บทที่ 150: มวลชนจับตามอง!

<strong>"เปิด... เปิดประตูสวรรค์?" </strong><strong>"สิบวัน?"</strong><strong> "ท่านจี้จะเปิดประตูสวรรค์ในอีกสิบวันข้างหน้า?" เหล่าปรมาจารย์แทบไม่เชื่อหูตัวเอง หากเป็นคนอื่นพูดว่าเปิดประตูสวรรค์คงถูกหัวเราะเยาะ แต่คนที่พูดตอนนี้คือ "ดาบสวรรค์" จี้ชิง! มหาปรมาจารย์เพียงหนึ่งเดียวในใต้หล้า! "ท่านจี้ ท่าน... ไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม?" ผู้เฒ่ากระเรียนถามเสียงสั่นเพราะตื่นเต้น การเปิดประตูสวรรค์ เขาฝันอยากเห็นนักยุทธ์ทำได้มาตลอด ไม่นึกว่าจะเร็วขนาดนี้ เขาคิดว่าจี้ชิงเก่งแค่ไหนก็น่าจะใช้เวลาอย่างน้อย 3-5 ปี หรืออาจจะ 10 ปี แต่ตอนนี้จี้ชิงบอกว่าสิบวัน!</strong><strong>"จี้ผู้นี้ไม่ล้อเล่นเรื่องแบบนี้ และนักยุทธ์ที่เปิดประตูสวรรค์มักจะเชิญสหายทั่วหล้าจัด 'งานเลี้ยงประตูสวรรค์' ผู้เฒ่ากระเรียนคงรู้ใช่ไหม?" "รู้ แน่นอน! บันทึกเก่าของตำหนักหลิงเซียวมีบันทึกไว้ว่าในยุคพันปีก่อน หากนักยุทธ์รู้ตัวว่าจะเปิดประตูสวรรค์ได้ จะจัดงานเลี้ยงนี้เพื่อเชิญเพื่อนร่วมทางมาดู ท่านจี้อยากจัดงานนี้หรือ?"</strong><strong> "ใช่ ตำหนักหลิงเซียวจัดได้ไหม?" </strong><strong>"ได้แน่นอน! ท่านจี้วางใจ เรื่องนี้ตำหนักหลิงเซียวจะจัดการให้เรียบร้อยเอง!" ผู้เฒ่ากระเรียนยังคงตื่นเต้น คำว่างานเลี้ยงประตูสวรรค์นั้นช่างห่างไกลนัก นอกจากตำหนักหลิงเซียวและสำนักเก่าแก่บางแห่ง ปรมาจารย์ทั่วไปก็คงไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ไม่สำคัญ ข่าวจะแพร่ไปทั่วใต้หล้าเอง</strong><strong>จี้ชิงเดินจากไปทันที ทิ้งให้นักยุทธ์ในโถงมองหน้ากันด้วยความงุนงง จี้ชิงกลับไปที่คลังวรยุทธ์และผู้เฒ่ากระเรียนก็ตามไป "ท่านจี้อยู่ไหม?" "เข้ามาเถิด" ผู้เฒ่ากระเรียนเดินเข้ามาอย่างนอบน้อม เขามองจี้ชิงเป็นระดับรากฐานไปแล้ว "ท่านจี้ ท่านไม่ชอบรูปแบบพันธมิตร จะตั้งนิกายมีแผนอย่างไรหรือครับ?" จี้ชิงนิ่งไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า "ตอนนี้ไอวิญญาณฟื้นตัว ทุกอย่างเปลี่ยนไป แต่ข้าเห็นว่าการบำเพ็ญไม่ใช่แค่ของวิถีเซียน วิถียุทธ์ก็เช่นกัน แต่ตอนนี้นักยุทธ์อ่อนแอ สำนักเซียนมองเราเป็นชนชั้นต่ำ ดังนั้นนักยุทธ์ควรจะรวมกันเป็นหนึ่ง สิบวันข้างหน้าเมื่อข้าสร้างรากฐานสำเร็จ ข้าจะสามารถต้านทานบรรพชนจู้จีได้ เมื่อข้าตั้งนิกายย่อมดึงดูดนักยุทธ์ทั่วหล้า และข้ามีหินวิญญาณ มีประสบการณ์เปิดประตูสวรรค์ ผู้เฒ่าคิดว่านักยุทธ์จะไม่สนใจหรือ?"</strong><strong>ผู้เฒ่ากระเรียนคิดตาม หากเขาเป็นนักยุทธ์ทั่วไปย่อมต้องสนใจ และนิกายของจี้ชิงจะกลายเป็นแดนศักดิ์สิทธิ์ ปัญหาเดียวคืออาจจะขัดแย้งกับสำนักเซียน แต่จี้ชิงจะเป็นระดับรากฐานแล้ว เมื่อพันปีก่อนก็เป็นแบบนี้ วิถียุทธ์รุ่งเรืองได้เพราะความแข็งแกร่งของผู้บำเพ็ญระดับรากฐานและระดับเทียนเหริน! "ท่านจี้ หากท่านตั้งนิกายใหม่เริ่มจากศูนย์จะช้าเกินไป ตำหนักหลิงเซียวขอเข้าร่วมกับท่านและฟังคำสั่งของท่าน!" จี้ชิงยิ้ม แม้จะเป็นการตัดสินใจของผู้เฒ่ากระเรียนคนเดียว แต่นางมีบารมีสูงสุด "ได้ หากผู้เฒ่ากล่อมคนในตำหนักได้ ก็ให้ตำหนักหลิงเซียวเป็นฐานตั้งนิกายใหม่" </strong><strong>"ชื่อนิกายล่ะครับ?" </strong><strong>"ชื่อ... แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนอู่ แล้วกัน" จี้ชิงตั้งใจสร้างแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถียุทธ์ขึ้นมา</strong><strong>ผู้เฒ่ากระเรียนดีใจมาก และไปคุยกับผู้เฒ่ากวางและผู้เฒ่าเสือ ซึ่งทั้งคู่ก็เห็นด้วย การตั้งพันธมิตรเป็นแค่เรื่องชั่วคราว แต่ตอนนี้จี้ชิงจะเปิดประตูสวรรค์แล้ว ก็ตั้งแดนศักดิ์สิทธิ์ไปเลยดีกว่า! พวกเขาเริ่มส่งเทียบเชิญและประกาศเรื่องงานเลี้ยงประตูสวรรค์ผ่านทางหอสดับลม "วันที่ 6 เดือน 4 ดาบสวรรค์จี้ชิงจัดงานเลี้ยงประตูสวรรค์ ณ ตำหนักหลิงเซียว เพื่อเปิดประตูสวรรค์สร้างรากฐาน เชิญนักยุทธ์ทั่วหล้ามาสังเกตการณ์ !" ยุทธจักรและโลกสั่นสะเทือน คำอธิบายว่า "รากฐานเทียบเท่าบรรพชนจู้จี" ทำให้ทุกคนจำจี้ชิงได้ในฐานะผู้ที่มีพลังเท่าบรรพชนจู้จี!</strong><strong>เหล่านักยุทธ์จากทั่วสารทิศต่างเคลื่อนไหว แม้แต่ตระกูลซ่งแห่งหลิ่งหนานที่เคยมีแค้นกับจี้ชิงเรื่องฆ่าคนของเขาเพื่อชิงดาบมาร แต่เมื่อเจอโอกาสแบบนี้ พวกเขาก็เลือกที่จะไป พวกเขาจะจับอสูรไปแลกหินวิญญาณด้วย ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว พวกเขาต้องพึ่งพาจี้ชิง ส่วนสำนักบัวแดง เล่ยอวี่พี่ร่วมสาบานของจี้ชิงหัวเราะอย่างภูมิใจที่น้องสามจะเปิดประตูสวรรค์ ปรมาจารย์ในสำนักบัวแดงก็เตรียมตัวไปสังเกตการณ์เช่นกัน แม้แต่ปรมาจารย์ที่อยู่อย่างสงบไม่ยุ่งกับโลกก็ยังเดินทางมา</strong><strong>สิบวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ตำหนักหลิงเซียวเนืองแน่นไปด้วยผู้คน เมืองหลิงเซียวมีคนมากกว่าเดิมหลายเท่า มีปรมาจารย์มาถึง 50 ท่าน เป็นตัวเลขที่น่าตกใจมาก เวลาใกล้เที่ยง ทุกคนเฝ้ารออย่างสงบ แสงสายหนึ่งพุ่งออกจากคลังวรยุทธ์มาที่กลางเวหา ปรากฏร่างในชุดดำสวมหมวกสาน... ดาบสวรรค์จี้ชิง! </strong><strong>ปรมาจารย์ทั้ง 50 ท่านลุกขึ้นก้มคารวะจี้ชิงในฐานะผู้บุกเบิกวิถียุทธ์ จี้ชิงไม่ได้ตอบรับ เขามองไปยังความว่างเปล่า เขาสัมผัสได้ถึงประตูสวรรค์ ทุกคนจ้องมองตาไม่กะพริบ จี้ชิงจับด้ามดาบมาร <em>เคร้ง!</em> จี้ชิงชักดาบ! แสงดาบที่ฟันออกไปเหมือนเป็นโลกใบหนึ่งที่พุ่งเข้าปะทะความว่างเปล่า <em>ครืนนนนนนน!</em> มิติสั่นสะเทือนปรากฏประตูยักษ์ขวางกั้นกลางเวหา แผ่กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์และทรงพลัง "นั่นคือ... ประตูสวรรค์!" ประตูสวรรค์ที่หายไปพันปี ปรากฏขึ้นสู่โลกอีกครั้ง!</strong><p><strong><br /><br /></strong></p>