บทที่ 327 ภารกิจที่ท่านผู้นำมอบหมาย

ครึ่งเดือนต่อมา ผ่านพ้นช่วงวันปีใหม่สากลไปแล้ว หลิวอันผิงที่เพิ่งเลิกเรียน เก็บข้าวของแล้วเดินออกจากมหาวิทยาลัย ทันทีที่พ้นประตูมหาวิทยาลัย เขาก็มองเห็นร่างเล็กๆ สะพายกระเป๋านักเรียนวิ่งกระหืดกระหอบมาแต่ไกล ปากก็ตะโกนเรียกพี่เขยๆ ไม่หยุด

"หยุดเลยๆ ยัยเด็กแสบ ที่นี่ไม่ใช่บ้านเธอ แล้วก็ไม่ใช่บ้านฉันด้วย เธออย่ามาทำเรื่องขายหน้าแถวนี้จะได้ไหม? พี่ขงพี่เขยอะไรกัน ตอนไม่มีคนอื่น เธอจะเรียกพี่เขยก็ช่างเถอะ แต่นี่มาตะโกนเรียกพี่เขยกลางที่สาธารณะแบบนี้ เธอคิดว่าฉันยังดังไม่พอหรือไง"

หลิวอันผิงมองดูเย่หลิงที่วิ่งเข้ามาหาพร้อมกับตะโกนเรียกพี่เขย จึงรีบเอามือปิดปากยัยเด็กนี่ไว้ทันที เย่หลิงดิ้นรนอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะถอยหลังไปสองสามก้าว แล้วถลึงตาใส่หลิวอันผิง

"พี่มีพี่สาวฉันอยู่แล้วทั้งคน หรือว่าพี่ยังคิดจะไปหาผู้หญิงคนอื่นอีก พี่เขย ฉันจะบอกอะไรให้นะ ถ้าพี่กล้าฟันแล้วทิ้งล่ะก็ คอยดูเถอะ ฉันจะไปฟ้องพี่สาวให้ดู"

"ยัยเด็กนี่ พูดไม่เป็นก็หุบปากไปเลย!"