บทที่ 325 คนใจดีก็มีวันฟิวส์ขาดได้เหมือนกัน

เมื่อหูคุ้ยหลานเอ่ยปากออกมา สีหน้าของสองสามีภรรยาหูชุนหลี่ก็ฉายแววกระอักกระอ่วนและไม่พอใจออกมาทันที สองสามีภรรยารู้ดีแก่ใจ ว่าคนที่ต้องการจะยืมเงินไม่ใช่พวกเขาสองคน แต่เป็นสองพ่อลูกหูชุนอี้ต่างหาก แต่พวกเขาก็คาดไม่ถึงเลยว่าหลานสาวคนนี้จะไม่รู้จักกาลเทศะถึงเพียงนี้ ถึงกับกล้าเอ่ยปากออกมาดื้อๆ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากพวกเขาก่อน

ยิ่งไปกว่านั้นยังดูไร้การอบรมสั่งสอนเสียเหลือเกิน ถึงขั้นเอ่ยปากตำหนิหลิวอันผิงที่ไม่ยอมให้ยืมเงินฉอดๆ สองสามีภรรยาหูชุนหลี่รู้สึกกระอักกระอ่วนใจเป็นอย่างยิ่ง ภายในใจยิ่งรู้สึกโมโหกับการกระทำของหลานสาวคนนี้อย่างแท้จริง "คุ้ยหลาน เธอพูดบ้าอะไรออกมา! เสี่ยวผิงจื่อเขาก็มีความลำบากใจของเขา เธอพูดแบบนี้ได้ยังไง ยังไม่รีบขอโทษเสี่ยวผิงจื่ออีก!"

หูชุนหลี่ฉุนขาดแล้ว เดิมทีเขาตั้งใจจะออกหน้าขอยืมเงินหลิวอันผิงแทนน้องชาย แต่เขาคาดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าหลานสาวคนนี้จะไร้มารยาทขนาดนี้ ทำเอาศาสตราจารย์ผู้มีวุฒิภาวะอันดีงามอย่างเขา แทบอยากจะตบหน้าหลานสาวคนนี้ฉาดใหญ่เสียเดี๋ยวนั้น

"คุณลุงใหญ่ หนูพูดผิดตรงไหนล่ะคะ เขารวยขนาดนั้น ตอนนี้คุณลุงกำลังลำบาก ในฐานะลูกศิษย์ ยังไงก็ต้องยื่นมือเข้ามาช่วยสิคะ แต่เขากลับบอกว่าจะให้ยืมแค่สองพันหยวน เงินสองพันจะไปทำอะไรได้ล่ะคะ แม้แต่หนี้ก็ยัง..." หูคุ้ยหลานพอพูดถึงคำว่าหนี้ ก็รู้ตัวทันทีว่าหลุดปากพูดผิดไป จึงรีบหุบปากฉับทันที

หลิวอันผิงจ้องมองหูคุ้ยหลานด้วยสายตาเย็นชา เมื่อเขาได้ยินคำว่าหนี้ แม้ในใจจะไม่เข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่ก็ยิ่งฟันธงได้เลยว่า คนที่ต้องการยืมเงินไม่ใช่สองสามีภรรยาหูชุนหลี่แน่ๆ แต่เป็นสองพ่อลูกหูชุนอี้ จากความเข้าใจที่หลิวอันผิงมีต่อสองพ่อลูกคู่นี้ เขาเชื่อว่า ถ้าเป็นหูชุนหลี่ที่ขัดสนเรื่องเงิน สองพ่อลูกคู่นี้ไม่มีทางเสนอหน้าเข้ามายุ่งเกี่ยวด้วยอย่างแน่นอน