บทที่ 54 ฟังข้ากล่าวคำขอบคุณ

อาจื่อถือเป็นนักแสดงหญิงมากฝีมืออย่างแท้จริง นางถึงกับสามารถผสานอารมณ์ละอายใจเข้าไปในสีหน้าที่กำลังโกรธแค้นแทนผู้อื่นได้อย่างแนบเนียน ทำเอาเซียวส่าถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

เซียวส่าอดไม่ได้ที่จะลอบทอดถอนใจ: ความเร็วในการพัฒนาของเด็กเมื่อวานซืนอย่างอาจื่อช่างรวดเร็วยิ่งนัก เพิ่งจะติดตามข้ามาได้เพียงไม่กี่วัน ทักษะการแสดงก็มีแนวโน้มว่าจะแซงหน้าข้าไปเสียแล้ว อืม ในเมื่อนางมีพรสวรรค์ด้านการแสดง (หลอกลวง) สูงส่งถึงเพียงนี้ วันข้างหน้าข้าก็ยิ่งต้องตั้งใจสั่งสอน (ทำลายคนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย) นางให้มากขึ้น พยายามผลักดันให้นางกลายเป็นนักแสดงหญิง (นักต้มตุ๋นหญิง) อันดับหนึ่งแห่งโลกเซียนหยวนให้จงได้เร็ววัน

อาจื่อที่ถูกฟูมฟักมาด้วยเคล็ดวิชา 'ทำลายคนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย' ของเซียวส่า เริ่มต้นด้วยการใช้สายตาที่ทั้งโกรธแค้นและละอายใจกวาดมองสหายคนงานรอบหนึ่ง จากนั้นจึงเอ่ยปาก

"สหายคนงานทุกท่าน การที่พวกเราสามารถรับเงินมาได้มากมายถึงเพียงนี้ ล้วนเป็นผลงานของศิษย์พี่ซานเสียและศิษย์พี่หญิงหงเยี่ยนทั้งสิ้น! ความเหน็ดเหนื่อยและความทุ่มเทของพวกเขาสองคนตลอดหลายวันมานี้ ทุกคนต่างก็เห็นประจักษ์แก่สายตาและจดจำไว้ในใจ ยามนี้ถึงคราวแบ่งปันผลประโยชน์ หากพวกเราลืมเลือนพวกเขาไป พวกเรายังจะนับว่าเป็นคนอยู่อีกหรือ?"

อาจื่อพูดถึงตรงนี้ก็สูดลมหายใจเข้าลึก เปลี่ยนสีหน้าที่ทั้งละอายใจและโกรธแค้นให้กลายเป็นฮึกเหิมหนักแน่น แล้วกล่าวต่อ

"โดยเฉพาะศิษย์พี่ซานเสีย เขาไม่เพียงแต่ไม่ได้รับผลประโยชน์เลยแม้แต่อีแปะเดียว ซ้ำยังไปล่วงเกินผู้คนไปทั่ว เพื่อช่วยเป็นด่านหน้าแบกรับคำด่าทอทั้งหมดแทนพวกเรา! นอกจากนี้เขายังสำรองเงินจ่ายค่าก่อสร้างจุดทิ้งขยะและถังขยะ ทำให้แผนการปรับปรุงแก้ไขสามารถดำเนินการต่อไปได้อย่างราบรื่น ตอนนี้ยังต้องควักกระเป๋าตัวเองมาจ่ายเงินรางวัลให้ทุกคนอีก พวกท่านลองถามใจตัวเองดูเถิด พวกเรายังจะกล้ารับเงินรางวัลจากเขาอีกหรือ?!"

อาจื่อพูดถึงตรงนี้ก็ราวกับจะควบคุมความรู้สึกของตนเองไว้ไม่อยู่ ขอบตาเริ่มแดงระเรื่อ บรรดาสหายคนงานที่เพิ่งจะตื่นเต้นดีใจกับการได้รับส่วนแบ่งก้อนโต เมื่อได้ฟังคำพูดที่ทั้งเปี่ยมด้วยความชอบธรรม มีเหตุมีผล และมีจังหวะจะโคนของนางแล้ว ต่างก็เผยสีหน้าละอายใจออกมาอย่างอดไม่ได้

ในขณะที่อาจื่อเกือบจะร้องไห้ออกมาเพราะมีอารมณ์ร่วมมากเกินไป (อันที่จริงคือกลั้นหัวเราะจนน้ำตาแทบเล็ด) จู่ๆ ในฝูงชนก็มีคนตะโกนขึ้นมาเสียงดัง

"พวกเราขอปฏิเสธเสียงแข็งว่าจะไม่รับเงินรางวัลของศิษย์พี่ซานเสีย!"

ตามด้วยอีกคนตะโกนขึ้นมาเสียงดังลั่น

"ใช่แล้ว! เงินรางวัลแม้อีแปะเดียวพวกเราก็ไม่ขอรับ!"

หลังจากนั้นก็มีคนระบายความรู้สึกอันฮึกเหิมและแสดงความคิดเห็นของตนเองออกมาอย่างต่อเนื่อง:

"พวกเราไม่เพียงแต่ไม่ควรรับเงินรางวัล แต่ยังต้องเป็นฝ่ายมอบเงินรางวัลให้ศิษย์พี่ซานเสียและผู้ดูแลหงเยี่ยนด้วย! มิฉะนั้นพวกเราก็ไม่ใช่คนแล้ว!"

ประโยคนี้คือนักแสดงหญิงมากฝีมืออย่างอาจื่อที่จงใจสอดแทรกเข้าไปเพื่อชี้นำกระแส

"ใช่! พวกเราต้องไม่ยอมให้คนดีต้องเสียเปรียบเด็ดขาด!"

ชายหนุ่มคนหลังนี้ถูกอาจื่อชักจูงจนหลงทางไปแล้วจริงๆ

"ข้าขอเสนอว่า ต้องมอบเงินรางวัลให้พวกเขามากกว่าพวกเราให้จงได้!"

อาจื่อฉวยโอกาสชี้นำกระแสอีกครั้ง เซียวส่าเห็นดังนั้นในใจก็อดไม่ได้ที่จะน้ำตาไหลพราก: แม่ถั่วงอกเอ๋ยแม่ถั่วงอก ข้าขอเป็นตัวแทนของคนทั้งครอบครัวขอบใจเจ้ามาก! ไม่เสียแรงที่ปกติข้าตั้งใจสั่งสอนเจ้าอย่างจริงจัง เจ้าไม่ทำให้ข้าต้องผิดหวังกับการที่ข้าฟูมฟักเจ้ามาอย่างทะนุถนอมเลยจริงๆ!

"หากใครกล้าคัดค้าน พวกเราก็จะซัดมันให้ตาย!"

อาจื่อยังคงชี้นำกระแสต่อไป ซ้ำในระหว่างการชี้นำ ยังได้นำคำว่า 'ซัดมันให้ตาย' ที่เรียนรู้มาจากเซียวส่ามาประยุกต์ใช้อย่างพลิกแพลงอีกด้วย

"ใช่! ไอ้พวกไม่มีมโนธรรมเช่นนี้ พวกเราสมควรซัดมันให้ตาย!"

ศิษย์น้องคนหลังนี้ก็มีความเร็วในการเรียนรู้ที่ไม่เบาเลย รีบนำคำว่า 'ซัดมันให้ตาย' มาใช้ทันทีที่เพิ่งเรียนรู้มาสดๆ ร้อนๆ

ฉากต่อไปดูจะวุ่นวายอยู่บ้าง ดังนั้นจึงขอใช้เครื่องหมายละไว้ในฐานที่เข้าใจมาแทนที่ ขอเชิญทุกท่านปรบมือต้อนรับการปรากฏตัวอย่างยิ่งใหญ่ของเครื่องหมายละไว้ในฐานที่เข้าใจ: ............................................................

(เครื่องหมายละไว้ในฐานที่เข้าใจ: "เคยเห็นแต่คนแถเพื่อเพิ่มจำนวนคำ ไม่เคยเห็นใครแถเพิ่มเครื่องหมายละไว้ในฐานที่เข้าใจมาก่อนเลย สมแล้วที่ฝีมือของท่านร้ายกาจกว่าจริงๆ!")

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสหายคนงานที่กำลังมีอารมณ์พลุ่งพล่าน เซียวส่ากลับแสดงท่าทีอันสงบนิ่งเยือกเย็นเป็นอย่างยิ่ง เขาทำเพียงยืนยิ้มและจ้องมองทุกคนอย่างเงียบๆ รอจนกระทั่งอารมณ์ของทุกคนเริ่มสงบลงบ้างแล้ว เขาถึงค่อยเอ่ยปาก

"ขอขอบคุณทุกคนที่ให้การยอมรับในตัวข้าและผู้ดูแลหงเยี่ยน การได้รับการสนับสนุนอย่างแข็งขันจากทุกคนเช่นนี้ พวกเราสองคนก็ดีใจมากแล้ว ส่วนเรื่องที่จะมอบเงินรางวัลให้พวกเรานั้น คงต้องขอรับไว้ด้วยใจเถิด ถึงอย่างไรพวกเราก็ไม่ได้เขียนใบสั่งปรับเลยแม้แต่ใบเดียว ตามกฎระเบียบแล้วย่อมไม่อาจรับเงินรางวัลส่วนแบ่งได้หรอก"

อาจื่อสมกับเป็นสาวใช้รับหน้าที่ลูกคู่ส่วนตัวของเซียวส่า เมื่อได้ยินดังนั้น นางก็รีบชิงเอ่ยปากทันที

"กฎตายตัวแต่คนมีชีวิต ข้าไม่เห็นด้วยกับคำพูดที่ศิษย์พี่ซานเสียเพิ่งกล่าวไปเมื่อครู่! ข้ามีข้อเสนอแนะเล็กๆ น้อยๆ ส่วนตัว มิสู้พวกเรานำเงินสองร้อยตำลึงจากเงินที่เหลืออยู่มาแบ่งให้ศิษย์พี่ซานเสียและศิษย์พี่หญิงหงเยี่ยนคนละหนึ่งร้อยตำลึงเงินไปเลย เพื่อป้องกันไม่ให้มีใครมาหาว่าพวกเราใช้อำนาจหน้าที่เพื่อแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัว สหายคนงานทุกคนในสาขาจะต้องลงนามเห็นชอบร่วมกัน สิ่งนี้เรียกว่ามติมหาชนไม่อาจฝืน หากถึงเวลานั้นมีใครตั้งข้อสงสัย พวกเราก็สามารถนำลายเซ็นของทุกคนไปอุดปากพวกเขาได้ ไม่ทราบว่าสหายคนงานทุกท่านเห็นด้วยกับข้อเสนอนี้หรือไม่?"

ข้อเสนอของอาจื่อในครั้งนี้นับว่าฉลาดล้ำลึกอย่างยิ่ง หากเจ้าอยากรู้ว่ามันล้ำลึกแค่ไหน เซียวส่าก็สามารถตอบเจ้าด้วยความรับผิดชอบอย่างเต็มที่เลยว่า: อย่างน้อยก็สูงตั้งสามสี่ชั้นเชียวล่ะ

อันดับแรก นางไม่ได้ขอให้ทุกคนแบ่งเงินรางวัลส่วนแบ่งของตนเองไปให้เซียวส่าและหงเยี่ยน ซึ่งไม่ได้สร้างความเสียหายต่อผลประโยชน์ของทุกคนเลยแม้แต่น้อย

จากนั้นนางก็เสนอให้ลงนามร่วมกัน เพื่อใช้สิ่งนี้อุดปากข้อครหาที่อาจจะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า นี่ถือเป็นการบีบบังคับให้ทุกคนลงเรือลำเดียวกัน หากใครกล้าไม่เซ็นชื่อ ก็เท่ากับเป็นการตัดขาดตนเองจากมวลชน วันข้างหน้ายังมีหน้าทนอยู่ร่วมกับทุกคนได้อีกหรือ?

และสุดท้ายซึ่งเป็นจุดสำคัญที่สุด: จำนวนเงินรางวัลที่อาจื่อเสนอมานั้นสูงถึงสองร้อยตำลึงเงิน เซียวส่าและหงเยี่ยนสามารถแบ่งไปได้คนละหนึ่งร้อยตำลึง เงินรางวัลสูงลิ่วเช่นนี้ทำให้เซียวส่ายิ้มแก้มแทบปริ จึงไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาจะยกย่องให้ข้อเสนอของอาจื่ออยู่ในระดับที่สูงถึงสามสี่ชั้น

บรรดาสหายคนงานเพิ่งจะได้ลิ้มรสความหอมหวาน หากต้องถูกกีดกันออกไปเช่นนี้ วันข้างหน้าก็อย่าหวังว่าจะได้รับผลประโยชน์ใดๆ อีกเลย ด้วยเหตุนี้ ต่อให้มีบางคนที่รู้สึกว่าการลงนามร่วมกันเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสม แต่ก็ทำได้เพียงฝืนใจทำตามเท่านั้น

หวังหมาจื่อและเสี่ยวอู่คือหัวหน้าหน่วยย่อยที่ได้รับความไว้วางใจจากเซียวส่ามากที่สุด พวกเขาย่อมต้องเป็นแกนนำในการสนับสนุนลูกพี่ของตนเองอยู่แล้ว อาจื่อเพิ่งจะกล่าวจบ ทั้งสองก็เป็นฝ่ายชูสองมือขึ้นเพื่อแสดงความเห็นด้วยก่อนใคร คนอื่นๆ เห็นดังนั้นก็รีบตามน้ำไป พากันส่งเสียงสนับสนุนอย่างเห็นด้วย

เซียวส่าแสร้งทำเป็นปฏิเสธตามธรรมเนียมอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็แสร้งทำเป็นจำใจ (อยากจะเป็นโสเภณีแต่ก็อยากตั้งซุ้มประตูสรรเสริญความบริสุทธิ์) ยอมรับน้ำใจของทุกคนในครั้งนี้

แม้หงเยี่ยนจะรู้สึกว่าการทำเช่นนี้ไม่ค่อยเหมาะสมนัก แต่พอเห็นว่าเซียวส่ายอมตกลงแล้ว นางก็ไม่สะดวกที่จะพูดอะไรมากอีก

เดิมทีเซียวส่าตั้งใจจะเก็บเงินหนึ่งร้อยตำลึงนี้ลงในถุงเฉียนคุน ผลปรากฏว่าถุงเฉียนคุนของเขานั้นเล็กเกินไป เก็บไปได้เพียงครึ่งเดียวก็ยัดไม่ลงแล้ว

เขาลอบคิดในใจ: ดูท่าบิดาคงมีความจำเป็นต้องหาถุงเฉียนคุนมาเพิ่มอีกสักใบแล้ว ถุงเฉียนคุนที่มีอยู่ติดตัวตอนนี้ให้เป็นถุงเฉียนคุนหมายเลขหนึ่ง เอาไว้เก็บแต่ของใช้ส่วนตัวเท่านั้น ส่วนถุงเฉียนคุนใบใหม่ให้เป็นถุงเฉียนคุนหมายเลขสอง เอาไว้เก็บเงินโดยเฉพาะ การจัดสรรเช่นนี้ดูมีเหตุผลขึ้นมาเยอะเลย