บทที่ 227 ดีใจเร็วเกินไปหน่อยนะ

เมื่อได้ยินคำพูดของ เลี่ยวซิงข่าย ใบหน้าของ เอ้อร์ไล้จื่อ ก็ฉายแววความกังวลออกมาเล็กน้อย

"พี่สาม ครั้งนี้พี่ทุ่มสุดตัว เทหมดหน้าตักเลยนะพี่ บัญชีของเราตอนนี้ ถ้าจ่ายค่าจ้างคนงานขนของเสร็จ ก็จะเหลือเงินติดตัวแค่ไม่กี่ร้อยหยวนเองนะพี่"

"เอ้อร์ไล้จื่อ ดูทำหน้าเข้าสิ จะไปกลัวทำไมวะที่ไม่มีเงิน ตอนนี้เรามีปลาดาบอยู่ในมือตั้งสี่สิบกว่าตัน นี่มันกองเงินกองทองชัดๆ อีกไม่กี่ชั่วโมง พอเราไปถึงท่าเรือตำบลซิงหลง ปลาดาบพวกนี้ก็จะไม่ใช่ปลาดาบอีกต่อไป แต่มันจะกลายเป็นเงินสดหลักสิบล้านเลยนะเว้ย" เลี่ยวซิงข่ายพูดด้วยความตื่นเต้น

"พี่สาม ไม่ใช่ว่าผมป๊อดหรอกนะ แต่ครั้งนี้พี่เล่นใหญ่เกินไปจริงๆ เอาทรัพย์สินทั้งหมดมาเดิมพันในตานี้ตาเดียว ถ้าเกิดเถ้าแก่จางมีปัญหาอะไรขึ้นมา เราได้หมดตัวจริงๆ นะพี่"

"เอาอย่างนี้ไหมพี่ พี่ลองโทรไปเช็กกับเถ้าแก่จางอีกสักรอบเพื่อความชัวร์ดีไหมครับ?" เอ้อร์ไล้จื่อเสนอ