บทที่ 164: การผ่าตัดด้วยมือเปล่าที่เทียบเคียงศัลยกรรมหุ่นยนต์

ยิ่งไปกว่านั้น บริเวณขาหนีบของคนไข้ยังมีแหล่งโรคอยู่ นี่เป็นบริเวณที่อันตรายมาก ด้านบนเชื่อมต่อกับผนังหน้าท้องและหลังเยื่อบุช่องท้อง ด้านล่างก็สามารถทำให้แขนขาทั้งหมดเน่าตายได้ บาดแผลก็ไม่ใช่ว่าจะทำความสะอาดทีเดียวแล้วจบ ต่อให้ตัดขาแล้ว ก็ไม่สามารถเห็นผลได้ทันที ต้องเตรียมพร้อมที่จะสู้รบยืดเยื้อ... ภายใต้ความเสี่ยงนานัปการ แล้วทำไมสวี่ชิวถึงต้องเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยง ยืนกรานที่จะตัดขา? บนใบหน้าของผู้อำนวยการกู่เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

ส่วนพานฝูโหยวกลับกล่าวอย่างไม่พอใจ “ผู้อำนวยการกู่ ไม่ต้องให้คุณมาสอดปาก” ผู้อำนวยการกู่ชะงักไปครู่หนึ่ง เมื่อกี๊พานฝูโหยวยังดูถูกสวี่ชิวอยู่เลย ทำไมตอนนี้ท่าทีถึงได้เปลี่ยนไปร้อยแปดสิบองศาแล้วล่ะ?

เขามองพานฝูโหยวแวบหนึ่ง แล้วก็จ้องสวี่ชิวอีกสองสามวินาที ครู่ต่อมา ใบหน้าของผู้อำนวยการกู่ก็ถูกความมืดมนเข้าปกคลุม ตาเฒ่าพานฝูโหยวคนนี้... ซ่อนเจตนาร้ายไว้จริงๆ! เขาจะไปเชื่อใจสวี่ชิวได้อย่างไร? เห็นได้ชัดว่ากลัวตัวเองจะพูดมากเกินไป ทำให้สวี่ชิวล้มเลิกการผ่าตัด!

จุดประสงค์ของพานฝูโหยว ก็คือการให้สวี่ชิวเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยง ไม่ว่าการผ่าตัดจะสำเร็จหรือไม่ สำหรับเขา สำหรับฟ่านเหล่ยแล้ว มีแต่ข้อดี! ถึงขนาดที่ว่า เมื่อใดที่การผ่าตัดล้มเหลว คนไข้ตายบนโต๊ะ พานฝูโหยวก็สามารถใช้เล่ห์เหลี่ยมอยู่เบื้องหลัง ปัดความผิดการตายของคนไข้คนนี้ไปให้สวี่ชิวได้!

สีหน้าของผู้อำนวยการกู่เปลี่ยนแปลงไปหลายครั้ง เขาเผชิญหน้ากับสายตาที่ไม่เป็นมิตรของพานฝูโหยว ยืนกรานที่จะเอ่ยปาก กล่าวว่า “สวี่ชิว ผ่าตัดทำได้จริงๆ เหรอ?”