บทที่ 173 ชนบทมันจนจริงๆ ไม่มีอะไรจะกินเลย

สำหรับคำเตือนของ เจียงล่าเหมย นั้น เลี่ยวเทียนติง เพียงแค่ยิ้มรับบางๆ

"ยังไงก็ขอบคุณมากนะครับท่านอาจารย์ผู้เฒ่า ผมกะว่าจะไปซื้ออุปกรณ์ไลฟ์สดสักหน่อย ท่านอาจารย์ผู้เฒ่าพอจะมีคำแนะนำอะไรให้ศิษย์บ้างไหมครับ?" เลี่ยวเทียนติงถามกลั้วรอยยิ้ม

"คุณลุง! ฉันเตือนอีกครั้งนะ นายต้องเรียกฉันว่าอาจารย์นางฟ้าตัวน้อย นางฟ้าคนนี้ไม่ใช่ผู้เฒ่า และจะไม่มีวันเป็นผู้เฒ่าไปตลอดกาล!" เจียงล่าเหมยแผดเสียงอย่างเดือดดาล

สุดท้าย เจียงล่าเหมยก็ให้คำแนะนำแก่เลี่ยวเทียนติงว่า การไลฟ์สดไม่จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์ที่เลิศเลออะไรมากมาย

ถ้าเนื้อหาของนายดึงดูดใจพอ แค่มีโทรศัพท์มือถือเครื่องเดียวกับไม้วางมือถือที่มีระบบกันสั่นก็เพียงพอแล้ว แต่ถ้าเนื้อหาไม่น่าสนใจ ต่อให้ใช้อุปกรณ์ราคาเป็นล้านก็ไม่มีประโยชน์