บทที่ 150 ปู่หยางของขึ้น

"ผอ. หวัง วางใจได้เลยครับ ฝีมือแม่ครัวร้านผม รับรองกินแล้วต้องอยากกลับมากินอีกแน่นอน" เลี่ยวเทียนติง ยิ้มรับรอง

การปรากฏตัวของ ผอ. หวัง และคณะแพทย์ ทำให้บรรดานักเลงหัวไม้ในร้านเงียบกริบลงทันที ไม่มีใครกล้าส่งเสียงโวยวายเร่งอาหารอีก

ไห่ป้าเทียน รู้สึกอึดอัดขัดใจอย่างบอกไม่ถูก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

ลูกน้องของเขาหลายคนเป็นขาประจำโรงพยาบาล ผ่านมีดหมอมานับครั้งไม่ถ้วน ความเกรงกลัวหมอฝังรากลึกยิ่งกว่ากลัวตำรวจเสียอีก

ขณะที่ไห่ป้าเทียนกำลังนั่งกระสับกระส่าย รถหรูขบวนหนึ่งก็แล่นเข้ามาจอดเทียบท่า