บทที่ 157: อย่าร้องไห้ หนูไม่เจ็บ

ประตูห้องผ่าตัดเปิดออก! กลุ่มคนในชุดกาวน์สีขาว ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้ม เดินออกมาจากทางเดินอย่างสง่างามและเป็นอิสระ แค่เห็นสภาพจิตใจที่ดีเช่นนี้ ญาติที่รออยู่ข้างนอกก็เดาผลการผ่าตัดออกแล้ว แต่ร่างกายของแม่หนิวหนิวยังคงสั่นเทา เธออยากจะได้ยินคำตอบจากปากของหมอ!

สองสามีภรรยาก้าวพรวดไปข้างหน้า ยืนนิ่งอยู่หน้าสวี่ชิวที่อยู่ตรงกลาง ปากขมุบขมิบอยู่หลายครั้ง คำพูดติดอยู่ที่ลำคอ แต่สุดท้ายก็พูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว

สวี่ชิวมองญาติทั้งสองคน แล้วเอ่ยปากเรียบๆ: “การผ่าตัดสำเร็จแล้วครับ เป็นการผ่าตัดซ่อม ค่าผ่าตัดควบคุมไว้ที่ประมาณหนึ่งถึงสองหมื่น”

ข่าวนี้ราวกับระเบิดลูกใหญ่ที่ระเบิดขึ้นในใจของสองสามีภรรยา ความยินดีที่ยากจะบรรยายได้ พลันถาโถมเข้าสู่สมองทั้งหมด!

“ดี... ดีเหลือเกิน!”