บทที่ 174 มีเหมืองทองก็โดนกินจนเกลี้ยง

เวลาผ่านไปประมาณห้านาที ในห้องไลฟ์สดก็เริ่มมีคนทยอยเข้ามา

"เชี่ย! สตรีมเมอร์ นายมาเพื่อสร้างศัตรูเหรอ? ฉันคลิกเข้ามาเพราะชื่อหัวข้อแท้ๆ แต่ดูอาหารของนายนี่นะ นายเรียกแบบนี้ว่าน่าสงสารเหรอ?"

"พระเจ้าช่วย สตรีมเมอร์ นายไปเอาหอยนางรมมาจากไหนเนี่ย ตัวมันใหญ่เวอร์เกินไปแล้ว!"

"ไม่ใช่แค่หอยนางรมนะที่ใหญ่ ดูหอยสังข์นั่นสิ ฉันว่าตัวมันใหญ่เท่ากำปั้นผู้ใหญ่เลยนะนั่น"

"สตรีมเมอร์ นายยังขาดคนอุ่นเตียงไหม? ฉันผิวขาวหน้าเป๊ะขาเรียวยาวนะจ๊ะ ฉันอยากไปลำบากที่ชนบทกับนายจัง"