บทที่ 329 บุกมาหาเรื่องถึงที่

ก่อนหน้านี้ หลิวอันผิงเคยได้ยินอาสือพูดถึงภูมิหลังและสถานะของตงเส้ามาแล้ว ลูกชายของผู้นำกระทรวงแห่งหนึ่ง สำหรับการที่ลูกชายของผู้นำกระทรวงคิดจะมาหาเรื่องเขา หลิวอันผิงก็รู้สึกหวั่นเกรงอยู่บ้าง ท้ายที่สุดแล้ว ภูมิหลังและสถานะของอีกฝ่ายก็ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า

แต่ทว่า แม้หลิวอันผิงจะหวั่นเกรง แต่เขากลับไม่รู้สึกหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย แม้ตัวเองจะไม่ได้มีภูมิหลังหรือสถานะอะไรที่ยิ่งใหญ่คับฟ้า แต่ยังไงเสีย เขาก็เป็นถึงรองผู้อำนวยการหน่วยเก้า และยังเป็นรองผู้อำนวยการคณะกรรมการวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและอุตสาหกรรมเพื่อการป้องกันประเทศอีกด้วย ถ้าตงเส้าคิดจะมาหาเรื่องเขาจริงๆ ล่ะก็ หลิวอันผิงก็ไม่รังเกียจที่จะสั่งสอนให้เขารู้จักการวางตัวเป็นคนดีเสียบ้าง

"คุณหลิวครับ ความหมายของผมก็คือ ถ้าเลี่ยงการปะทะกันได้ ก็เลี่ยงไว้จะดีที่สุดครับ ตงเส้าคนนี้เป็นคนไม่รักษากฎเกณฑ์ ยิ่งไปกว่านั้น ข้างหลังเขายังมีตระกูลหวังคอยหนุนหลังอยู่อีก" หวงจินหลงยังคงคาดหวังให้หลิวอันผิงหลบหน้าไปก่อน

เรื่องที่ตงเส้าคิดจะเล่นงานหลิวอันผิงนั้น หลังจากที่หวงจินหลงได้ยินข่าวลือเมื่อวาน เขาก็ครุ่นคิดมาตลอดว่าจะยื่นมือเข้าไปช่วยหลิวอันผิงดีหรือไม่ แต่หลังจากชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้ว หวงจินหลงก็ตัดสินใจที่จะเกลี้ยกล่อมให้หลิวอันผิงรีบเดินทางออกจากปักกิ่งไปก่อน เพื่อที่เขาจะได้อาศัยช่วงเวลาปิดเทอมฤดูหนาวหนึ่งเดือนนี้ ค่อยๆ หาทางไกล่เกลี่ยเรื่องราวทั้งหมด

หลิวอันผิงขมวดคิ้วแน่น ฟังจากน้ำเสียงของหวงจินหลง ดูเหมือนว่าเขาเองก็ไม่สะดวกจะยื่นมือเข้ามาสอดแทรกสินะ การเดินทางออกจากปักกิ่ง แม้จะช่วยให้รอดพ้นความวุ่นวายไปได้ชั่วคราว แต่มันก็ไม่สามารถแก้ปัญหาที่ต้นเหตุได้ ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นผมก็ขอเผชิญหน้ากับตงเส้าคนนี้ดูสักตั้งก็แล้วกัน อยากจะรู้นักว่าตงเส้าคนนี้ มันจะไม่รักษากฎเกณฑ์สักแค่ไหนเชียว