บทที่ 297 ตัดสินใจเด็ดขาด

หลังจากหวงจินหลงรับคำ หลิวอันผิงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ก็แอบคิดคำนวณเงินลงทุนที่ทั้งสองฝ่ายต้องจ่ายอยู่ในใจ หลังจากคำนวณดูแล้ว หลิวอันผิงก็มีตัวเลขคร่าวๆ อยู่ในใจ

หลังจากครุ่นคิด หลิวอันผิงก็หันไปมองหวงจินหลงแล้วเอ่ยว่า "นายท่านครับ ท่านเห็นว่าควรโทรศัพท์ไปหาทางหยางเฉิงตอนนี้เลย หรือว่าพวกเราจะปรึกษากันดูก่อนดีครับ?"

"มีอะไรต้องปรึกษากันอีกล่ะ ขอแค่ทางเพื่อนของคุณไม่มีปัญหา ฉันก็ไม่มีปัญหา คุณโทรศัพท์หาเพื่อนคุณตอนนี้เลย ลองถามเขาดูสิว่า สินค้าล็อตนี้พวกเราต้องรับมาในราคาเท่าไหร่ ขอแค่ไม่เกินห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ฉันก็พร้อมจ่ายเงินสดให้เลย" หวงจินหลงไม่อยากเสียเวลาเลยแม้แต่น้อย

ก็จริงอย่างว่า สินค้ามูลค่าหนึ่งร้อยสามสิบสองล้านหยวน ต่อให้จ่ายเงินซื้อในราคาแค่ครึ่งเดียว ยังไงก็กำไรเห็นๆ ไม่มีทางขาดทุนแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้น หวงจินหลงก็รู้ดี การที่เพื่อนของหลิวอันผิงสามารถนำสินค้าออกมาจากด่านศุลกากรได้ ย่อมไม่มีทางเป็นราคานี้แน่นอน

เพราะจากประสบการณ์การร่วมมือกันสองครั้งที่ผ่านมา ในความคิดของหวงจินหลง สินค้ามูลค่าหนึ่งร้อยสามสิบสองล้านหยวนล็อตนี้ ราคาที่ต้องจ่ายเต็มที่ก็ไม่น่าจะเกินสามสิบเปอร์เซ็นต์ สามสิบเปอร์เซ็นต์ ก็ตกไม่ถึงสี่สิบล้านหยวน ส่วนที่เหลือ โดยพื้นฐานแล้วก็คือกำไรล้วนๆ