บทที่ 129: สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าความตาย

ในตอนนี้ สวี่ชิวกลับไปทำการฆ่าเชื้อและล้างมืออย่างง่ายๆ ที่ข้างๆ แล้วสวมถุงมือ แถมยังสวมชุดผ่าตัดสำรองอีกด้วย “ทางนี้ก็เย็บหลอดเลือดดำจูกูลาร์ภายในกับเส้นประสาทเวกัสเสร็จแล้ว การผ่าตัดจะจบแล้วนี่...”

“ใช่แล้ว!”

“แล้วจะใส่ชุดผ่าตัดอีกทำไม!”

ในใจของทุกคนพลันเกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดีขึ้นมา พวกเขารีบมองไปยังเตียงผ่าตัด ในขณะนั้น ผู้อำนวยการแผนกศัลยกรรมต่อมไทรอยด์ได้ถอยออกมาแล้ว ผู้อำนวยการแผนกหูคอจมูกก็ขึ้นไปรับตำแหน่งต่อ เริ่มทำความสะอาดและเย็บแผลที่ใบหูและใบหน้าที่ถูกเศษกระจกบาด หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จสิ้น พยาบาลก็เริ่มนับผ้าก๊อซ เข็มโค้ง และเครื่องมือผ่าตัดอื่นๆ แล้ว แต่ทันใดนั้น หวังผิงก็ยกมือกดลง แล้วพยักพเยิดคางไปทางสวี่ชิว ทุกคนหันไปมอง ก็แค่สวี่ชิวได้เปลี่ยนเป็นชุดผ่าตัดครบชุดแล้ว เขากำลังเดินไปยังเตียงคนไข้ พร้อมกับกล่าวอย่างไม่รีบร้อน “ทำอัลตราซาวนด์สีข้างเตียง”

หวังผิงไม่เข้าใจ ส่วนหัวหน้าแผนกศัลยกรรมหลอดเลือดกลับรู้สึกโมโหเล็กน้อย นี่เป็นการตั้งคำถามกับฝีมือการเย็บของเขารึไง จะดูว่าเลือดมันไหลเวียนสะดวกดีหรือไม่? ไม่นาน เครื่องอัลตราซาวนด์ข้างเตียงก็ถูกเข็นมา สวี่ชิวลงมือด้วยตัวเอง ทาเจล แล้ววางหัวตรวจลงบนลำคอเพื่อสแกน ทันใดนั้น เขาก็หยุดที่ตำแหน่งจุดแยกของหลอดเลือดแดงคาโรติด ทุกคนมองไปยังหน้าจอพร้อมกัน แล้วก็ถึงกับอึ้งไปเลย