บทที่ 262 นักฆ่า

หลิวอันผิงที่ยืนอยู่ตรงประตูห้องนอน เมื่อเห็นเงาดำชักมีดสั้นออกมา ก็รับรู้ได้ทันทีว่า คนผู้นี้ไม่ได้แอบเข้ามาในบ้านเพื่อขโมยของแน่ๆ มีหัวขโมยที่ไหนกัน พอเจอเจ้าของบ้านปุ๊บก็ชักมีดสั้นออกมาปั๊บ ทันใดนั้น หลิวอันผิงก็ขมวดคิ้วแน่น สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "พี่ชาย คุณมาเพื่อประสงค์ทรัพย์ หรือประสงค์ชีวิต! ถ้าประสงค์ทรัพย์ ผมก็พอจะมีแบ่งปันให้ได้บ้าง แต่ถ้าประสงค์ชีวิต ก็รบกวนพี่ชายช่วยบอกผมหน่อยเถอะ ว่าใครกันที่ต้องการชีวิตผม!"

เงาดำยืนนิ่งอยู่ในความมืด จ้องมองหลิวอันผิงที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องนอนด้วยสายตาเย็นเยียบ ไม่ไหวติง ในเวลานี้ เขาก็รู้สึกหวาดหวั่นเช่นกัน และในขณะเดียวกัน ในใจก็แอบประหลาดใจอย่างยิ่ง ทำไมเขาถึงได้เยือกเย็นขนาดนี้? ทำไมเขาไม่เหมือนคนอื่น ที่พอเห็นฉันชักมีดสั้นออกมา ก็ลนลานทำอะไรไม่ถูก แล้วก็แหกปากร้องขอความช่วยเหลือด้วยความหวาดกลัว? แต่เขากลับเป็นฝ่ายถามฉันเสียเอง ว่ามาเพื่อประสงค์ทรัพย์ หรือประสงค์ชีวิต!

หลิวอันผิงเห็นเงาดำเอาแต่ยืนนิ่งไม่ไหวติง ในใจก็รู้สึกแปลกใจ ไม่รู้ว่าใครกันที่ต้องการชีวิตฉัน หรือว่าจะเป็นจางข่าย? เพราะฉันไปแฉแผนการอันชั่วร้ายของเขา เขาก็เลยกะจะฆ่าปิดปากฉันซะ แบบนี้ เขาจะได้ตามจีบอู๋เสวี่ยเหมยได้อย่างเปิดเผยงั้นเหรอ? หรือว่าจะเป็นเซี่ยจิน? เขาต้องตกงานก็เพราะฉัน เขาต้องผูกใจเจ็บฉันแน่ๆ การที่เขาจะยอมทุ่มเงินจ้างคนมาฆ่าฉัน มันก็ดูสมเหตุสมผลอยู่

คนที่หลิวอันผิงพอนึกออก ก็มีแค่สองคนนี้เท่านั้น ในขณะที่หลิวอันผิงกำลังครุ่นคิดว่าใครกันแน่ที่จ้างคนมาฆ่าเขา เงาดำก็เริ่มขยับตัว เงาดำกำมีดสั้นในมือขวาไว้แน่น พุ่งพรวดเข้ามาหาหลิวอันผิงภายในไม่กี่ก้าว แล้วแทงตรงเข้าใส่ หลิวอันผิงขมวดคิ้วแน่น หึ! ที่แท้ก็เป็นคนมีฝีมือ ไม่รู้จริงๆ ว่าใครกันที่ยอมทุ่มทุนสร้าง จ้างคนมีฝีมือแบบนี้มาจัดการฉัน ถ้าฉันไม่มีดีติดตัวมาบ้าง วันนี้คงต้องมาทิ้งชีวิตไว้ที่นี่แน่ๆ

เมื่อมีดสั้นพุ่งเข้ามาใกล้ หลิวอันผิงก็เบี่ยงตัวหลบคมมีดได้อย่างหวุดหวิด เงาดำเห็นว่าท่าไม้ตายของตนไม่สามารถปลิดชีพเป้าหมายได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว แถมเป้าหมายยังสามารถหลบหลีกได้อย่างง่ายดาย ในดวงตาก็วาบประกายความเย็นเยียบขึ้นมา แย่แล้ว ไอ้หมอนี่ก็มีฝีมือเหมือนกัน มิน่าล่ะ ผู้ว่าจ้างถึงยอมจ่ายตั้งหนึ่งหมื่นหยวน เพื่อให้มาฆ่าไอ้เด็กนี่ ที่แท้ เงินหนึ่งหมื่นหยวนนี้ก็ไม่ได้ได้มาง่ายๆ สินะ