บทที่ 152: สังหารสร้างฐาน, ล้างบางสำนักเซียน, ใต้หล้าสะเทือนขวัญ!

"อ๊ากกกกก..."

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงม เจตจำนงดาบ ของจี้ชิงเข้าปกคลุมสำนักเซียนชิงมู่ทั้งหมด เจตจำนงดาบขั้นบรรลุผล ในความเป็นจริงนั้นเริ่มแปรสภาพเป็นกึ่งสสาร และเปี่ยมไปด้วยอานุภาพที่น่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง

หากผู้ใดมีเจตจำนงทางจิตไม่แข็งแกร่งพอ เจตจำนงดาบนี้สามารถทำลายล้างสติสัมปชัญญะได้โดยตรง นี่คือกลยุทธ์ "โจมตีหมู่" อันน่าหวาดหวั่นของเหล่านักสู้

เพียงการจู่โจมด้วยเจตจำนงดาบครั้งเดียว ศิษย์ระดับต่ำของสำนักชิงมู่จำนวนมากพลันสิ้นสติในทันที ร่างกายล้มตึงกลายเป็นศพที่เย็นชืด แม้แต่ผู้ฝึกตนที่มีจิตใจเข้มแข็งก็ยังรู้สึกราวกับดวงจิตถูกทำลายอย่างหนัก จะมีเพียงผู้ฝึกตนระดับฝึกปราณ ขั้นปลาย หรือผู้ที่มีสมบัติวิเศษคุ้มครองเท่านั้น ที่พอจะต้านทานได้เพียงเล็กน้อย

ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้อวิ๋นมู่บรรพชนผู้โกรธเกรี้ยวจนแทบระเบิด เขาสะบัดนิ้วชี้ไปข้างหน้า ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งพุ่งออกมาจากร่างกายของเขา ต้นไม้ต้นนี้ขยายใหญ่ขึ้นตามกระแสลม เพียงพริบตาเดียว มันก็แผ่กิ่งก้านสาขาบดบังแสงอาทิตย์ ขวางกั้นอยู่กลางความว่างเปล่า พร้อมแผ่กลิ่นอายอันน่าเกรงขามออกมา