บทที่ 273 ความกังวลของเย่หลิง

ในเวลานี้หญิงสาวรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก ความหวาดผวาเข้าปกคลุมไปทั่วทั้งร่าง ภายใต้การเค้นถามอย่างหนักของจางเหอ เพื่อแลกกับการมีชีวิตรอด เธอจึงยอมเล่าทุกเรื่องราวที่ตนรู้ให้จางเหอฟังตามความเป็นจริงจนหมดสิ้น

ครึ่งชั่วโมงต่อมา จางเหอก็ขับรถจากไป ผู้อำนวยการหนิวที่ยืนรออยู่ไกลๆ เดินกลับมา เมื่อเห็นว่าหญิงสาวในตอนนี้เหลือเพียงลมหายใจรวยริน เขาก็ถอนหายใจออกมายาวเหยียด

จางเหอนี่ช่างโหดเหี้ยมจริงๆ ลงมือกับผู้หญิงคนหนึ่งได้หนักมือขนาดนี้ ต่อให้รักษาหาย ก็คงต้องกลายเป็นคนพิการไปตลอดชีวิต ผู้อำนวยการหนิวเพียงแค่ปรายตามองหญิงสาวแวบหนึ่ง ก่อนจะขับรถจากไป ความเป็นความตายของหญิงสาวคนนั้น ดูเหมือนจะไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับเขาเลยแม้แต่น้อย

ก็แหงล่ะ เมื่อเช้านี้ เขาก็เพิ่งสั่งปล่อยตัวผู้หญิงคนนี้ไปเองนี่นา จากนั้น เขาก็แอบพาผู้หญิงคนนี้มายังสถานที่รกร้างว่างเปล่ากลางทาง ส่วนหล่อนจะอยู่หรือตาย ต่อให้มีคนไปแจ้งความ ก็คงไม่มีใครสืบสาวราวเรื่องมาถึงตัวพวกเขาได้หรอก

อีกสองวันต่อมา จางเหอทำเรื่องลางานจากหน่วยงานเป็นเวลาครึ่งเดือน แล้วเดินทางกลับบ้านเกิด ส่วนเรื่องที่ลูกชายของเขายังคงนอนรับการรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล หรือแม้แต่ภรรยาที่คอยเฝ้าดูแลลูกชายอยู่ที่โรงพยาบาล ล้วนไม่ระแคะระคายเรื่องที่จางเหอลางานครึ่งเดือนเลยแม้แต่น้อย พวกเขาได้ยินเพียงแค่จางเหอบอกว่า ครึ่งเดือนนี้เขาต้องไปทำงานต่างถิ่น