บทที่ 151 บิ๊กเนมตบเท้าเข้างาน

เมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของ เลี่ยวเทียนติง ความอหังการของ ไห่ป้าเทียน ที่พกมาเต็มกระเป๋าเมื่อเช้าก็เริ่มเหือดหายไป สีหน้าของเขาเริ่มแข็งทื่อ

"รุ่นพี่ครับ เชิญทานให้อร่อยนะครับ ผมขอตัวไปดูแลแขกท่านอื่นก่อน" เลี่ยวเทียนติงพูดทิ้งท้ายแล้วเดินจากไป

"ลูกพี่... เรายังจะเล่นต่อเหรอครับ?" ไอ้ขุย ถามเสียงสั่น

รังสีอำมหิตของ ท่านผู้เฒ่าหยาง เมื่อครู่ ทำเอานักเลงกระจอกพวกนี้กลัวจนหัวหด นั่งไม่ติดเก้าอี้เหมือนมีเข็มหมุดทิ่มก้น

"ไอ้พวกปอดแหก! กลัวอะไรกันนักหนาวะ? ก็แค่ตาแก่ไม้ใกล้ฝั่งคนนึง!"