บทที่ 284 หูชุนหลี่มาแล้ว

"พ่อคะ พวกเขาเป็นคนของโรงงานนะคะ ถ้าพวกเขาถูกคนบ้านนอกคนนี้ไล่ออกมา มันก็เป็นเรื่องของโรงงาน พ่อรายงานเรื่องนี้ไปที่โรงงานโดยตรง ให้ทางโรงงานเป็นคนตัดสินใจเลยสิคะ" ในขณะที่สีหน้าของหูชุนอี้ดูไม่จืด ลูกสาวที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาดูเหมือนจะยังไม่เข้าใจสถานการณ์จนถึงตอนนี้

หูชุนอี้ปรายตามองลูกสาวของตน ในใจรู้สึกขมขื่นยิ่งนัก หูกุ้ยหลานไม่รู้ถึงแผนการของเขา ถึงได้มีข้อเสนอแนะแบบนี้ออกมา แต่หูชุนอี้อย่างเขา กลับไม่สามารถรายงานเรื่องนี้ไปที่โรงงานได้

ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน ในช่วงที่ทางโรงงานกำลังปรึกษาหารือหาวิธีแก้ปัญหาเรื่องที่พักอาศัยของพนักงาน หูชุนอี้ที่เป็นถึงรองผู้อำนวยการโรงงานได้เสนอตัวขึ้นมาว่า เขาสามารถช่วยแก้ปัญหาที่พักอาศัยให้กับพนักงานประมาณยี่สิบกว่าคนได้ และยังได้พูดถึงเรื่องบ้านเก่าของสกุลหน่า แต่ตอนนั้นทางโรงงานได้ปฏิเสธข้อเสนอของเขาไปโดยตรง ภายใต้เงื่อนไขที่ทางโรงงานปฏิเสธไปแล้ว หูชุนอี้ก็ยังคงยืนกรานในข้อเสนอของตน ยิ่งไปกว่านั้น ในสถานการณ์ที่ไม่ได้รับความเห็นชอบจากทางโรงงาน เขากลับจัดการให้พนักงานกว่ายี่สิบคนย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านเก่าสกุลหน่าโดยพลการ

เมื่อเรื่องบานปลายมาถึงขั้นนี้ แม้ทางโรงงานจะไม่เห็นด้วย แต่ก็ทำได้เพียงยอมรับการกระทำของหูชุนอี้ไปโดยปริยาย ท้ายที่สุดแล้ว ในเวลานั้นปัญหาที่พักอาศัยของพนักงานโรงงานสิ่งทอก็ตึงเครียดจริงๆ ทางโรงงานจึงทำได้เพียงเลือกที่จะยอมรับการกระทำเช่นนี้ ประกอบกับครอบครัวสกุลหน่าในตอนนั้น ก็ถูกส่งตัวไปใช้แรงงานเพื่อดัดนิสัยที่ชนบทนานแล้ว และบ้านเก่าสกุลหน่าก็ไม่มีคนอยู่อาศัย ยิ่งไม่มีคนคอยดูแล นี่จึงเป็นโอกาสอันดีที่ทำให้คนพวกนี้ได้ชุบมือเปิบ

แต่ในตอนนี้ หูชุนอี้กลับไม่สามารถรายงานเรื่องนี้ให้ทางโรงงานทราบได้ เพราะเขารู้ดีว่า ทันทีที่เรื่องนี้ถูกรายงานไปที่โรงงาน ก็เท่ากับเป็นการประจานว่าการตัดสินใจของหูชุนอี้ในตอนนั้น เป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาด