บทที่ 71 พี่น้องลุกสู้

ทันทีที่พูดจบ หลิวเม่าเหวินก็ก้าวเข้าไปหา เงื้อมือขึ้นเตรียมตบหลิวไฉ่เสีย

แต่เขาคาดไม่ถึงเลยว่า ฝ่ามือของเขายังไม่ทันได้สัมผัสใบหน้าของหลิวไฉ่เสีย เด็กสาวกลับเบี่ยงตัวหลบไปได้

หลิวเม่าเหวินเห็นหลิวไฉ่เสียกล้าหลบ ก็ยิ่งโมโหจัด ด่าทอเสียงดัง

"แกยังกล้าหลบอีกเหรอ คอยดูฉันจะตีแกให้ตาย นังเด็กไร้ค่า!"

เมื่อก่อน

เขาหลิวเม่าเหวินอยากตบก็ตบ ต่อให้ถังเฟิ่งอิงเข้ามาห้าม เขาก็ไม่สน ตบทั้งแม่ทั้งลูก

ถึงแม้เขาจะเคยพ่ายแพ้ให้หลิวอันผิงไปหลายครั้ง แต่ตอนนี้พอเห็นว่าหลิวอันผิงไม่อยู่ แถมยังโดนจับไปแล้ว ความอหังการในอดีตก็กลับคืนมาทันที

หลิวเม่าเหวินเงื้อมือขึ้นอีกครั้ง ฟาดฝ่ามือใส่หน้าหลิวไฉ่เสียเต็มแรง

เพียะ!

เสียงตบหน้าดังก้องไปทั่วลานบ้าน

ถังเฟิ่งอิงเห็นลูกสาวคนเล็กถูกตบ แก้มข้างขวาแดงก่ำและเริ่มบวมเป่งขึ้นมาทันตาเห็น

น้ำตาของคนเป็นแม่ไหลพรากอีกครั้ง "อย่าตีไฉ่เสียนะ! คุณห้ามตีลูกฉัน!"

ถังเฟิ่งอิงถลาเข้าไปกอดลูกสาว พยายามเอาตัวบังไว้ ปากก็พร่ำขอร้องอ้อนวอนหลิวเม่าเหวิน หวังให้เขาหยุดมือเหมือนทุกครั้ง

แต่หลิวเม่าเหวินที่เพิ่งได้ความมั่นใจคืนมาจากฝ่ามือเมื่อครู่ มีหรือจะยอมหยุดง่ายๆ เขาเงื้อมือขึ้นอีกครั้ง เตรียมจะฟาดใส่หน้าถังเฟิ่งอิง

หลิวไฉ่เสียที่ถูกแม่กอดไว้ แม้แก้มขวาจะเจ็บปวดจากการถูกตบ แต่ในแววตาของเธอกลับไม่มีน้ำตาแม้แต่หยดเดียว

ถ้าเป็นเมื่อก่อน

โดนตบขนาดนี้ หลิวไฉ่เสียคงร้องไห้ฟูมฟายตามแม่ไปแล้ว

แต่วันนี้ หลิวไฉ่เสียกลับนิ่งสงบจนน่าประหลาดใจ

ดวงตาคู่สวยจ้องมองหลิวเม่าเหวินด้วยความโกรธแค้น ฟันขบกันแน่นจนเกิดเสียงดังกรอดๆ

จังหวะที่หลิวเม่าเหวินฟาดฝ่ามือลงมา หลิวไฉ่เสียก็กระชากตัวแม่หลบอย่างแรง ทำให้ฝ่ามือของหลิวเม่าเหวินวืดเป้า

"ยังจะกล้าหลบอีก! วันนี้ฉันจะตีพวกแกให้ตายไปข้าง! นังตัวซวย นังเด็กไร้ค่า ทำตระกูลหลิวป่นปี้ขนาดนี้ ยังมีหน้ามาหลบอีก ฉันจะตีให้ตาย!"

หลิวเม่าเหวินไม่คิดจะหยุดมือเลย

เขาต้องการใช้ความรุนแรงกับสองแม่ลูกเพื่อเรียกคืนอำนาจบาตรใหญ่ในอดีต และเพื่อประกาศศักดาความเป็นประมุขของบ้าน

ส่วนคนทางบ้านใหญ่ที่ยืนดูอยู่ ต่างพากันยิ้มเยาะ ไม่มีใครคิดจะห้ามปราม แถมยังแอบเชียร์ให้หลิวเม่าเหวินสั่งสอนสองแม่ลูกให้เข็ดหลาบ

เพราะถ้าจัดการสองแม่ลูกนี้ได้ หลิวเม่าเหวินก็จะกลับมายึดอำนาจบ้านนี้ได้อีกครั้ง

และพวกเขา...

ก็ได้วางแผนไว้แล้วว่า ทันทีที่บ้านใหม่ของถังเฟิ่งอิงสร้างเสร็จ พวกเขาจะย้ายเข้าไปอยู่ทันที

แถมยังจะยึดเงินที่ได้จากการขายเห็ดของบ้านนี้มาเป็นของตัวเองให้หมด

ส่วนหลิวชุนเซิง ผู้เป็นทั้งสามีและพ่อ กลับยืนมองพ่อบังเกิดเกล้าตบตีเมียและลูกของตัวเองด้วยสีหน้าเรียบเฉย

การกระทำนี้ ทำให้สามแม่ลูกถังเฟิ่งอิงหมดศรัทธาในตัวผู้ชายคนนี้โดยสิ้นเชิง

หลิวเม่าเหวินเงื้อมือขึ้นอีกครั้ง เตรียมฟาดใส่สองแม่ลูก

หลิวไฉ่ฟางวิ่งเข้ามาขวาง เอาหลังรับฝ่ามือแทนแม่และน้อง

ปึก!

ฝ่ามือหนักๆ ของหลิวเม่าเหวินกระแทกเข้ากลางหลังหลิวไฉ่ฟางอย่างจัง และด้วยความโมโหที่ตบไม่โดนหน้า เขาจึงเปลี่ยนจากฝ่ามือเป็นกำปั้น ทุบลงไปที่หลังหลานสาวอีกหลายตุ้บ

หลิวไฉ่ฟางกัดฟันแน่น ข่มความเจ็บปวดที่แผ่นหลัง รับหมัดของปู่โดยไม่ปริปากร้อง

หลิวไฉ่เสียเห็นพี่สาวเจ็บตัว จู่ๆ คำพูดของพี่ชายก็ผุดขึ้นมาในหัว เธอกัดฟันกรอด ผละออกจากอ้อมกอดแม่ วิ่งหายเข้าไปในครัว

ตอนที่หลิวไฉ่เสียวิ่งเข้าครัวไป ไม่มีใครสนใจเธอ ต่างคิดว่าเธอกลัวจนต้องหนีไปซ่อน

แต่พอหลิวไฉ่เสียเดินกลับออกมา ทุกคนถึงกับผงะเมื่อเห็นสีหน้าโกรธจัดและมีดทำครัวในมือของเธอ

"ไฉ่เสีย อย่าลูก!"

ถังเฟิ่งอิงตกใจหน้าซีด

เธอคาดไม่ถึงเลยว่าลูกสาวคนเล็กจะวิ่งไปเอามีด

หลิวไฉ่ฟางเห็นน้องสาวถือมีดออกมา คำสอนของน้องชายก็ผุดขึ้นมาในหัวเธอเช่นกัน

น้องเล็กยังกล้าขนาดนี้ ฉันเป็นพี่สาวจะยอมแพ้น้องได้ยังไง?

ไม่ได้การ ฉันต้องปกป้องแม่ ปกป้องน้อง

ต่อไปนี้ ฉันจะไม่ยอมให้ใครมารังแกแม่และน้องอีกแล้ว!

หลิวไฉ่ฟางที่เคยอ่อนแอมาตลอดชีวิต ไม่รู้ว่าไปเอาความกล้ามาจากไหน อาจจะเพราะคำพูดของน้องชาย หรือเพราะความกล้าหาญของน้องสาว เธอวิ่งไปที่ห้องเก็บฟืนข้างบ้านทันที

ไม่กี่อึดใจ

หลิวไฉ่ฟางก็ปรากฏตัวพร้อมกับมีดผ่าฟืนในมือ

คนบ้านใหญ่ตระกูลหลิวเห็นสองพี่น้องถือมีดทำครัวและมีดผ่าฟืนยืนประจันหน้า ก็เริ่มหน้าถอดสี

สองพี่น้องสบตากัน แววตาฉายความเด็ดเดี่ยว ทั้งคู่ชูมีดขึ้นแล้วตะโกนใส่หน้าคนบ้านใหญ่ "ไสหัวไปให้หมด! ใครกล้าเข้ามาทำร้ายพวกเราอีก ฉันจะฟันไม่เลี้ยง! อย่างมากก็แลกชีวิตกันไปเลย!"

"ออกไปจากบ้านฉัน! ถ้าใครกล้ารังแกแม่ฉัน รังแกพวกฉันอีก ก้าวเข้ามาในบ้านฉันอีกก้าวเดียว ฉันจะฟันให้ตาย!"

สองพี่น้องในยามนี้ดูราวกับปีศาจร้าย สภาพที่น่ากลัวแบบนี้ คนบ้านใหญ่ไม่เคยเห็นมาก่อน

พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่า สองพี่น้องที่เคยอ่อนแอ ยอมคน จะกล้าลุกขึ้นมาสู้ยิบตา ถึงขนาดคว้ามีดมาขู่ฆ่าแกงกัน

ทว่า...

แม้คนบ้านใหญ่จะกลัวมีดในมือสองพี่น้อง แต่ลึกๆ แล้วพวกเขาก็ยังไม่ได้เกรงกลัวสองพี่น้องคู่นี้จริงๆ "นังเด็กไร้ค่า กล้าเอามีดมาขู่เหรอ มาสิ! ฟันลงมาที่หัวปู่นี่! มาดูกันซิว่าพวกแกจะมีน้ำยาฟันจริงไหม!"

หลิวเม่าเหวินยื่นหัวเข้าไปท้าทาย

หลิวไฉ่ฟางและหลิวไฉ่เสียเห็นปู่ยื่นหัวเข้ามาท้าทาย มือที่กำมีดก็เริ่มสั่นเทา

ในใจลึกๆ พวกเธอก็ยังไม่กล้าลงมือจริงๆ

เพราะความอ่อนแอที่ฝังรากลึกมานาน ทำให้พวกเธอขาดความมั่นใจ ไม่กล้าฟันลงไปจริงๆ

"หึๆ ไฉ่ฟาง ไฉ่เสีย ย่านึกไม่ถึงเลยนะว่าพวกแกจะกล้าขนาดนี้ ถึงกับกล้าเอามีดมาขู่ปู่ ดูท่าสามวันไม่โดนตีคงจะปีนเกลียวกันใหญ่แล้วสินะ"

จ้าวเยว่เอ๋อเดินอาดๆ เข้ามา

แม้จะแปลกใจที่เห็นสองพี่น้องกล้าถือมีดสู้ แต่ในใจเธอยังมั่นใจว่าคุมสองพี่น้องและถังเฟิ่งอิงอยู่หมัด

วันนี้ เป้าหมายของเธอคือให้หลิวเม่าเหวินบีบให้ถังเฟิ่งอิงยอมกลับไปอยู่บ้านใหญ่

เธอไม่อยากทนทำกับข้าว ปรนนิบัติพัดวีคนในบ้านอีกแล้ว

ตั้งแต่บ้านถังเฟิ่งอิงแยกตัวออกไป ไม่มีวันไหนที่เธอไม่คิดอยากให้ถังเฟิ่งอิงกลับมา

เธอเบื่อหน่ายกับชีวิตที่ต้องทำงานบ้านงกๆ และคอยรับใช้คนทั้งตระกูลเต็มทน

วันนี้ คือโอกาสทอง

แต่ในขณะที่จ้าวเยว่เอ๋อกระหยิ่มยิ้มย่องว่ากินรวบสามแม่ลูกได้แน่

จู่ๆ หลิวไฉ่เสียก็แผดเสียงร้องลั่น หลับตาปี๋ แล้วแกว่งมีดทำครัวไปมาอย่างบ้าคลั่ง ปากตะโกนด่าทอไม่หยุด "ฉันจะฆ่าพวกแก! ไอ้พวกคนเลว รังแกแม่ฉัน รังแกพี่สาวฉัน..."

ท่าทางบ้าคลั่งของหลิวไฉ่เสีย ที่หลับตาแกว่งมีดมั่วซั่ว ทำเอาจ้าวเยว่เอ๋อที่เดินเข้ามาใกล้ตกใจแทบสิ้นสติ รีบถอยหลังกรูด

ถ้าถอยช้ากว่านี้อีกนิด มีหวังโดนมีดเฉาะหน้าไปแล้ว

ส่วนหลิวเม่าเหวิน

พอเห็นหลิวไฉ่เสียสติแตก เขาก็ไหวตัวทัน รีบถอยฉากออกมาตั้งแต่จ้าวเยว่เอ๋อเริ่มถอย รอดพ้นคมมีดไปได้อย่างหวุดหวิด

บรรดาเพื่อนบ้านที่มุงดูอยู่หน้าประตู ก็ตกใจกับอาการคุ้มคลั่งของหลิวไฉ่เสียจนขวัญหนีดีฝ่อ

รีบตะโกนบอก "ลุงเม่าเหวิน! รีบหนีเร็ว! ขืนอยู่ต่อ โดนไฉ่เสียฟันตายแน่!"