บทที่ 246 เป็นไปได้อย่างไร?

"ไม่มีใครหัวเราะเยาะนายหรอก!"

ทันทีที่จูเส้าพูดจบ น้ำเสียงทุ้มกังวานและทรงพลังก็ดังมาจากทางประตูตึก พริบตาต่อมา ท่านผู้นำและผู้ติดตามก็เดินออกมาจากตึก ชายชราในชุดเครื่องแบบทหารที่เดินตามหลังท่านผู้นำ ขมวดคิ้วแล้วจ้องเขม็งไปที่จูเส้าซึ่งยืนอยู่ไม่ไกล

"สวัสดีครับท่านผู้นำ" หลิวอันผิงและจูเส้าพูดขึ้นพร้อมกัน ท่านผู้นำเพียงแค่ปรายตามองจูเส้าและหลิวอันผิงแวบหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ส่วนชายชราที่เดินตามหลังมา กลับจับจ้องไปที่หลิวอันผิง พร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า "ไอ้หนู แค่คำพูดประโยคเมื่อกี้ของนาย นายก็คู่ควรกับตำแหน่งทหารองครักษ์ของท่านผู้นำอู๋แล้วล่ะ!"

หืม? เขาคือใคร? แล้วก็... พวกเขายืนฟังบทสนทนาของพวกเราอยู่ในตึกตลอดเลยเหรอ?

หลิวอันผิงมองอีกฝ่าย แต่ก็นึกไม่ออกจริงๆ ว่าอีกฝ่ายคือใคร แต่เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นชายชรา หลิวอันผิงจึงรีบพยักหน้าทักทาย "สวัสดีครับท่านผู้นำ ไม่ทราบว่าท่านผู้นำชื่ออะไรครับ?"