บทที่ 276 บ้านที่ทวงคืนยาก

สวี่ชุนเจียวมองหลานสาวของตน ถอนหายใจแล้วกล่าว "กุ้ยหลาน ถึงฐานะทางบ้านของหลานจะดีแค่ไหน แต่จะดีเลิศประเสริฐศรียังไง ก็ไม่ควรไปดูถูกใครเขานะ เสี่ยวผิงจื่อแม้จะมาจากชนบท แต่เขาก็สอบเข้ามหาวิทยาลัยปักกิ่งได้ด้วยความพยายามของตัวเอง ด้วยคุณสมบัติของเขา คู่ควรกับหลานเหลือเฟือเลยล่ะ"

หูกุ้ยหลานจ้องมองสวี่ชุนเจียวอย่างอึ้งๆ แต่ในใจกลับไม่เห็นด้วยกับคำพูดของสวี่ชุนเจียวเลยแม้แต่นิดเดียว

คู่ควรกับฉันเหลือเฟืองั้นเหรอ? ก็แค่คนชนบทอย่างเขาเนี่ยนะ หึ!

หูกุ้ยหลานอย่างฉัน ถึงยังไงก็เป็นพนักงานของโรงงานสิ่งทอปักกิ่ง มีเงินเดือนตั้งแปดสิบกว่าหยวน ไอ้หนุ่มยากจนจากชนบทอย่างเขา จะมาคู่ควรกับฉันได้ยังไง ยิ่งไปกว่านั้น พ่อของฉันก็ยังเป็นถึงรองผู้อำนวยการโรงงานสิ่งทอด้วย หลิวอันผิงอย่างเขา มีตรงไหนมาคู่ควรกับฉันกัน

ทว่า คำพูดเหล่านี้ หูกุ้ยหลานก็ทำได้เพียงแค่คิดในใจเท่านั้น ไม่กล้าเอ่ยปากพูดออกมา เพราะในเวลานี้ หูชุนหลี่กำลังจ้องมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว