บทที่ 290 ผมอนุมัติ!

หลังจากหลิวอันผิงและพิกก์เซ็นสัญญาเสร็จได้ไม่นาน อาจารย์ผู้ดูแลโรงยิมที่ได้รับข่าวก็รีบวิ่งเข้ามา หมายจะยุติสิ่งที่เรียกว่าการท้าดวลในครั้งนี้

แต่เมื่อเห็นท่าทางโกรธเกรี้ยวของบรรดานักศึกษามากมาย ประกอบกับได้ยินคำพูดของพิกก์ อาจารย์ก็รู้ตัวดีว่า เขาคงห้ามไว้ไม่อยู่แน่ แต่สุดท้าย เขาก็ยังหันไปเอ่ยกับทั้งสองฝ่าย "นักศึกษาทั้งสอง นี่เป็นเพียงการแข่งขันกระชับมิตรเท่านั้น พวกเธอห้ามลงมือหนักเด็ดขาด จำไว้ล่ะ!"

หลิวอันผิงเพียงแค่ยิ้มบางๆ พิกก์เองก็เพียงแค่ยิ้มตอบเช่นกัน

อาจารย์มองดูสีหน้าของทั้งสองคน ถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา ลึกๆ ในใจก็ได้แต่สวดมนต์ภาวนา พิกก์เอ๋ย เธออย่าได้ลงมือถึงตายเชียวนะ ถ้าเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นมา วันนี้เธอคงไม่ได้เดินออกจากโรงยิมแห่งนี้แน่ๆ ส่วนนักศึกษาหลิวอันผิงคนนี้ก็เหมือนกัน ทำไมถึงไปรับคำท้าของพิกก์ได้นะ เธอไม่เคยได้ยินหรือไง ว่าพิกก์น่ะเคยคว้าแชมป์มวยสากลรุ่นไลต์เวตในประเทศของเขามาแล้วนะ อีกเดี๋ยว ก็หวังว่าเธอจะรู้จักประเมินสถานการณ์ แล้วรีบยอมแพ้แต่เนิ่นๆ ทำแบบนี้เท่านั้น เธอถึงจะรอดพ้นจากการถูกซ้อมได้

ในขณะที่อาจารย์ท่านนี้กำลังจะเป่านกหวีดเริ่มการแข่งขัน บรรดาผู้บริหารของมหาวิทยาลัยที่ได้ยินเรื่องราว ก็พากันแห่มาที่โรงยิม "อาจารย์ฉิน เกิดอะไรขึ้น! เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทำไมคุณถึงไม่รายงานผมสักคำ ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา คุณจะรับผิดชอบไหวไหม!" ทันทีที่เลขาธิการหวังมาถึง เขาก็จ้องมองอาจารย์ท่านนั้นด้วยสีหน้าที่มืดครึ้มจนน่ากลัว