้ดูบันทึกโบราณของตระกูลหรือ? วิถียุทธ์เดิมทีก็ไม่ได้อ่อนแอกว่าวิถีเซียน และนักยุทธ์ก็สามารถสร้างรากฐานได้ พลังต่อสู้ยังดุดันกว่าระดับจู้จีทั่วไปเสียอีก ไม่แน่ว่าอีกไม่นานเราอาจจะได้ยินข่าวพี่สามสร้างรากฐานและฆ่าบรรพชนจู้จีก็ได้...""เอ่อ..." เฉินลั่วอยากจะบอกว่ามันเป็นไปไม่ได้ จี้ชิงจะฆ่าบรรพชนจู้จีได้อย่างไร? แต่พอนึกถึงเรื่องเหลือเชื่อต่างๆ ของจี้ชิงในยุคเสื่อมถอย ในหัวของเขากลับเกิดความคิดที่บ้าคลั่งขึ้นมา หรือว่าจี้ชิงจะฆ่าบรรพชนจู้จีได้จริงๆ? ทันทีที่จี้ชิงสร้างรากฐานสำเร็จ บรรพชนจู้จีแล้วจะเป็นอย่างไร?"บางทีน้องสามอาจจะสร้างปาฏิหาริย์ได้จริงๆ... แต่บรรพชนของสำนักชิงมู่คงจะพิโรธหนักแล้ว..." เฉินลั่วถอนหายใจยาว การต่อสู้ระดับนี้เขาช่วยอะไรไม่ได้ ทำได้เพียงอวยพรให้จี้ชิงโชคดี......ในคลังวรยุทธ์ตำหนักหลิงเซียว จี้ชิงนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น ตั้งแต่เขาสังหารสิบผู้บำเพ็ญฝึกปราณของสำนักชิงมู่มาก็ผ่านไปสามเดือนเต็มแล้ว สามเดือนนี้ตำหนักหลิงเซียวกลับสงบเงียบอย่างยิ่ง สำนักชิงมู่ไม่ได้พูดอะไรแม้แต่คำเดียว และไม่ได้ส่งคนมา ราวกับเงียบหายไปในทันที อย่างไรก็ตาม ยิ่งสำนักชิงมู่เงียบเท่าไหร่ ยิ่งไม่มีความเคลื่อนไหวเท่าไหร่ จี้ชิงก็รู้ว่าพวกเขากำลัง "สะสมพลัง" อยู่ บางทีอาจกำลังรอให้บรรพชนจู้จีฟื้นคืนพลังเต็มที่ก่อนจะลงมือกับตำหนักหลิงเซียว ส่วนจี้ชิงน่ะหรือ? แม้เขาจะไม่ใช่คนของตำหนักหลิงเซียว แต่เขานี่แหละที่เป็นคนลงมือฆ่าคนของสำนักชิงมู่ บรรพชนจู้จีคนนั้นจะปล่อยเขาไปได้อย่างไร?ดังนั้น ทุกวันนี้จี้ชิงจึงเร่งเวลาฝึกวิชาดาบธรรมดา เหตุผลที่ฝึกวิชาดาบธรรมดานั้นง่ายมาก วิชาดาบธรรมดาใช้แต้มต้นกำเนิดน้อยมาก จากขั้นบรรลุสู่ขั้นสมบูรณ์ใช้เพียง 1 แต้มเท่านั้น หากเป็นวิชาดาบระดับสองหรือระดับหนึ่ง อย่างแรกคือจำนวนวิชาดาบอาจมีไม่มากนัก และอย่างที่สองคือต้องใช้แต้มต้นกำเนิดมหาศาล วัตถุประสงค์ในการฝึกวิชาดาบของจี้ชิงคือการสะสมพื้นฐานเพื่อสร้างวิชาดาบระดับเซียนเทียนที่เหมาะกับตัวเองที่สุด ดังนั้นฝึกวิชาดาบธรรมดาก็เพียงพอแล้วด้วยความสามารถด้านดาบของจี้ชิงในตอนนี้ เขาสามารถฝึกวิชาดาบได้วันละสองวิชา ฝึกจนถึงขั้นบรรลุแล้วใช้แต้มอัปเกรดเป็นขั้นสมบูรณ์เพื่อเพิ่มพื้นฐาน ตลอดสามเดือนเขาใช้แต้มไป 180 แต้ม โชคดีที่มีปรมาจารย์บางท่านจับอสูรมาแลกหินวิญญาณกับเขา ตอนนี้แต้มต้นกำเนิดของเขาจึงเพิ่มขึ้นแทนที่จะลดลง จนเหลืออยู่ 200 แต้มเต็ม เรื่องแต้มเขาไม่ต้องกังวลเลย เพราะเหล่าปรมาจารย์จะหาทางจับอสูรมาให้เขาเองส่วนเรื่องการสะสมวิชาดาบ ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาจี้ชิงสัมผัสได้ชัดเจนว่าพื้นฐานวิชาดาบของเขาล้ำลึกอย่างยิ่ง ในหัวของเขามีความคิดสร้างสรรค์เกี่ยวกับวิชาดาบผุดขึ้นมานับไม่ถ้วน ยิ่งเมื่อรวมกับ "ดาบสะท้านขวัญ" ของเขา จี้ชิงรู้สึกได้ชัดเจนว่าการที่เขาจะสร้างวิชาดาบระดับเซียนเทียนที่เหมาะกับตัวเองที่สุดนั้นใกล้เข้ามามากแล้ว ขาดเพียงแสงสว่างวาบในหัวหรือโอกาสเพียงเล็กน้อยเท่านั้นจี้ชิงหลับตาลง ในหัวของเขามีภาพเหตุการณ์ไหลผ่านราวกับตะเกียงหมุน มือของเขาเริ่มร่ายรำวิชาดาบต่างๆ ออกมา วิชาดาบเหล่านี้ล้วนอยู่ในขั้นสมบูรณ์ จี้ชิงร่ายรำออกมาได้อย่างคล่องแคล่วราวกับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย เข้าถึงแก่นแท้และไร้รูปแบบ บ่อยครั้งในการฟันเพียงครั้งเดียวอาจแฝงไว้ด้วยวิชาดาบถึงห้าวิชา จี้ชิงร่ายรำเร็วขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่ได้ใช้ปราณเซียนเทียนเลย เป็นเพียงท่วงท่าวิชาดาบล้วนๆ แสงดาบเร็วขึ้นจนน่าลุ่มหลง จี้ชิงแสดงวิชาดาบออกมาทีละวิชาตามสัญชาตญาณ และในวิชาดาบของเขาก็มีจุดร่วมที่เหมือนกันมากขึ้นเรื่อยๆในที่สุด ก็ไม่มีเรื่องสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นอะไรเกิดขึ้น จี้ชิงมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นในหัว ราวกับจิตวิญญาณได้รับรู้ความหมายแจ้งชัด วิชาดาบหมื่นพันในยามนี้ได้รวมตัวกันกลายเป็นท่าเดียวในใจ"ซู่" ดาบนี้งดงามและเจิดจ้า จี้ชิงไม่ได้ใช้ปราณเซียนเทียน แต่ดาบนี้เมื่อฟันออกไปกลับดึงดูดปราณเซียนเทียนให้หลอมรวมเข้ากับแสงดาบโดยธรรมชาติ อานุภาพของแสงดาบพุ่งทะยานขึ้นทันที แต่แสงดาบนี้กลับรวมตัวกันแน่นหนาอย่างยิ่ง มิติว่างเปล่าดูเหมือนจะมีเส้นสีดำปรากฏขึ้น เมื่อแสงดาบฟันลงมา ในแสงดาบนั้นราวกับมีโลกใบหนึ่งระเบิดออก<em>แปะ</em> จี้ชิงเก็บดาบเข้าฝัก เขายืนนิ่งอยู่ที่เดิมนานแสนนาน ราวกับยังติดอยู่ในรสชาติของดาบเมื่อครู่ ดาบนี้ไม่เพียงแต่มีความเร็วถึงขีดสุด แต่ยังหลอมรวมเจตจำนงแห่งดาบเข้าไว้ด้วย เมื่อดาบออกไปปราณเซียนเทียนจะถูกดึงดูดมาโดยธรรมชาติ การฟันหนึ่งดาบราวกับแบกโลกมาทั้งใบ และแฝงไว้ด้วยการเปลี่ยนแปลงของวิชาดาบนับไม่ถ้วน กล่าวได้ว่านี่ไม่ใช่ดาบที่เร็วที่สุด เพราะต่อให้เร็วแค่ไหนจะเร็วเกินกระบี่บินได้อย่างไร? กระบี่บินไม่มีด้าม ไม่ต้องใช้มือขับเคลื่อน ความเร็วจึงเร็วกว่าโดยธรรมชาติ แต่วิชาดาบของนักยุทธ์ก็มีข้อได้เปรียบ จี้ชิงหลอมรวมปราณเซียนเทียน เจตจำนงแห่งดาบ และวิชาดาบเข้าเป็นหนึ่งเดียว และพวกมันส่งเสริมซึ่งกันและกันอย่างสมบูรณ์แบบ จนระเบิดอานุภาพที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นออกมา"ดาบนี้ ชื่อว่า 'ดาบหนึ่ง'" จี้ชิงสร้างวิชาดาบระดับเซียนเทียนที่เป็นของเขาเองขึ้นมา และตั้งชื่อให้ว่า ดาบหนึ่ง! แม้จะมีเพียงท่าเดียว แต่มันคือท่าที่หลอมรวมวิชาดาบนับไม่ถ้วนเอาไว้ อาจไม่ใช่สิชาดาบเซียนเทียนที่แข็งแกร่งที่สุด แต่เป็นวิชาดาบที่เหมาะกับจี้ชิงที่สุด เพราะมันหลอมรวมเจตจำนงดาบ ปราณเบญจธาตุวินาศ และวิชาดาบเข้าด้วยกัน นี่คือวิชาดาบระดับขีดสุดของขั้นเซียนเทียนแล้วจี้ชิงตรวจสอบสถานะ: จี้ชิง: นักยุทธเซียนเทียน (สมบูรณ์), ดาบหนึ่ง: สมบูรณ์ (วิชาดาบเซียนเทียน), เจตจำนงแห่งดาบ: มหาสำเร็จ (60%), แต้มต้นกำเนิด: 200 แต้มสามเดือนผ่านไป นอกจากสร้าง "ดาบหนึ่ง" แล้ว ก็มีแต้มต้นกำเนิดที่เพิ่มขึ้น ส่วนอื่นๆ ไม่มีการเปลี่ยนแปลง สำหรับจี้ชิง เจตจำนงดาบยังไม่ถึงขั้นสมบูรณ์นั้นน่าเสียดายเล็กน้อย แต่มันไม่สำคัญแล้ว เขาเงยหน้าขึ้น ราวกับมองเห็น "ประตูวรยุทธ์" ขนาดใหญ่อยู่เบื้องบน นั่นคือประตูสวรรค์! นักยุทธ์ต้องมีการสะสมพื้นฐานที่เพียงพอจึงจะสัมผัสได้ เมื่อมาถึงระดับจี้ชิง หากอยากก้าวหน้าต่อไปก็มีเพียงทางเดียว... ผลักประตูวรยุทธ์เพื่อสร้างรากฐาน! เมื่อสามเดือนก่อนเขายังต้องรอเพราะไม่มั่นใจว่าจะผลักประตูได้หมด แต่ตอนนี้เขามั่นใจแล้ว วิชาดาบที่เขาสร้างเสร็จสมบูรณ์ ทุกอย่างพร้อมแล้วการผลักประตูสวรรค์ของนักยุทธ์เป็นเรื่องใหญ่ เป็นงานมงคลของนักยุทธ์ทุกคน การผลักประตูสวรรค์ไม่เหมือนระดับอื่นๆ เพียงแค่ผลักประตูออก รากฐานก็สำเร็จทันที! ระหว่างทางไม่มีอันตราย และสามารถให้คนอื่นสังเกตการณ์ได้ด้วย หากได้ดูนักยุทธ์ "เปิดประตูสวรรค์" ต่อหน้าต่อตา อาจจะทำให้เกิดการหยั่งรู้และวรยุทธ์ก้าวหน้าขึ้น ดังนั้นเมื่อพันปีก่อน ปรมาจารย์คนใดที่มั่นใจว่าจะเปิดประตูสวรรค์ได้ มักจะเชิญสหายมากมายมาดู นี่คืองานชุมนุมวิถียุทธ์ที่แท้จริง จี้ชิงคิดว่าโอกาสแบบนี้พลาดไม่ได้ เขาเห็นประโยชน์จากการให้คนอื่นช่วยจับอสูรแล้ว แค่นั่งอยู่ในคลังวรยุทธ์ก็ได้แต้มไม่ขาดสาย หากนักยุทธ์เซียนเทียนมีมากกว่านี้ หรือรวบรวมนักยุทธ์ทั้งใต้หล้าได้ เขาจะไม่ได้แต้มมากกว่านี้หรือ?จี้ชิงลุกขึ้นเปิดประตูออกจากคลังวรยุทธ์ "ท่านจี้!" ศิษย์ตำหนักหลิงเซียวที่เฝ้าอยู่ขานเรียก จี้ชิงถามทันที "ผู้เฒ่ากระเรียนอยู่ที่ไหน?" "อยู่ที่โถงใหญ่กำลังต้อนรับนักยุทธ์ครับ ช่วงนี้เพราะท่านจี้ทำให้นักยุทธ์มากมายมาที่นี่..." จี้ชิงพยักหน้า "พาข้าไปที่โถงใหญ่" เมื่อจี้ชิงก้าวเข้าสู่โถงใหญ่ เขาก็พบปรมาจารย์มากมายอยู่ที่นั่นเหมือนกำลังหารือเรื่องใหญ่กันอยู่ สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่จี้ชิงทันที "ท่านจี้?" "คนนี้คือ 'ดาบสวรรค์' จี้ชิงหรือ?" บางคนไม่เคยเห็นเขาจึงประหลาดใจ ผู้เฒ่ากระเรียนรีบลุกขึ้นถาม "ท่านจี้ ท่านออกจากด่านแล้วหรือ?" จี้ชิงพยักหน้า "ใช่ ออกมาแล้ว พวกท่านกำลังทำอะไรกัน?""ท่านจี้กำลังเข้าฌานพวกเราเลยไม่ได้รบกวน ช่วงนี้มีนักยุทธ์มากมายมาที่ตำหนักหลิงเซียวเพราะเลื่อมใสในชื่อเสียงของท่าน มีทั้งนักยุทธ์อันดับหนึ่งและปรมาจารย์ที่เพิ่งทะลวงขั้น พวกเรากำลังหารือกันว่าจะตั้ง 'พันธมิตรยุทธภพ' ดีไหม เพื่อรวมพลังนักยุทธ์เข้าด้วยกันเพื่อรับมือกับสถานการณ์ที่ซับซ้อนในตอนนี้" จี้ชิงครุ่นคิด พันธมิตรยุทธภพไม่ใช่ข้อเสนอใหม่ แต่คราวก่อนไม่มีคนตอบรับ จี้ชิงเห็นด้วยกับการตั้งพันธมิตร แต่ต้องไม่ใช่พันธมิตรที่หลวมๆ ต้องเป็นระบบเหมือนนิกาย เพราะเขาต้องการอสูรจำนวนมาก ลำพังเขาคนเดียวทำไม่ได้ "สถานการณ์ตอนนี้ซับซ้อนจริงๆ นักยุทธ์ไม่ควรเป็นทรายที่กระจัดกระจายอีกต่อไป แต่แค่พันธมิตรหลวมๆ ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก จี้ผู้นี้เห็นว่าควรตั้งเป็นนิกายหรือแดนศักดิ์สิทธิ์ในรูปแบบสำนัก ทุกท่านคิดว่าอย่างไร?"คำพูดของจี้ชิงทำให้ทุกคนชะงัก "สำนัก?" ผู้เฒ่ากระเรียนไม่นึกว่าจี้ชิงจะรุกหนักกว่าเขา ตำหนักหลิงเซียวเสนอแค่พันธมิตรเพราะกลัวจะทำให้นักยุทธ์ต่อต้าน แต่จี้ชิงเสนอตั้งสำนักโดยตรง นี่จะกวาดล้างสำนักยุทธ์ในใต้หล้าทั้งหมดเลยหรือ? เรื่องนี้ยากเกินไป "ท่านจี้ การตั้งสำนักในทันทีนั้นไม่ค่อยเป็นจริง ต้องค่อยเป็นค่อยไป..." ผู้เฒ่ากระเรียนเตือนอย่างสุภาพ จี้ชิงยิ้มแล้วกล่าวว่า "ไม่เป็นไร จะตั้งพันธมิตรหรือสำนัก อีกสิบวันค่อยตัดสินใจก็ไม่สาย" "สิบวัน?" ผู้เฒ่ากระเรียนสัมผัสได้ถึงบางอย่าง "ใช่ สิบวัน! และต้องขอแรงพวกท่านช่วยจี้ผู้นี้เชิญนักยุทธ์ทั่วหล้ามาที่ตำหนักหลิงเซียวในอีกสิบวันข้างหน้า เพื่อดูจี้ผู้นี้ 'เปิดประตูสวรรค์ สร้างรากฐาน' ด้วยตาตนเอง"สิ้นคำพูดของจี้ชิง ทั่วทั้งโถงก็เงียบสงัดลงทันที ทุกคนเบิกตากว้าง สมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ<p><br /></p>