บทที่ 161 หุบปากอีกาของแกซะ

เมื่อเห็น เลี่ยวเทียนติง ยืนยันเช่นนั้น แม้ในใจของ เลี่ยวต้าเหอ จะยังรู้สึกขุ่นเคืองอยู่บ้าง แต่ด้วยเนื้อแท้ที่เป็นคนจิตใจดี เขาจึงไม่อาจทอดทิ้งชาวบ้านหมู่บ้านเดียวกันได้

"พวกแกได้ยินที่เทียนติงพูดแล้วใช่ไหม? มัวยืนบื้อกันทำไม รีบขึ้นเรือมาเร็วเข้า!"

สิ้นเสียงเรียกของเลี่ยวต้าเหอ ชาวบ้านแต่ละคนต่างพากันลังเล

ด้วยความที่เลี่ยวเทียนติงเป็นคนพาทุกคนมาที่เกาะ แต่สุดท้ายพวกเขากลับเลือกขายของทะเลให้เลี่ยวซิงข่าย พอถึงเวลาจะกลับบ้านยังต้องมาอาศัยเรือของเลี่ยวเทียนติงอีก ทำให้หลายคนรู้สึกละอายใจจนก้มหน้าไม่ติด

"พี่น้องครับ ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นหรอก ธุรกิจส่วนธุรกิจ แต่มิตรภาพก็ส่วนมิตรภาพ ในเมื่อพวกพี่น้องนั่งเรือผมมา ผมก็ต้องส่งทุกคนกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย ไม่อย่างนั้นผมจะไปสู้หน้าครอบครัวพวกพี่น้องได้ยังไง"