บทที่ 158: ภาวะวิกฤตอันน่าสะพรึงกลัว! เหตุฉุกเฉิน

จากร่างของเขา มีกลิ่นแห่งความตายและความเน่าเปื่อยโชยออกมา หลังจากกลิ่นเหม็นเน่านั้นถูกขยายใหญ่ขึ้น มันก็แทรกซึมเข้าสู่สมองของสวี่ชิวอย่างเฉียบคม ส่งสัญญาณอันตรายดังขึ้นทันที...

“เดี๋ยวก่อน” สวี่ชิวรั้งญาติที่กำลังง่วงเหงาหาวนอนคนนี้ไว้

“คุณหมอครับ เป็นอะไรไปเหรอ?” ญาติคนนั้นหาวออกมา ขณะที่บิดขี้เกียจ กลิ่นเหม็นเน่าบนร่างของเขาก็ยิ่งฟุ้งกระจายมากขึ้น

“คุณเป็นญาติของเตียงไหน?”

“น่าจะเบอร์ 21 นะครับ ก็เตียงที่อยู่สุดโถงทางเดินนั่นแหละ”