บทที่ 153: ขอยืมเจตจำนงดาบของจี้ชิงมาใช้หน่อย! ผลลัพธ์... แค่นี้เองรึ?

บนลำน้ำหวินเมิ่ง มีร่างในชุดสีดำยืนนิ่งสงบอยู่ผู้หนึ่ง

"ดูนั่นสิ มีเซียนด้วย!" เรือประทุนลำหนึ่งแล่นผ่านแม่น้ำหวินเมิ่ง เมื่อเห็นร่างชุดดำยืนอยู่บนผิวน้ำ ผู้คนบนเรือต่างพากันมองด้วยความสงสัยและเลื่อมใส ในยุคนี้ การที่ใครสักคนสามารถยืนอยู่บนผิวน้ำได้ มักจะถูกเหมาเอาว่าเป็น "เซียน" ไปเสียหมด ทว่าไม่มีใครกล้าเข้าไปใกล้

จี้ชิงไม่รู้ตัวว่าถูกเข้าใจผิดว่าเป็นเซียน เขามาที่แม่น้ำหวินเมิ่งอีกครั้ง และสัมผัสได้ถึงประทับของเทพธิดาหวินเมิ่งทันที เพียงแค่ขยับความคิด เขาก็สามารถทะลุผ่านมิติไปยังวังวารีใต้บาดาลได้ แต่จี้ชิงกลับมีความคิดอย่างหนึ่งผุดขึ้นมา

เขาอยากลองดูว่า หากไม่ใช้ "มุกเลี่ยงวารี"เขาจะสามารถลงไปยังก้นแม่น้ำได้หรือไม่? ตอนนี้จี้ชิงหล่อหลอมรากฐานเต๋าสำเร็จแล้ว เขากลายเป็นยอดฝีมือระดับรากฐานเต๋าอย่างเต็มตัว ทว่าร่างกายและปราณของเขา ยังคงมีพื้นฐานมาจาก "กายห้าธาตุทำลายล้าง" และ "ปราณห้าธาตุทำลายล้าง" เดิม

จี้ชิงลองถอนปราณก่อนกำเนิดออก ปล่อยให้ร่างกายเหยียบลงบนผิวน้ำโดยตรง "ซ่า—" ร่างของเขาจมลงสู่แม่น้ำทันที