บทที่ 303 ผู้นำเอ่ยปากแล้ว

สาส์นท้าประลองอย่างเปิดเผยของพิกก์ฉบับนี้ ทำให้บรรดานักศึกษามหาวิทยาลัยปักกิ่งทุกคนโกรธแค้นเป็นอย่างมาก ใครก็ตามที่ได้เห็นสาส์นท้าประลองบนบอร์ดประกาศ ขอเพียงเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยปักกิ่งที่มีความเลือดร้อนอยู่บ้าง ก็ไม่มีใครเลยที่จะไม่รู้สึกเดือดดาลด้วยความโกรธแค้น ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีนักศึกษาหญิงบางคนที่รู้สึกโกรธเคืองจนต้องเข้ามาร่วมวงด้วย ปากก็ตะโกนเรียกร้องให้ไล่พิกก์ออกไปจากมหาวิทยาลัยปักกิ่ง และไล่ออกไปจากประเทศจีน

แน่นอนว่า สาส์นท้าประลองอย่างเปิดเผยเพียงฉบับเดียว ย่อมไม่มีทางไล่พิกก์ออกจากมหาวิทยาลัยปักกิ่งได้ และยิ่งไม่มีทางไล่เขาออกไปจากประเทศจีนได้อย่างแน่นอน ท้ายที่สุดแล้ว นี่ก็เป็นเพียงแค่สาส์นท้าประลองฉบับหนึ่งเท่านั้น ต่อให้ในสาส์นท้าประลองจะแฝงความหมายเยาะเย้ยว่ามหาวิทยาลัยปักกิ่งไม่มีคนเก่ง ประเทศจีนไม่มีคนเก่ง แต่ในเมื่อไม่ได้เขียนด่าออกมาตรงๆ ก็ไม่มีใครสามารถเอาผิดเขาได้ ต่อให้เป็นผู้บริหารของมหาวิทยาลัยก็ตาม

หลิวอันผิงที่ยืนอยู่หน้าบอร์ดประกาศ คิดจะดึงสาส์นท้าประลองแผ่นนั้นลงมา แต่กลับถูกอาจารย์ท่านหนึ่งชิงดึงตัดหน้าไปเสียก่อน

"แยกย้ายกันไปได้แล้ว ไม่มีอะไรน่าดูหรอก รีบไปเข้าเรียนกันได้แล้ว อย่ามามุงกันอยู่ตรงนี้เลย" หลังจากอาจารย์ท่านนั้นดึงสาส์นท้าประลองลงมา ก็ตะโกนบอกให้นักศึกษาที่ยืนมุงอยู่หน้าบอร์ดประกาศแยกย้ายกันไป

หลิวอันผิงเห็นสาส์นท้าประลองถูกดึงออกไปแล้ว ก็ส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะก้าวเท้าเดินจากไป