บทที่ 245 ถูกคนดูแคลนเสียแล้ว

"ไอ้หนู วันนี้เธอทำให้ฉันไม่เสียหน้า เอาล่ะ ว่ามาสิ อยากได้อะไร!"

หลิวอันผิงถูกพาเข้ามาในห้องๆ หนึ่งภายในตึก บนใบหน้าที่มีริ้วรอยของท่านผู้นำเต็มไปด้วยความปิติยินดี

หลิวอันผิงชะงักไปเล็กน้อย "ท่านผู้นำ ผมไม่ได้ต้องการอะไรหรอกครับ นี่เป็นสิ่งที่ผมสมควรทำอยู่แล้ว ช่วงก่อนผมกลับไปที่บ้านเกิด ปู่สามยังกำชับผมเป็นพิเศษเลยว่า เวลาเจอท่านผู้นำ ให้เคารพท่านเหมือนกับที่เคารพคุณปู่ ดังนั้น ผมไม่ขอรับรางวัลจากท่านผู้นำหรอกครับ"

แม้หลิวอันผิงจะไม่ค่อยเข้าใจนักว่าการที่ไม่ทำให้ท่านผู้นำเสียหน้านั้นหมายความว่าอะไร แต่เขาก็พอจะเดาได้ว่า น่าจะเป็นเพราะเรื่องปืนที่เขาออกแบบนั่นเอง

ท่านผู้นำหัวเราะร่า ยื่นมือมาชี้หน้าหลิวอันผิง