บทที่ 151: คู่สามีภรรยาไซส์งานก่อสร้าง ล้วนเป็นคนอาภัพ

ในกลุ่มคนที่มา นอกจากพ่อของหนิวหนิวที่มีผิวหยาบกร้านและเสียงห้าวแล้ว ยังมีผู้หญิงคนหนึ่งที่สวมเสื้อยืดสีชมพูที่ถูกซักจนสีซีด ดูเหมือนว่า ครอบครัวนี้จะไม่ค่อยจะปรองดองกันเท่าไหร่

“พี่ชายหมอ!” บนเตียงคนไข้ หนิวหนิวที่กำลังให้ออกซิเจนอยู่ลืมตาขึ้นมา พอเห็นหมอเยอะขนาดนี้ ตอนแรกก็ตกใจไป แต่เธอก็เห็นสวี่ชิวที่อยู่ในกลุ่มคนในแวบแรก ฝืนยิ้มออกมา แล้วโบกมือทักทายสวี่ชิว

เหอไห่ที่รับผิดชอบการตรวจวอร์ดหัวเราะแล้วกล่าว “สวี่ชิว คนไข้คนนี้นายจัดการนะ”

“ครับ” สวี่ชิวเดินออกมา แล้วก็เลือกเฉินเฉี่ยว กล่าวว่า “มา พูดสถานการณ์ของคนไข้มาสิ”

เฉินเฉี่ยวรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง ขอแค่เป็นคนไข้ของอาจารย์ตัวเอง โดยพื้นฐานแล้วเธอจะท่องจำได้อย่างคล่องแคล่ว ในตอนนี้ เธอไม่ประหม่าเลยแม้แต่น้อย กล่าวอย่างคล่องแคล่ว: “คนไข้อายุสิบปี เพศหญิง... ตอนเข้ารับการรักษา ผลตรวจความสมบูรณ์ของเม็ดเลือด เม็ดเลือดขาว, นิวโทรฟิล, เกล็ดเลือด และอื่นๆ ล้วนปกติ ฮีโมโกลบิน 9.1 มีภาวะโลหิตจางเล็กน้อย เอนไซม์ ALT 41 IU/L, อัลบูมิน 27.3 g/L ผลตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ: อัตราการเต้นของหัวใจ 123 ครั้งต่อนาที; ภาพเอกซเรย์ทรวงอกพบเงาหัวใจแคบยาว; ผลอัลตราซาวนด์หัวใจสี: พบก้อนเนื้อที่มีการสะท้อนของเสียงสูงผิดปกติที่ลิ้นหัวใจไมทรัล สันนิษฐานว่าอาจเกิดเป็นเวจจิเทชั่น (ก้อนเชื้อโรค) เอ็นลิ้นหัวใจไมทรัลด้านหน้ายืด, ภาวะลิ้นหัวใจไมทรัลปิดไม่สนิทระดับปานกลาง, มีการไหลย้อนกลับระดับปานกลาง... หลังจากเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล ได้ให้การรักษาพื้นฐานเช่น การพ่นยา, การให้ออกซิเจน, การต้านการติดเชื้อ, การสนับสนุนทางโภชนาการ และอื่นๆ... นอกจากนี้ คนไข้มีกำหนดการประชุมปรึกษาหารือร่วมกับแผนกศัลยกรรมหัวใจและหลอดเลือด, แผนกวิสัญญี, ห้องผ่าตัด และอื่นๆ อีกครั้งในเวลาสิบโมงเช้าของวันนี้ เพื่อกำหนดแผนการผ่าตัดค่ะ”