บทที่ 150: วารสารพิเศษแผนกฉุกเฉินฉบับลิมิเต็ด แผนกฉุกเฉินที่ทำกำไรมหาศาล

“ผู้อำนวยการ... ผู้อำนวยการหวัง!” หวังฝานรีบยืนหลบมุม

อวิ๋นเหมย, เฉินเจีย และคนอื่นๆ ก็หดคอทักทาย

“ผู้อำนวยการหวัง” สวี่ชิวทักทายอย่างสงบ เมื่อเห็นสวี่ชิว บนใบหน้าที่ไม่ค่อยยิ้มแย้มของผู้อำนวยการหวังก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา เขาเดินเข้ามา สีหน้าผ่อนคลายลงมาก แล้วกล่าว “ยังเหลือวันหยุดอีกวันไม่ใช่เหรอ ทำไมมาอีกแล้วล่ะ?”

ความหมายในคำพูดนี้ ยังมีความรู้สึกไม่ต้อนรับสวี่ชิวอยู่หน่อยๆ หวังผิงพูดด้วยน้ำเสียงล้อเล่น “ช่วยไม่ได้นี่นา ทางท่านผู้อำนวยการโรงพยาบาลยื่นคำขาดมาแล้ว ต้องรับประกันเวลาพักผ่อนของนาย ถ้าเกิดเรื่องให้นายอยู่เวรข้ามคืนต่อเนื่องอีก จะให้ฉันเขียนรายงานสำนึกผิดส่งไปเลยนะ!”

ในมุมห้อง หวังฝานเอามือปิดปาก น้ำตาแทบจะเล็ดออกมาด้วยความขำ ผู้อำนวยการหวัง ท่านก็มีวันนี้เหมือนกันสินะ! ดีแต่สั่งให้ผมเขียนแฟ้มประวัติทุกวัน อยู่เวรดูแลคนไข้ข้ามคืน!