บทที่ 254 เสียงโทรศัพท์ที่ดังรัว

หลิวอันผิงรับฟังอย่างเงียบๆ แต่นัยน์ตากลับจ้องมองบิลรายการที่หวงจินหลงยื่นส่งมาให้ แล้วพิจารณาอย่างละเอียดถี่ถ้วน

การแบ่งสมาธิทำสองสิ่งพร้อมกัน นี่ถือเป็นความสามารถพื้นฐานของหลิวอันผิงไปแล้ว

นับตั้งแต่ได้กลับมาเกิดใหม่ นอกจากหลิวอันผิงจะมีความสามารถในการจดจำแม่นยำเพียงแค่มองผ่านตา และอ่านหนังสือได้รวดเร็วแล้ว การแบ่งสมาธิทำสองหรือสามสิ่งพร้อมกัน ก็กลายเป็นความสามารถพื้นฐานของเขาเช่นกัน

มูลค่าของสินค้าทั้งสองลอตนี้ อยู่ที่ประมาณยี่สิบเจ็ดล้านหยวน การที่หวงจินหลงสามารถขายได้ถึงยี่สิบห้าล้านหยวน ถือว่าเกินความคาดหมายของผมไปมากแล้ว การที่ตัวเองได้รับส่วนแบ่งถึงสิบห้าล้านสี่แสนสามหมื่นหยวน ก็ถือว่าคุ้มค่ากับการดั้นด้นเดินทางไปถึงเมืองหยางเฉิงแล้วล่ะ

หลิวอันผิงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งในใจ